บทที่ 61 ยกก้อนหินทุบเท้าตัวเอง

เวินหนิงเล่นย้อนภาพนั้นซ้ำๆ มือชี้ไปยังภาพตรงที่อยู่มุมหนึ่งของจอ

เหอจื่ออันเดินเข้ามา จ้องมองไปยังจุดที่มือของเวินหนิงชี้อยู่ เมื่อสักครู่ที่ยังไม่เห็นความผิดปกติใดๆ แต่หลังจากนั้นสักพัก เขาถึงสังเกตเห็นตรงมุมหนึ่งที่จอภาพฉายอยู่นั้น มีรถจักยานยนตร์ขับผ่านไป

รถคันนั้น มันเคลื่อนที่ถอยหลังนิ!

เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นกระจ่างชัดขึ้นมาทันที

คลิปนี้เป็นคลิปที่โดนตัดต่อมาแล้ว เป็นการย้อนคลิปวีดีโอ ถึงแม้คนที่ตัดต่อนั้นจะระวังมากแค่ไหน ก็พลาดที่รายละเอียดเล็กน้อยนี้ไป

การพบเจอถึงสิ่งนี้ทำให้ทั้งสองดีใจมาก เหอจื่ออันรีบกดโทรหาลูกน้องของตน ให้พวกเขานำคลิปนี้ไปจัดการให้เรียบร้อย รวมทั้งให้ลงมือแก้ข่าวด้วย

เวินหนิงโล่งอกขึ้นมาในทันที เหอจื่ออันที่ห่วงประสิทธิภาพของงานก็กล่าวลาแล้วไปที่บริษัทด้วยตัวเอง ส่วนเธอนั้นรอข่าวอยู่ที่นี่

เสียงถอนหายใจที่โล่งอกดังออกมา เวินหนิงเปิดโทรศัพท์ถึงจะเห็นมีสายเรียกเข้าหนึ่งสายที่มาจากต่างประเทศ ทำให้เธอนึกถึงลู่จิ้นยวนขึ้นมาทันที

เธอลังเลไปสักพักถึงจะกดโทรกลับไป

โทรศัพท์ถูกกดรับในเวลาอันสั้น

“ฉันเห็นคุณโทรมา”

เสียงเวินหนิงดังขึ้นนั้น ทำให้ลู่จิ้นยวนที่ขับรถอยู่ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย สายตาที่เย็นชานั้นแสดงถึงความโกรธออกมา“ทำไม ฉันโทรไปขัดจังหวะอะไรของเธอหรือไง?”

เวินหนิงชะงัก เขากำลังพูดอะไรอยู่ แต่ว่าน้ำเสียงของผู้ชายคนนี้ออกแนวเย้ยหยัน ทำให้เธออดที่จะใส่ใจไม่ได้“นี่คุณกำลังพูดบ้าอะไรอยู่?”

“เวินหนิง เธอนี่ต้องเหงาขนาดไหนกัน ฉันพึ่งจะออกมาเอง เธอก็เล่นกับผู้ชายคนอื่นแล้ว เธอขาดผู้ชายวันหนึ่งไม่ได้เลยหรือไง?”

ลู่จิ้นยวนที่นึกถึงเสียงของผู้ชายที่รับสายเมื่อสักครู่ บวกกับเสียงที่ดังออกมาจากในห้องน้ำที่บ่งบอกว่าเวินหนิงนั้นกำลังอาบน้ำอยู่ ทำให้เขาระงบความโกรธไม่ได้อีกต่อไป มือสองข้างของเขากำพวงมาลัยของรถแน่นจนเส้นเอ็นตรงมือชัดขึ้นมา

เวินหนิงที่ได้ยินดังนั้นก็สะอึกจนพูดอะไรไม่ออก แบบนี้คือเขาก็เห็นข่าวพวกนั้นแล้วใช่ไหม?

แต่หลังจากที่เขารู้เรื่องของเธอและเวินหลานแล้ว ยังคงเลือกที่จะเชื่อพวกเขา แล้วสงสัยตัวของเธอ.....

ในใจของเวินหนิงนั้นเหมือนโดนอะไรไม่รู้อุดเอาไว้ ทำให้เธอรู้สึกหายใจไม่สะดวก สักพัก เธอถึงจะยิ้มออกมา“หรอ? ถ้าคุณอยากจะคิดแบบนี้ ก็แล้วแต่คุณเถอะ ฉันเหนื่อยแล้ว ลาก่อน”

พูดจบ เธอก็วางสายทันที ลู่จิ้นยวนที่ได้ยินเสียงที่ดูรีบๆนั้นก็เอามือทุบลงที่พวงมาลัยรถอย่างแรง เสียงของแตรรถอันแก้วหูนั้นดังขึ้น

เวินหนิงทิ้งโทรศัพท์ไปไว้อีกทาง เธอรู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก แต่ก็ยังคงปกป้องเขาไว้

แต่เดิมเธอคิดว่า ลู่จิ้นยวนแค่ยังไม่รู้เรื่องนี้ บางทีถ้าเขารู้แล้วก็จะเชื่อเธอ

แต่ตอนนี้ ทุกอย่างมันทำให้เธอรู้ว่าเธอมันสำคัญตัวเองผิด ลู่จิ้นยวนเกลียดเธอขนาดนี้ จะเชื่อสิ่งที่เธอพูดเหรอ?