บทที่ 445 ลูกสะใภ้ที่ชอบ

ยิ่งตื้นตันใจยิ่งดี ตื้นตันใจจนสุดท้ายขาดเขาไม่ได้ยิ่งดี

ตอนนี้สำหรับลู่จิ้นยวน เขาต้องยิ่งระวังเรื่องความรู้สึกระหว่างตัวเองกับเวินหนิง เขาไม่มีทางมั่นใจได้เหมือนแต่ก่อนว่าสุดท้ายเวินหนิงจะเลือกเขา

เพราะฉะนั้น โอกาสเล็กน้อยที่จะทำให้เวินหนิงอยู่ข้างกายเขาได้ เขาก็จะไม่ปล่อย

หลังจากการแข่งขันครั้งนี้ ไม่ว่ากันผลการแข่งขันจะเป็นยังไง ทั้งเรื่องที่หูยวี่ถูกถอนออกจากตำแหน่ง เวินหนิงได้เลื่อนตำแหน่ง ก็ทำให้ทั้งบริษัทฮือฮาอีกครั้ง

กับท่าทางของลู่จิ้นยวนในการประชุมผู้บริหารครั้งก่อน ความฮือฮาครั้งนี้คณะกรรมการคนอื่นเรียบนิ่งมาก ก็เลยทำให้ลู่จิ้นยวนรู้สึกพอใจ

เป็นเพราะแบบนี้ เวินหนิงก็เลยได้เข้าไปแผนกออกแบบเอง

ถึงแม้จะไม่ใช่ตำแหน่งหัวหน้า แต่ถ้าเข้าไปในแผนกเอ นี่แหละถึงจะเป็นแกนหลักสำคัญในการออกแบบของบริษัทตระกูลลู่

คฤหาสน์ตระกูลลู่

ครั้งก่อนที่ลู่จิ้นยวนกับเย่หว่านจิ้งทะเลาะกันไป เย่หว่านจิ้งก็เงียบไปสักพัก แต่จะให้ท่านเงียบแบบนี้ตลอด เป็นไปไม่ได้

บนโต๊ะอาหาร ท่านยกจานผลไม้ไปที่โซฟา แล้วนั่งลงข้างลู่อันหรานที่กำลังดูการ์ตูนอยู่

"อันหราน ดูทีวีอยู่หรอ ช่วงนี้ไม่เห็นหนูอยู่ในบ้านเลย หนูไปที่ไหนกัน" เย่หว่านจิ้งเอ่ยถาม

ลู่อันหรานหยิบกล้วยขึ้นมากิน "คุณพ่อพาผมออกไปครับ"

ถ้าเป็นแต่ก่อน กับคำถามของคุณย่าคนนี้ ลู่อันหรานก็ต้องตอบตามความจริงอยู่แล้ว

แต่หลังจากครั้งก่อนที่เวินหนิงมาคฤหาสน์ ไม่ว่าจะคำถามที่เกี่ยวกับแม่ตัวเองอะไร ก็จะเริ่มลังเลแล้วปิดบัง

"อันหราน มาคุยกับคุณย่าหน่อยสิ" เย่หว่านจิ้งยิ้มแล้วอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาบนตัก

"คุณย่าอยากคุยอะไรครับ?" ลู่อันหรานมองไปด้วยดวงตาน่ารัก

"คุยอะไรก็ได้……อันหราน คุณย่าถามหนู หนูอยากมีคุณแม่ใช่ไหมครับ" เย่หว่านจิ้งลังเลไปครู่หนึ่งแล้วลองถาม

"อยากครับ" เขาพยักหน้าอย่างไม่ลังเล

ท่านดีใจแล้วยิ้ม "ได้ คุณย่ารู้แล้ว เดี๋ยวหนูคุยกับคุณพ่อเองว่าหนูอยากมีคุณแม่รู้ไหม?"

เด็กน้อยกระพริบตา "แต่ว่าคุณย่าครับ ผมมีคุณแม่แล้ว"

สีหน้าของเย่หว่านจิ้งตึงเครียดทันที ท่านรู้ว่าคุณแม่ในปากของเด็กน้อยเป็นใคร นี่เป็นสิ่งที่ท่านยอมรับไม่ได้

"พูดไปเรื่อย อันหรานหนูต้องรู้ หนูยังไม่มีคุณแม่ อีกหน่อยห้ามพูดแบบนี้อีกรู้ไหม" ท่านรีบสั่งสอนทันที

ลู่อันหรานเบะปากแล้วกระโดดลงมาจากตักของท่าน ทำหน้าผีใส่ด้วยสีหน้าไม่มีความสุข

"ผมไม่ได้พูดไปเรื่อย ผมมีคุณแม่อยู่แล้ว คุณแม่ของผมชื่อเวินหนิง ผมจะเอาแค่คุณแม่คนเดียว คุณย่านิสัยไม่ดี" เขาพูดจบก็วิ่งขึ้นไปชั้นบนทันที

เย่หว่านจิ้งรู้สึกโมโหกับเด็กน้อยมาก

ท่านนั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าไม่ดีมากนัก ไม่ได้ ถ้าเป็นแบบนี้ ต่อไปอีกหน่อยเวินหนิงต้องเข้ามาในตระกูลลู่แน่นอน นี่เป็นสิ่งที่ท่านไม่อยากเห็น