บทที่ 43 พังไม่เป็นท่า

เวินหนิงถือของแล้วจากไป สีหน้าไม่ได้นิ่งเฉยเหมือนเมื่อกี้ แต่กลับมีความกังวลแฝงมาด้วย

เธอรู้จักเวินหลานคนนี้ดี ยอมลดค่าตัวแล้วมาที่นี่ต้องวางแผนอะไรแน่นอน สิ่งที่เป็นไปได้มากที่สุดก็เพื่อที่จะทำลายเธออีกครั้ง แล้วเอ่ยพูดเรื่องเล่าของเธอให้เธอถูกเยาะเย้ยจนทนไม่ได้แล้วจากไปเอง……

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เวินหนิงก็กำมือไว้แน่นพร้อมกับริมฝีปากตัวเอง กัดริมฝีปากแน่นจนเลือดออกก็ไม่รู้สึกตัว

"นี่เวินหนิง? เธอเป็นพี่น้องของเวินหลานจริงหรอ? ทำไมเธอไม่เห็นพูดเลย?"

เวินหนิงกำลังเดินไปด้วยพร้อมความหงุดหงิดในใจ เสี่ยวจางแผนกโฆษณาก็เดินมา พอเห็นเธอก็ทักทายอย่างเป็นกันเอง

"ไม่มีอะไรน่าพูด" เวินหนิงส่ายหัว ความสัมพันธ์ของเธอกับเวินหลานไม่ดีสักหน่อย อาจจะพูดได้ว่าเป็นน้ำกับไฟที่เข้ากันไม่ได้ จะเอ่ยพูดถึงเธอได้ยังไง?

จากนั้นเวินหนิงก็นึกอะไรได้ "ใช่สิ เธอเซ็นสัญญากับบริษัทเราแล้วหรอ?"

เวินหนิงยังแอบหวังในใจลึกๆ เสี่ยวจางคิดไปคิดมา "ตอนนี้ยังไม่ เรื่องพรีเซนเตอร์ก็ต้องผ่านการพิจารณาจากบอสลู่ แต่ว่าตอนนี้ก็รับปากกันแล้ว ทำไม เธอถามเรื่องนี้ทำไม?"

"เปล่า" เวินหนิงส่ายหน้าแล้วรีบกลับไปชั้นบนสุด

ลู่จิ้นยวนกำลังทำงาน เวินหนิงมองผ่านกระจกเข้าไปก็เห็นผู้ชายคนนั้นกำลังก้มมองดูเอกสารในมือ ในใจก็รู้สึกสับสนมาก

ถ้าเธอไปขอร้องให้เขาช่วย ไม่ให้เซ็นอนุมัติเวินหลานเป็นพรีเซนเตอร์ให้บริษัท เขาจะคิดยังไง?

แต่ว่า……

แต่พอนึกถึงวิธีการที่สกปรกของเวินหลาน เวินหนิงไม่อยากให้เธอทำแผนสำเร็จอีกครั้ง เลยลังเลไป ลู่จิ้นยวนเหมือนรู้สึกบางอย่างได้เลยเงยหน้าขึ้น ก็เห็นว่าเวินหนิงยืนอยู่นอกประตูกำลังก้มหน้าไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

"เธอกำลังทำอะไร?" ผู้ชายเอ่ยเสียงเรียบนิ่ง "ลับๆล่อๆ"

เวินหนิงกัดฟันแน่นแล้วรวบรวมความกล้าเปิดประตูเข้าไป "ฉัน……ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย"

ลู่จิ้นยวนเลิกคิ้ว เวินหนิงสงบปากสงบคำอยู่แล้ว ถ้าอยู่ในบริษัทก็เหมือนคนใบ้ไม่เคยได้ยินเธอเอ่ยปากพูดกับใครมาก่อน แต่ตอนนี้กลับกันสิ้นเชิง

"เรื่องอะไร?" ลู่จิ้นยวนควงปากกาในมือแล้วทอดมองไปที่เธอ

"ฉันขอให้ นายช่วยอะไรหน่อยได้ไหม?"

เวินหนิงพูดจบจากนั้นก็มองไปที่ลู่จิ้นยวนอย่างไม่มีความมั่นใจ

ลู่จิ้นยวนไม่ได้เอ่ยตอบแล้วใช้นิ้วชี้มาที่โต๊ะ เวินหนิงรู้สึกกระวนกระวาย แล้วเวลานี้อันเฉินก็ส่งสายตาให้เธอพูดต่อ

เขารู้จักนิสัยของลู่จิ้นยวนดี ถ้าเขาไม่อยากฟังจริงก็คงจะเอ่ยปากไล่ไปแล้ว

"ฉันหวังว่า บริษัทจะไม่ร่วมงานกับเวินหลาน"

เวินหนิงพูดจบไปอย่างไม่มีความมั่นใจเลย แล้วมีความกังวลเล็กน้อย ที่เธอพูดแบบนี้ก็คงจะทำให้ลู่จิ้นยวนหงุดหงิดด้วย

"เวินหลาน น้องสาวเธอ?"

ลู่จิ้นยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย นัยน์ตาก็รู้สึกสับสน

เรื่องระหว่างสองพี่น้อง เขาก็เคยได้ยินมาบ้าง

ทุกคนก็จะพูดว่า เวินหลานนิสัยดีแล้วใจกว้างมาก อ่อนโยนกับทุกคนแล้วมนุษยสัมพันธ์ก็ดีด้วย คนเดียวที่ไม่ชอบเธอก็คือเวินหนิง

อาจจะเป็นเพราะอิจฉา เวินหนิงเอาแต่ใส่ร้ายน้องสาวคนนี้แล้วจ้องจะทำร้าย แถมยังผลักเวินหลานล้มลงไปกับพื้นต่อหน้าทุกคน เพราะฉะนั้นหลังจากที่เวินหนิงเข้าคุกไป ก็มีคนไม่น้อยคิดว่าเธอสมควรแล้ว