บทที่304 รู้อยู่แกใจ

โม่เทียนยวี๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย " คุณพูดมาซิ "

" เทียนยวี๋ ผลตรวจร่างกายก่อนแต่งงานออกมาแล้วว่า ฉันเคยท้องมาก่อนและยังเคยให้กำเนิดลูกมาก่อนด้วย เรื่องพวกนี้ฉันก็เพึ่งรู้เหมือนกัน ดังนั้นเรื่องการแต่งงานของเรา ... "

โม่โยวพูดออกมาแต่ละคำแต่ละประโยคอย่างลำบากใจมาก เธอได้รวบรวมความกล้าทั้งหมดของตัวเองที่จะพูดเรื่องพวกนี้ออกมา

เธอไม่อยากถูกคนเขารังเกียจ โดยเฉพาะคนที่คอยช่วยเหลือเธอและคอยสนับสนุนเธอมาโดยตลอด ถ้าหากเขายังรังเกียจเธอแล้วล่ะก็ ในโลกนี้เธอก็ไม่มีใครให้พึ่งพาแล้ว ...

โม่เทียนยวี๋เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเขี่ยบุหรี่ในมือ ในสายตากับเต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย แต่น้ำเสียงของเขายังคงอ่อนโยน “ โยวโยว คุณอย่าคิดมากไปเลย ในเมื่อผมกล้าที่จะขอคุณแต่งงาน ก็ตั้งใจไว้แล้วที่จะยอมรับทุกอย่างที่เป็นคุณ ไม่ว่าอดีตของคุณจะเป็นยังไงผมก็ไม่สนใจ "

คำพูดของชายหนุ่มนั้นดูเหมือนจะทรงพลังและมีผลต่อใจเธออย่างมาก โม่โยวถึงกับอึง แทบจะไม่สามารถกลั้นน้ำตาที่จะไหลออกมาได้

เธอรู้สึกว่าตัวเองนั้นโชคดีมากจริงๆ ที่สามารถพบเจอคนเช่นนี้ ไม่เพียงแต่ให้ชีวิตใหม่แก่เธอเท่านั้น แต่ยังสามารถยอมรับในทุกอย่างที่เป็นเธออีกด้วย

“ ถ้าหากคุณกังวลใจว่าจะเป็นการทำร้ายฉันแล้วล่ะก็ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ... ”

โม่โยวยังคงไม่แน่ใจ ดังนั้นจึงพูดขึ้นมาอย่างนั้น

"ไม่หรอก ผมเคยบอกแล้วไง ผมไม่ได้สนใจอดีตของคุณ ไม่ว่าในอดีตคุณจะเป็นคนแบบไหนก็ตาม งานแต่งงานของเราก็ยังคงเหมือนเดิม"

หลังจากที่ได้ยินคำพูดนี้แล้ว โม่โยวถึงได้ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ในขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกผิดเล็กน้อย

เธอไม่มีความมั่นใจในตัวโม่เทียนยวี๋ที่คบกันมาตลอดห้าปีเอาซะเลย ซึ่งมันฟังไม่มีเหตุผลจริงๆ

“ ตอนนี้ คุณเชื่อหรือยัง”

เสียงของโม่เทียนยวี๋ดังขึ้นอีกครั้ง แล้วโม่โยวก็พยักหน้า " ฉันขอโทษนะ ฉันไม่ควรสงสัยในตัวคุณ"

โม่เทียนยวี๋ปลอบใจเธออีกสองสามประโยค จากนั้นก็วางสายโทรศัพท์ไป เขาโยนโทรศัพท์ทิ้งไปไว้ข้างเตียงอย่างน่ารำคาญ

ซึ่งตอนนี้ ถังหว่านเอ๋อร์ที่อาบน้ำเสร็จกำลังเดินออกมาพอดี บนใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่เยาะเย้ย " ฉันเกือบจะเชื่อในสิ่งที่คุณพูดเมื่อกี้นี้แล้วนะ อะไรที่ว่าไม่ว่าอดีตของคุณจะเป็นอย่างไร ผมก็ยอมรับมันได้ คำพูดที่ออกจะลึกซึ้งสักขนาดนั้น ... …”

ถังหว่านเอ๋อร์หัวเราะเยาะผู้หญิงที่อยู่อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ เธอไม่เข้าใจและไม่รู้จักนิสัยใจคอจรองๆของโม่เทียนยวี๋เอาซะเลย ยังคิดว่าเขาเป็นคนที่จริงจังกับความรัก แต่กลับไม่รู้ว่า ในที่ที่เธอมองไม่เห็น ผู้ชายคนนี้ได้ทำอะไรไปบ้าง

"คิก คิก ผมไม่ได้ทำเพื่อคุณหรอกเหรอ"

โม่เทียนยวี๋มองไปรูปร่างที่น่าหลงใหลของถังหว่านเอ๋อร์ ปลายจมูกของเธอยังคงดมกลิ่นที่อยู่รอบ ๆ ร่างกายของเธอจากกันอาบน้ำ ในใจนั้นร้อนรนและรู้สึกมีแรงขึ้นมาทันที

เมื่อห้าปีก่อนเขาไม่ใช่คนที่ช่วยโม่โยวไว้ แต่เป็นท่านลุงที่ไม่ค่อยได้เจอหน้ากันของเขาช่วยเอาไว้ จากนั้นก็ส่งมาให้เขาช่วยดูแล