บทที่ 452 ศัตรูปรากฏตัว

เพียงแต่คำพูดแบบนี้ แน่นอนว่าเธอไม่สามารถพูดออกมาได้ ตอนนี้เย่หวานจิ้งเป็นฝ่ายให้โอกาสเธอ มันดีมากจริง ๆ

เย่หวานจิ้งตบมือเธอเบา ๆ แล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย “ในมือจิ้นยวนก็มีบัตรเชิญ ปีนี้น่าจะไปร่วมงาน หนูอย่าลืมแต่งตัวสวย ๆ หน่อย รู้ไหม”

กงมั่วหน้าแดงขึ้นในทันที เธอเขินจนก้มหน้าลง ปกปิดความสุขไว้ใต้สายตา จากนั้นดูเหมือนว่าจะคิดอะไรบางอย่างได้ แล้วเงยหน้าขึ้นพูดอย่างรู้สึกลำบากใจ

“คุณป้าคะ ตั้งแต่เรื่องครั้งที่แล้วที่โรงพยาบาล คุณชายน้อยไม่พอใจหนูอยู่ไม่น้อย ครั้งนี้ถ้าหากเห็นหนูในงานประมูล น่าจะไม่ดีใจแน่ ๆ ค่ะ”

“วางใจได้ ยังไงซะหนูก็เป็นแขกของนายท่านลู่ จิ้นยวนเคารพปู่ของเขามาก ไม่มีทางหักหน้าคุณปู่ของเขา หนูวางใจได้”

“ถึงเวลา ถ้าหากว่าถูกใจของในงานประมูล ก็ให้จิ้นยวนซื้อให้หนู”

“ปกติจิ้นยวนงานยุ่งมาก ถึงแม้จะอยู่ที่เมืองตี้ตู ก็มีเวลากลับมาน้อยมาก ครั้งนี้หนูจะต้องคว้าโอกาสไว้ให้ถึงจะถูก”

เย่หวานจิ้งโน้มน้าวใจ

นี่เป็นเรื่องจริง กงมั่วก็เห็นด้วย

ตั้งแต่ที่เธอเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลลู่ จำนวนครั้งที่ได้พบลู่จิ้นยวน สามารถใช้มือนับได้จริง ๆ ถึงแม้ลู่จิ้นยวนจะกลับมา ก็ตรงไปที่ห้องหนังสือ บางครั้งอาหารเย็นพ่อบ้านก็เป็นคนยกขึ้นไปให้

เดิมทีเธอวางแผนไว้ว่าจะอาศัยความใกล้ตัวสนิทชิดเชื้อ แต่ตอนนี้ดูแล้ว เธออยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลลู่ทุกวัน โอกาสที่จะได้พบลู่จิ้นยวน กลับน้อยที่สุด

ตั้งแต่ที่เธอกลับประเทศมา ไม่ว่าจะดูจากโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ หรือนิตยสาร หรือได้สัมผัสเองในคฤหาสน์ตระกูลลู่ ทั้งหมดแสดงให้เธอเห็นว่าอำนาจและทรัพยากรทางการเงินของตระกูลลู่แข็งแกร่งแค่ไหน?

ทุกครั้งที่คิดถึงตรงนี้ เธอรู้สึกเหมือนหึกเหิมในใจ ความทะเยอทะยานอันร้อนแรงที่ขยายตัวนั้น ทำให้ตื่นตัวทุกวัน

เพียงแค่สามารถแต่งงานเข้าตระกูลลู่ได้ แต่งงานกับลู่จิ้นยวน ได้เป็นนายหญิงของตระกูลลู่ ทุกอย่างก็จะเป็นของเธอ ความรุ่งเรืองและความมั่งคั่งไม่มีที่สิ้นสุดก็ได้มาอย่างง่ายดาย

ไม่ผิดนี่ถึงจะเป็นชีวิตที่เธอโหยหามาตลอด เป็นการดำรงชีวิตที่เธอควรจะมี เธอมุ่งมั่น ว่าตัวเองจะต้องทำให้สำเร็จ

วันงานประมูลมาถึงอย่างรวดเร็ว

ลู่จิ้นยวนเข้าร่วมการประมูลเพื่อการกุศลนี้จริง ๆ แต่เขาก็พาหญิงสาวคนนึงมาด้วยกัน แน่นอนว่าคู่ของเขาคือเวินหนิง

เขาใช้วิธีต่าง ๆ นานาอยู่หลายวัน ถึงจะทำให้เวินหนิงยอมตกลงมาร่วมงานด้วยกันกับเขา

เวินหนิงไม่เต็มใจ ไม่ใช่เป็นเพราะขัดแย้งอะไรกับลู่จิ้นยวน แต่ผู้เข้าร่วมงานการประมูลขนาดใหญ่แบบนี้รวยแล้วรวยอีกไม่ว่า ในงานก็ยังมีการสัมภาษณ์จากนักข่าว

ถึงเวลาลู่จิ้นยวนจะต้องเป็นจุดสนใจของคนพวกนี้อย่างแน่ เวินหนิงไม่ต้องการเป็นที่สนใจ ถึงเวลาเรื่องระหว่างลู่จิ้นยวนพูดไม่ชัดเจนก็จะแพร่กระจายไปทั่ว

แต่สุดท้ายเวินหนิงก็ใจอ่อน ทนความดื้อรั้นของเขาไม่ไหว จึงตอบรับในที่สุด

อันที่จริง ถ้าหากพูดขึ้นในสำนักงานใหญ่บริษัทตระกูลลู่ สำหรับข่าวลือต่าง ๆ นานาของเธอกับลู่จิ้นยวนไม่ใช่เรื่องสดใหม่ หากไม่ใช่ลู่จิ้นยวนใช้ข้อแข็ง ก็ถูกปล่อยข่าวออกมาโลกภายนอกตั้งนานแล้ว

ลู่จิ้นยวนในชุดสูทสั่งตัด เวินหนิงในชุดกระโปรงยาวเข้าทรงสีม่วงอ่อน ทั้งสองยืนอยู่ด้วยกันหยั่งกับกิ่งทองใบหยก เมื่อเดินเข้ามาในงานก็ดึงดูดสายตานับไม่ถ้วน

สำหรับการทักทายอย่างเป็นพิธีรีตองของผู้คน ลู่จิ้นยวนเฉยเมย แต่ทุกครั้งที่มีคนถามถึงเวินหนิงที่อยู่ข้างกายเขา รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาดูจริงจังมากขึ้น แน่นอนว่าเขาบอกทุกคน ว่าตนเองกำลังตามจีบเธออยู่ชั่วคราว

ผู้หญิงที่สามารถทำให้ลู่จิ้นยวนยอมรับด้วยปากตัวเองว่ากำลังตามจีบอยู่ ทันใดนั้นก็ได้รับความสนใจมากพอ ๆ กับตัวลู่จิ้นยวน เวินหนิงโมโหจนแถบจะหมุนตัวเดินออกไป

“นายพูดมั่วอะไร”