บทที่261 มีคนมาแล้ว

ได้ยินคำพูดนี้ คุณหมอปวดใจมาก ในฐานะที่เป็นเพื่อนร่วมงานของคนที่รักษาคนเจ็บและช่วยชีวิตคนให้พ้นจากความตาย พวกเขาดูเหมือนจะไม่มีความเห็นอกเห็นใจต่อผู้ป่วยเลย

นัยน์ตาของชายหนุ่มเข้มขึ้น เดินเข้าไปในห้อง ไปใกล้ๆใบหูของเวินหนิง "ตอนนี้ ผมสามารถที่จะช่วยคุณติดต่อคนภายนอกได้ แต่ว่า มีโอกาสเพียงแค่ครั้งเดียว คุณคิดให้ดีแล้วกันอยากจติดต่อใคร!"

เวินหนิงมองชายตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ เธอนึกว่าคนๆนี้จะเป็นหุ่นยนต์ทำเป็นแค่ฟังคำสั่งของตระกูลลู่ นึกไม่ถึง เขากลับจะช่วยเธอ?

"ทำไมคุณถึงจะช่วยฉัน?"

"......"

เพราะว่าทำไม?

แม้แต่ตัวคุณหมอเองก็ยังรู็สึกเหลือเชื่อ บางที คงเพราะว่าตัวเขานั้นยังมีจิตใจดีอยู่บ้างมั้ง เขาก็แค่ทำไม่ได้ที่จะต้องนั่งมองอีกครึ่งชีวิตของเวินหนิงโดนทำลาย

อย่างนี้ ชาตินี้เขาคงรู้สึกว่าจิตใจไม่สงบ

"คุณช่วยติดต่อคนๆนี้ให้ฉัน!"

เวินหนิงเห็นว่าเขาไม่พูด ก็ไม่ได้ถามต่อ สติที่เพิ่งจะตื่นขึ้นมา เพราะว่าเสียเลือดและความเจ็บปวดเริ่มแพร่กระจาย เธอไม่มีเวลาแล้ว

ตอนนี้เธอเองก็ไม่มีวิธีอื่น เพียงแต่หวังว่าคนที่อยู่ตรงหน้านี้จะช่วยเธอจริงๆ และไม่ได้กำลังแกล้งเธอ

พอได้เบอร์โทรมา คุณหมอก็หาเหตุผลแล้วเดินออกไป กลิ่นเลือดคละคลุ้งที่นี่ทำให้คนหายใจได้ลำบาก

ต่อให้ทำเรื่องสุดท้ายที่เขาจะทำให้เวินหนิงได้ ก็นับว่าทำให้เขาสบายใจแล้วกัน

ตามความต้องการของเธอ คุณหมอนำข้อความที่เธอขอความช่วยเหลือส่งไปให้เจ้าของเบอร์นั้น

แต่ว่าเพื่อปกป้องตัวเอง เขาไม่ได้เขียนชื่อลงไป

ตอนนี้ เขาทำได้เพียงแค่ภาวนาให้คนๆนั้นเชื่อถือได้ สามารถที่จะคิดวิธีช่วยเวินหนิง

......

เหอจื่ออันได้รับข้อความในตอนดึก พอเปิดดู มีเพียงแค่หนึ่งประโยค ฉันอยู่ที่บ้านบนเกาะร้างของตระกูลลู่ มาช่วยฉันด้วย

เขาขมวดคิ้ว นั่นมันคืออะไร ข้อความก่อกวน?

กำลังจะลบทิ้ง มือของเขากลับหยุดลง

โดนตระกูลลู่ ลักพาตัว?

เหอจื่ออันเบิกตาโต ถึงแม้ว่าข้อความนั้นจะไม่ได้เขียนชื่อเอาไว้ แต่ว่า เขากลับมีความรู้สึกที่รุนแรงมาก คิดว่านั่นเป็นเวินหนิงที่ส่งมา

ยังไงเสีย เธอก็ไม่ได้ติดต่อกับเขามานานแล้ว

ตอนแรก เขานึกว่าเวินหนิงนั้นคบอยู่กับลู่จิ้นยวน ก็ไม่ได้ไปรบกวน นี่เป็นการเลือกของเวินหนิง เขาควรจะเคารพ

แต่ว่าตอนนี้ดูแล้ว เรื่องราวไม่ได้ง่ายดายแบบนั้น

เหอจื่ออันลุกขึ้นมาในทันที เพราะว่าการขยับที่รุนแรงเก้าอี้ที่อยู่ทางด้านหลังก็เลยล้มลงไป ทำให้เกิดเสียงดังขึ้น แต่เขาราวกับว่าไม่ได้ยินอย่างไรอย่างนั้น เดินวนไปวนมา

เวินหนิง จะโดนลู่จิ้นยวนลักพาตัวไปได้ยังไงนะ?

ช่วงเวลาที่ผ่านมา ถึงแม้เหอจื่ออันจะอยากรู้ว่าเวินหนิงเป็นยังไงบ้าง แต่ว่า ครั้งก่อนที่รู้สึกตัวว่าระยะห่างของตัวเองกับตระกูลลู่นั้นกว้างมาก เขาก็ยับยั้งความคิดเอาไว้ แล้วก็เดินหน้าขยายธุรกิจต่อ

มีเพียงต้องมีพลังมหาศาล ถึงจะปกป้องคนที่ตัวเองอยากปกป้องได้ การแพ้ที่ผ่านมา กำลังเตือนตัวเขาว่าอย่าลืมจุดนี้

เขานึกว่า ลู่จิ้นยวนถึงได้ทำเรื่องราวยุ่งยากสารพัดเพื่อเวินหนิง แถม ในท้องของเวินหนิงก็ยังมีลูกของเขาอยู่

อย่างน้อย ลู่จิ้นยวนก็คงไม่ปล่อยให้เธอนั้นได้เจอกับเรื่องลำบาก ปกป้องเธอได้ครบทุกๆด้าน แต่ตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่แบบนั้น

เหอจื่ออันมองตัวอักษรพวกนั้น เขาไม่รู้ว่าตกลงแล้วเวินหนิงเจออะไร แต่แน่นอนว่าจะต้องเป็นเรื่องที่ลำบากมากๆแน่ๆ ถึงได้บังคัญให้เธอนั้นต้องทำเรื่องแบบนี้

"ส่งคนออกไปตรวจเดี๋ยวนี้!"

เหอจื่ออันใช้ให้คนไปตามสืบเรื่องที่เกี่ยวข้องกันในทันที เพียงแต่ สีหน้าของเขานั้นเคร่งขรึมตลอด

สำหรับสถานการณ์ของตระกูลลู่ เขานั้นไม่มีความมั่นใจ ถ้ากล้าจะลักพาตัวคนเป็นๆไปคนหนึ่ง นั่นหมายความว่าพวกเขานั้นมีความมั่นใจมาก

ตรวจสอบพบที่อยู่ของเวินหนิง เกรงว่าความหวังจะริบหรี่