บทที่ 76 ขอร้อง

ลู่จิ้นยวนกำลังพูดคุยอยู่กับนักธุรกิจในงานเลี้ยง แต่เขาก็รู้สึกร่างกายผิดปกติไป

มีคนทำอะไรกับของกินของเขางั้นหรอ?

ลู่จิ้นยวนพยายามทนไว้แล้วเดินออกจากงาน ยังโชคดีชั้นบนเป็นห้องรับแขก เขาใช้เวลาที่รวดเร็วที่สุดแล้วเข้าไปในห้องสวีท เดินตรงเข้าไปในห้องอาบน้ำพร้อมใช้น้ำเย็นสาดตัวเอง

เจ็บใจชะมัด มีคนกล้าลงมือกับเขา

น้ำเย็นทำให้อุณหภูมิบนร่างกายหายไป แต่ความรู้สึกข้างในก็ไม่ได้บรรเทาลงเลย แล้วเวลานี้แสงไฟในห้องอาบน้ำก็มืดลง

ในความมืด เซี่ยเหลียนใช้คีย์การ์ดแล้วเปิดประตูเข้าไป

"ใคร? ไสหัวออกไป!"

ตอนนี้ ลู่จิ้นยวนแน่ใจแล้วว่ามีคนตั้งใจวางแผนไว้

วันนี้มีวงศ์ตระกูลที่มีชื่อเสียงไม่น้อยในเมืองเจียงเฉิงอยู่ที่นี่ ถ้าเขามีอะไรกับผู้หญิงที่ไม่รู้ว่าเป็นใคร ก็คงจะมีแต่หายนะตามมาแน่นอน

เซี่ยเหลียนได้ยินเสียงของผู้ชายที่หงุดหงิด ร่างกายก็สั่นไป แต่ก็ยังกล้าถอดเสื้อบนร่างกายแล้วพุ่งเข้าไปหาลู่จิ้นยวนที่กำลังเช็ดตัวอยู่

ขอแค่เธอทำสำเร็จ ลู่จิ้นยวนก็เป็นของเธอ อีกหน่อยเธอก็จะได้เป็นคุณหญิงน้อยตระกูลลู่แล้วจะได้ใช้ชีวิตอยู่บนกองเงินกองทอง

เพราะฉะนั้น ความเสี่ยงแค่นี้คุ้มค่ามาก

ดูท่าทางของเธอแบบนี้ เหมือนเตรียมตัวมาพร้อมแล้ว

สายตาของลู่จิ้นยวนมองไปที่ผู้หญิงคนนั้น ไร้อย่างอายมาก

แต่ว่า กลิ่นน้ำหอมฟีโรโมนบนตัวเธอไม่ทำให้เขาเสียสติไปแต่กลับทำให้เขาได้สติขึ้นมาทันที

จากนั้นเขาก็หันตัวไปแล้วบีบคอผู้หญิงคนนั้นไว้แน่น

"บอกมา ใครสั่งให้เธอมา?"

เซี่ยเหลียนตกใจ ตอนนี้ความโมโหของลู่จิ้นยวนพุ่งไปขีดสุด น้ำหนักมือไม่อ่อนแรงเลย สีหน้าเธอแดงมากอาจจะเป็นเพราะขาดอากาศหายใจ ทำได้แค่ทุบตีแขนที่แข็งแรงนั้นเพื่อที่จะได้อากาศหายใจ

ลู่จิ้นยวนกำลังจะถามต่อ แต่ความรู้สึกที่กำลังพยายามหักห้ามไว้ในร่างกายก็พุ่งขึ้นมาอีกครั้ง เขาเหวี่ยงผู้หญิงในมือออกอย่างรุนแรง "ไสหัวไป ไม่งั้นฉันฆ่าเธอแน่"

เซี่ยเหลียนไม่ยอมแพ้อยากวิ่งเข้าหาอีกครั้ง แต่ว่า คำพูดของลู่จิ้นยวนน่ากลัวเกินไป เธอจับไปที่คอตัวเอง จะกล้าอยู่ที่นี่อีกได้ยังไงแล้วรีบวิ่งออกไป

……

เวินหนิงมองเห็นผู้ชายเข้าใกล้มาเรื่อยๆ ตอนนี้ เชือกบนร่างกายเธอถูกคลายออกแล้ว มีแค่ขาที่ยังมัดไว้แน่น เพราะฉะนั้นเธอเลยพยายามถ่วงเวลาไว้

"ผู้กำกับโจว คุณคิดดูสิคะ เวินหลานเป็นดาราดัง ต่างกับคนธรรมดาอย่างฉัน คุณปล่อยฉันไปเถอะค่ะ แล้วไปหาเธอ!"

ผู้กำกับโจวมองสำรวจเวินหนิง "ผมว่าเธอก็ไม่ได้แย่ไปกว่าน้องสาว อีกอย่าง……เธอก็อยากจะเป็นดารา? ถ้างั้น ขอแค่เธอเป็นคนของผม ผมก็จะให้เธอเข้าวงการแล้วรับประกันได้เลยว่าดังกว่าน้องสาวแน่นอน!"

เวินหนิงหมดคำพูดไป กับผู้ชายแบบนี้ ดูเหมือนว่าเธอพูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์ ผู้กำกับโจวก็ไม่เอ่ยพูดอะไรอีกแล้วพุ่งมาหา

เวินหนิงหลบไปแล้วเชือกที่เท้าก็คลายออกสักที เธอไม่กล้าทำอะไรเลยแกล้งทำเป็นไร้เดียงสา "ผู้กำกับโจว คุณต้องอ่อนโยนหน่อยนะคะ"