บทที่184 รอผมนะ

เหอจื่ออันกำโทรศัพท์ในมือแน่น พูดออกมาอย่างเย็นชา "อย่างนัดก็นัดมาสักที่ ให้ดีที่สุดก็คือคุณไม่ควรจะมาเล่นลิ้น"

ไป๋ซินอวี๋ยิ้ม "วางใจเถอะ ตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์จะมาเปิดศึกกับคุณ"

ยังไงเสีย ภารกิจที่สำคัญที่สุดของเขาในตอนนี้คือกำจัดเวินหนิง อย่างนั้นผู้ชายคนนี้ก็คือพันธมิตรของเขา เพื่อที่จะบรรลุเป้าหมาย การเสียสละและล่าถอยที่จำเป็นเป็นอะไรที่สามารถรับได้

ไม่นานนักไป๋ซินอวี๋ก็ส่งข้อความมาหนึ่งข้อความ ในนั้นปักหมุดสถานที่ๆหนึ่งไว้

เหอจื่ออันมอง ลุกขึ้นกำลังจะไป อยู่ๆ ผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างๆเขาตลอดก็ยื่นมือออกมาห้ามไว้

"จื่ออัน อย่าไปเลย"

ผู้หญิงคนนี้สวยมากๆ แต่ว่าเป็นความสวยสะอาดสะอ้านแบบพวกบัวเหนือตม แต่กลับเป็นความสวยงามที่จู่โจมผู้คน วันนี้ เธอเพียงแค่ขยับตัวเล็กๆน้อยๆ กลับมีความงดงามจะหาใดเปรียบ ทำให้ใจของคนเต้นระรัว

ผู้หญิงแบบนี้ เป็นสุดที่รักของเหล่าชายหนุ่ม แต่เป็นศัตรูของหญิงสาว

"เจนนี่ ผมจำเป็นที่จะต้องไปช่วยเธอ......"

เหอจื่ออันมองหญิงสาวครั้งหนึ่ง ในตอนที่เขาล้มลุกคลุกคลานอยู่ในโลกใต้ดินมีช่วงเวลาที่ยากลำบากจนหาอะไรเทียบไม่ได้ กลายเป็นผู้หญิงคนนี้ที่รับเขาเอาไว้ เป็นเธอที่ให้เส้นทางเกิดใหม่แก่เขา และก็ทำให้เขาเป็นเหอจื่ออันในตอนนี้ มีความสามารถที่จะเทียบชั้นกับลู่จิ้นยวนได้

ดังนั้น คำพูดของเธอ เหอจื่ออันรับฟังแน่

"ฉันรู้ว่าเธอรู้สึกผิดเธอ แต่ว่าไป๋ซินอวี๋คนนี้เป็นเพื่อนสนิทของลู่จิ้นยวน เพื่อนรักกัน พวกเขารู้จักกัน เกรงว่าอาจจะสิบกว่าปีได้แล้วมั้ง? เธอคิดว่า เขาเป็นคนติดต่อเธอมา มีจุดมุ่งหมายอะไร? ทางฝั่งเย่หว่านจิ้งกำลังตรวจสอบเกี่ยวกับเธออยู่นะ นี่อาจจะเป็นเหยื่อล่อให้นายไปกินเหยื่อก็ได้"

เจนนี่ส่งยิ้มทรงเสน่ห์ออกมา พูดเรื่องที่จริงๆเธอกังวลใจออกมา เธอมองใบหน้าของเหอจื่ออัน ในแววตามีประกายลุ่มหลง และก็มีประกายขอร้องอยู่ด้วย

ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาเธอก็ไม่ใช่คนดีอะไร ผู้หญิงคนหนึ่งคลุกคลีอยู่ในโลกสีดำแบบนั้น ได้เห็นความอันตรายของความสัมพันธ์ของคนมาตั้งนานแล้ว จะมีจิตใจเมตตาอยากช่วยเหลือคนอื่นได้ยังไง?

ก็แค่ ในตอนนั้นที่ได้พบกับเหอจื่ออัน เธอกลับโดนดวงตาราวกับสัตว์ป่าของเด็หนุ่มคนนั้นดึงดูดเข้าให้ ทั้งๆที่เป็นใบหน้าที่หล่อเหลาดูดีขนาดนั้น แต่กลับโดนเขาทำให้กลายเป็นดุร้ายน่ากลัว

เจนนี่คิดว่า บางทีผู้ชายคนนี้อาจจะไม่ได้กระจอกก็ได้ ดังนั้นเลยช่วยชีวิตเขาไว้ เหอจื่ออันในเวลาหลังจากนั้นก็ไม่ได้ทำให้เธอผิดหวัง เขาค่อยๆยืนได้ด้วยขาของตัวเอง เริ่มกิจการของตัวเอง ตอนนี้ก็ล้างมลทินให้ตัวเองจนสำเร็จแล้ว ออกมาจากความมืดมิดพวกนั้นได้

เหอจื่ออันเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ หลังจากที่เขาประสบความสำเร็จ ก็รับตัวเจนนี่ออกมาด้วย ลงทุนในบริษัทต่างชาติให้เธออยู่สองสามแห่ง แถม ยังปันหุ้นในบริษัทให้เธออีกส่วนหนึ่ง ของพวกนี้ ทำให้เจนนี่ไม่ต้องกังวลเรื่องการดำรงชีวิตไปจนถึงชาติหน้า แต่.....

เธอยังคงไม่พอใจ

ตั้งแต่แวบแรก เธอก็ตกหลุมรักผู้ชายที่อันตรายและลึกลับคนนี้ จนถึงวันนี้ ก็สิบกว่าปีได้แล้ว ตอนแรกนึกว่าเหอจื่ออันไม่มีทางที่จะตกหลุมรักใครอื่นได้ เพียงแค่เธอยังอยู่ ก็จะเป็นผู้หญิงคนนั้นคนที่สำคัญที่สุดในใจของเขา แต่ตอนนี้ เธอถึงได้รู้ว่าเธอคิดผิดไป

เหอจื่ออันกลับตกหลุมรักเธอผู้โชคร้ายที่ติดคุกแทนน้องสาวของตัวเอง ในช่วงที่เข้าไปทำความรู้จักและชดเชยให้

เจนนี่เองก็เพิ่งรู้ข่าววันนี้ ถึงได้รีบกลับมา เธอไม่มีทางที่จะให้เหอจื่ออันไปเสี่ยงอันตรายอีก

ยิ่งไปกว่านั้น เขาในตอนนี้จะไปมีเรื่องกับคนที่มีประสบการณ์มาเป็นสิบปี ตระกูลลู่ที่ยิ่งใหญ่?

กลัวว่าจะตายอย่างอนาถ เจนนี่ไม่มีทางที่จะให้ผู้ชายของตัวเองไปเสี่ยงอันตรายเพื่อผู้หญิงคนอื่น

"เจนนี่......ผมรู้ว่าคุณหวังดีกับผม แต่ว่า.....ผมติดหนี้เธออยู่ ผมจะทิ้งขว้างเธอไม่ได้"

เหอจื่ออันมองเจนนี่ "ผมจำเป็นต้องไป"

"เพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง ผิดใจกับตระกูลลู่ ทำลายแผนการสิบกว่าปีนี้ของเธอ มันคุ้มเหรอ?"

"คุ้ม" เหอจื่ออันมองเข้าในดวงตาของเจนนี่ "ขอโทษนะเจนนี่ ช่วงนี้ผมอาจจะไม่ค่อยมีเวลาอยู่เป็นเพื่อนคุณ ในทุกๆวันก็ไม่ค่อยจะราบรื่นเท่าไหร่ ให้ดีคุณกลับไปต่างประเทศก่อน......"

เจนนี่ยอมแพ้อย่างนี้เสียที่ไหน "ถ้าเกิดว่าเป็นอย่างนี้ ฉันช่วยไปเจอคนๆนี้ให้เธอ ฉันเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง คิดแล้วยังไงเขาไม่มีทางทำอะไรฉัน เธออย่าเพิ่งปรากฎตัว จะได้ไม่ต้องมีปัญหาด้วย"