บทที่ 612 กลับมาเป็นตัวของตัวเอง

พอเวินหนิงได้ยิน ใจก็ว้าวุ่นไปกว่าเดิม

ทีแรกเธอคิดว่า ตัวเองเย็นชากับลู่จิ้นยวนขนาดนั้น บวกกับหยงซือเหม่ยที่รุกหนัก ลู่จิ้นยวนคงหวั่นไหวบ้าง

แต่สุดท้าย ซ่งรั่วอวิ้นกลับบอกเธอว่าไม่ใช่แบบนั้น

เวินหนิงอดคิดไม่ได้เลยว ในร้านกาแฟวันนั้นที่ลู่จิ้นยวนถามเธอ--ฉันไม่น่าเชื่อใจขนาดนั้นเลยเหรอ?

ผู้ชายคนนั้น ก็แอบพยายามในตอนที่เธอไม่เห็นหรือเปล่า อยากจะให้เธอเชื่อใจความรักของพวกเขาอีกครั้ง……

ยิ่งคิด เวินหนิงก็รู้สึกหนักใจกว่าเดิม

เห็นว่าอารมณ์เธอเศร้าหมองกว่าเดิม ซ่งรั่วอวิ้นเลยเอ่ย "ถ้าเธอคิดยังไง ก็พูดออกมาดีกว่า อย่าเอาแต่ลังเล รอพรุ่งนี้แม่ผ่าตัดเสร็จ เธอยังมีเวลาอีกเยอะที่จะไปคิดเรื่องนี้"

เวินหนิงพยักหน้า ในเมื่อตอนนี้คิดอะไรไม่ออก งั้นให้เวลาตัวเองสักหน่อยละกัน

ซ่งรั่วอวิ้นคุยกับเวินหนิงเสร็จ กำลังจะกลับไปหาไป๋หลินยวี่ แต่กลับได้ยินเสียงพึมพำของลู่อันหรานในห้องน้ำ

"โอ๊ยปวดท้อง กินวาซาบิเยอะขนาดนั้น ปวดชะมัดเลย ถ้าพวกเขายังไม่ดีกันอีก ไม่คุ้มกับที่ตัวเองลงทุนขนาดนี้เลย"

หลังจากที่ลู่อันหรานพูดกับเวินหนิงเสร็จ เขาก็ปวดท้องมาก เพราะยังเป็นเด็ก แต่กลับกินของที่แสบร้อนขนาดนั้น กระเพาะก็เลยรับไม่ไหว

ที่สำคัญ เพราะกลัวว่าเวินหนิงจะจับได้ว่าเขากินวาซาบิเลยร้องไห้ ลู่อันหรานก็เลยไม่กล้าบอกใคร อดทนอยู่อย่างนั้น

พอซ่งรั่วอวิ้นได้ยิน สีหน้าก็อึ้ง จากนั้นก็เดาได้อย่างรวดเร็ว

ที่เวินหนิงลังเลเมื่อกี้ คงเพราะว่าเด็กน้อยคนนี้พูดอะไรแน่นอน

เด็กคนนี้ คิดว่าตัวเองโตเป็นผู้ใหญ่แล้วสินะ

ลู่อันหรานอยู่ในห้องน้ำไปสักพัก แต่ก็ไม่มีประโยชน์ เลยกุมท้องเดินออกมา พอออกมา ก็เห็นซ่งรั่วอวิ้นยืนมองเขาอยู่

"คุณน้าอวิ้นอวิ้น ทำไมถึงอยู่ที่นี่ครับ?"

พอรู้ว่าซ่งรั่วอวิ้นเป็นคนดี แถมยังบริจาคไขสันหลังให้คุณยายอีก ลู่อันหรานก็ขอโทษเธอจากใจจริง ต่อจากนั้น ความสัมพันธ์ทั้งสองก็ค่อนข้างดี

นิสัยที่หัวดื้อฉลาดของซ่งรั่วอวิ้น ก็เข้ากับลู่อันหรานได้ดี

"อันหราน เราพูดอะไรที่โกหกแม่เราหรือเปล่า?"

ซ่งรั่วอวิ้นเห็นสีหน้าลู่อันหรานซีดขาว เลยถามตรงๆ

ลู่อันหรานตกใจจนถอยหลัง สีหน้าซ่งรั่วอวิ้นแบบนี้ เลยรู้ว่าคุณน้าที่ฉลาดคนนี้อาจจะเดาได้แล้วว่าเขาทำอะไรไป จึงพยักหน้า

"ขอร้องนะครับคุณน้าอวิ้นอวิ้น อย่าบอกคุณแม่นะครับ"

ลู่อันหรานรีบทำตัวน่าสงสาร อ้อนวอนขอร้องซ่งรั่วอวิ้น

ถ้าโป๊ะแตก คุณแม่ต้องโกรธแน่ๆ งั้นเขาก็ปวดท้องเปล่าๆสิ

"ผมแค่อยากออกแรงช่วยคุณพ่อคุณแม่ ไม่อยากให้พวกเขาเข้าใจผิดกัน คุณน้าเข้าใจผมใช่ไหมครับ?"

ลู่อันหรานอ้อนวอนสุดความสามารถ

เขาหน้าตาน่ารักอยู่แล้ว มีจุดเด่นของลู่จิ้นยวนกับเวินหนิงผสมกัน ตอนนี้ทำตัวน่าสงสาร ใครเห็นก็ต้องใจละลายแน่นอน

ซ่งรั่วอวิ้นอดยิ้มไม่ได้ "อันหราน ปกติเราฉลาดมากเลยหนิ ทำไมตอนนี้ถึงคิดไม่ได้ล่ะ น้าไม่ทำลายความรักของคนอื่นหรอก"

ซ่งรั่วอวิ้นเคยสืบเรื่องของลู่จิ้นยวนกับเวินหนิง รู้ว่าทั้งสองคนผ่านอะไรมาเยอะ ถ้าแยกจากกันแบบนี้ คงเสียดายมากๆ

เพราะฉะนั้น กับการกระทำของลู่อันหราน เธอไม่ได้ต่อต้าน

บางครั้งใช้วิธีการบางอย่างก็เป็นสิ่งที่จำเป็น