บทที่ 40 จะช่วยคุยให้

คนที่เดินเข้ามาเป็นสามีภรรยาคู่หนึ่ง เวินหนิงเห็นพวกเขาเดินยิ้มมาแต่ไกล แต่รอยยิ้มนั้นกลับไม่ได้มีความหวังดีเลยซะนิด

"คุณอา คุณอาสะใภ้" หลังจากที่แปลกใจอยู่เล็กน้อย ลู่จิ้นยวนก็เดินเข้าไปทักทายอย่างมีมารยาท

เวินหนิงขมวดคิ้วเข้าหากัน เธอมาอยู่บ้านตระกูลลู่มาพักใหญ่แล้ว แต่ไม่ยักจะเคยเห็นคนพวกนี้

"จิ้นยวน ในที่สุดก็ฟื้นขึ้นมาซะที" ลู่หมิงฮั่นตบไหล่เขาเบาๆ

ลู่จิ้นยวนมองดูผู้ชายตรงหน้าแล้วหลบมือเขาโดยไม่พูดอะไร

ลู่หมิงฮั่นเป็นแค่อาในนามของลู่จิ้นยวน ไม่ได้เป็นน้องชายแท้ๆของพ่อเขา แต่เป็นลูกชายของน้องชายนายท่านลู่

เมื่อครั้งที่บ้านตระกูลลู่แบ่งทรัพย์สมบัติกันก็เกิดความไม่พอใจกันขึ้น นายท่านลู่ได้นำเงินก้อนหนึ่งออกมาต่อสู้ฝ่าฟันสร้างบริษัทตระกูลลู่ในตอนนี้ขึ้นมาเอง ส่วนธุรกิจเดิมของตระกูลลู่ก็ถูกพี่น้องที่ไม่เอาไหนล้างผลาญกันจนหมด

ดันนั้น ตอนนี้ที่คนพวกนี้พยายามเข้าหาก็เพราะหวังผลประโยชน์จากบริษัทตระกูลลู่

เดิมที ตามนิสัยของนายท่านลู่แล้ว ทรัพย์สินของบริษัทตระกูลลู่ในตอนนี้ต้องยกให้ลู่จิ้นยวนคนเดียวเท่านั้น แต่เนื่องจากลู่จิ้นยวนมาเกิดอุบัติเหตุเข้า นายท่านลู่เองก็หมดแรงใจ และไม่ได้ไปสนใจดูแลธุรกิจตระกูลลู่ในต่างประเทศด้วย จึงทำให้ธุรกิจในส่วนนั้นตกไปอยู่ในมือของลู่หมิงฮั่นไปอย่างง่ายดาย

ลู่จิ้นยวนยังคิดอยู่ว่าจะหาโอกาสเอาธุรกิจในต่างประเทศของตระกูลลู่กลับคืนมาอยู่ แต่ไม่คิดว่าคนพวกนี้จะเข้ามาหาเขาซะเอง

"จิ้นยวน ฟื้นขึ้นมาแล้วทำไมไม่ส่งข่าวให้อาและอาสะใภ้หน่อยล่ะ? ถึงแม้ว่าพวกเราจะดูแลธุรกิจของตระกูลลู่อยู่ที่ต่างประเทศ แต่เรื่องที่เธอฟื้นขึ้นมามันเป็นเรื่องสำคัญมาก อาจะพลาดงานนี้ได้ยังไง คงไม่ใช่ต้องการกันไม่ให้พวกเรามานะ?"

ถึงแม้ลู่หมิงฮั่นจะพูดด้วยรอยยิ้ม แต่ในรอยยิ้มนั้นกลับแฝงไปด้วยความเชือดเฉือน ทุกถ้อยคำที่พูดนั้นกำลังชี้ว่าลู่จิ้นยวนเป็นคนไม่ให้ความเคารพต่อผู้ใหญ่

"ไม่หรอกครับ" ลู่จิ้นยวนรู้สึกไม่พอใจ แต่สีหน้ากลับไม่แสดงออกมาแม้แต่น้อย "แค่กลัวว่าจะลำบากคุณอากับคุณอาสะใภ้ที่ต้องเดินทางไปกลับกับในระยะทางที่ค่อนข้างไกล"

"ไม่ลำบากเลย พวกเราจะขอพักอยู่ที่บ้านตระกูลลู่ก่อนซักสองสามวันด้วย" โจไป๋เยว่พูดขึ้น "จิ้นยวนเธอคงยินดีต้อนรับเราใช่มั้ย?"

เวินหนิงมองดูครอบครัวนี้พูดคุยกันจากไกลๆ พวกเขาพูดกันไม่ดังนะ ทำให้เธอได้ยินได้ชัดเจน แต่ดูจากภาพที่เห็นแล้วไม่เหมือนกับภาพครอบครัวที่พบปะพูดคุยกันทั้วไปอย่างที่เธอเคยเห็น

ที่แท้ คนอย่างลู่จิ้นยวนที่มากไปด้วยความสามารถ ก็มีปัญหาน่าปวดหัวแบบนี้ด้วย

เวินหนิงมองดูอยู่เงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจกลับนึกถึงคนพวกนั้นที่บ้านตระกูลเวินขึ้นมา เป็นไปได้ยากนะที่เธอจะบังเอิญมาเข้าใจถึงความรู้สึกของลู่จิ้นยวนในตอนนี้

บางทีคนที่ทำร้ายเราได้มากที่สุดไม่ใช่คนนอกหรอก แต่กลับเป็นคนที่ได้ชื่อว่าเป็นคนบ้านเดียวกันมากกว่า

ลู่จิ้นยวนถูกสองคนนั้นกวนจนรู้สึกหงุดหงิด พอดีมีคนเข้ามาขอชนแก้ว เขาจึงถือโอกาสหลบเลี่ยงออกไป

ไม่นานลู้จิ้นยวนก็ถูกล้อมรอบไปด้วยคุณหนูตระกูลผู้ดีอีกครั้ง สองสามีภรรยารู้สึกตกใจกับภาพตรงหน้าเล็กน้อย ขณะเดียวกันใบหน้าก็ฉายแววอึดอัดและเจ็บใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้จำต้องอดกลั้นเอาไว้

เวินหนิงมองแล้วรู้สึกเบื่อหน่าย จึงตัดสินใจจะกลับเข้าห้องนอน ขณะนั้น โจไป๋เยว่ก็เงยหน้ามองไปยันชั้นสองพอดี เธอถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่เบานัก"จิ้นยวน ได้ข่าวว่าเธอแต่งงานแล้ว ทำไม่วันนี้ไม่หลานสะใภ้เลยล่ะ?"

พอคนที่อยู่ในงานได้ยินเรื่องลู่จิ้นยวนแต่งงานแล้ว ต่างก็พากันหยุดความเคลื่อนไหว หันมาจ้องมองด้วยความสงสัย

บรรยากาศรอบตัวลู่จิ้นยวนเริ่มเย็นยะเยือก เรื่องของเวินหนิงเป็นความลับของบ้านตระกูลลู่ พวกเขาไม่น่าจะรู้นะ

หรือว่าจะมีคนปล่อยข่าว?

เวินหนิงเองก็ตกใจกับเรื่องที่ได้ยิน สิ่งแรกที่เธอทำคือมองไปที่ลู่จิ้นยวน

เขาจะคิดว่าเธอเป็นคนปล่อยข่าวมั้ยนะ?