บทที่575 แผนการของเหอจื่ออัน

เวินหนิงอดนึกถึงลู่จิ้นยวนไม่ได้ บางทีให้เขาออกหน้าช่วยหาอาจจะเร็วกว่านี้

แต่เวินหนิงก็รู้สึกแปลก ๆ ยังไงไม่รู้พอมีเรื่องทีไรก็ไปรบกวนเขาทุกที ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้คนๆนั้น ... กลัวว่าตอนนี้น่าจะอยู่กับหยงซือเหม่ยอยู่ เธอต้องยอมรับความเป็นจริงหน่อยสิ อย่าไปรบกวนเขาดีกว่า

แต่เวลาค่อยๆผ่านไป เวินหนิงยิ่งอยู่ยิ่งวิตกกังวลมากขึ้นเรื่อย ๆ

ถ้าหากเป็นการเรียกค่าไถ่จริงๆ ตอนนี้ที่ตัวเองกำลังคิดนู่นคิดนี่ จะทำให้สถานการณ์ยิ่งเลวร้ายไปอีกหรือที่

ในขณะที่เธอกำลังวิตกกังวลอยู่ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

“ สวัสดีครับ คุณเวินหนิงใช่หรือไม่

เราคือเจ้าหน้าที่ของสถานีตำรวจเมืองเจียงเฉิงครับ ตอนนี้ลูกชายของคุณอยู่กับเราที่สถานีครับ "

เมื่อเธอได้ยินว่าลู่อันหรานอยู่ที่สถานีตำรวจ เวินหนิงตกใจกลัวจนตัวแข็งทื่อไปหมด แทบจะล้มลงไปพื้น " เขา เขาเป็นอะไรคะ "

ในสมองของเวินหนิงเต็มไปด้วยเรื่องที่เลวร้ายมากมาย ไม่ใช่มีคนลงมือกับลู่อันหราน ก็คงจะเป็นลู่อันหรานไปก่อเรื่อง ที่สำคัญสามารถเข้าไปถึงในสถานีตำรวจได้ แสดงให้เห็นว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กอย่างแน่นอน

" โอ้ ไม่ต้องกังวลครับ ตอนนี้ลูกของคุณสบายดี เพียงแค่ว่าเขาแจ้งว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งทำร้ายร่างกายเด็ก ตอนนี้ถูกพวกเราพามาสอบสวนเพิ่มเต็มครับ "

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เวินหนิงค่อยถอนหายใจด้วยความโล่งอก " ฉันจะไปเดียวนี่"

หลังจากพูดจบ ก็ทำกันขอบคุณครูที่มาช่วยตามหาด้วยความจริงใจ แล้วรีบตรงไปที่สถานีตำรวจทันที

...

ที่บริษัทตระกูลลู่

หลังจากที่หยงซือเหม่ยออกจากตระกูลลู่ เธอก็รีบตรงมาที่นี่ทันที เพื่อช่วยส่งยามาให้ลู่จิ้นยวน

แต่ยังไม่ทันได้เข้าไปก็โดนพนักงานห้ามเอาไว้ "คุณผู้หญิงท่านนี้ ไม่ทราบว่าคุณมีนัดหรือเปล่าคะ"

สีหน้าหยงซือเหม่ยหงุดหงิดไม่น้อย เธอเป็นถึงคุณหนูใหญ่ของตระกูลหยง เธอพบใครไม่เคยต้องนัดหมายมาก่อน

" คุณช่วยโทรหาเจ้านายของคุณ บอกเขาว่าฉันถูกคุณแม่ของเขารบกวนมาส่งยาให้เขา ฉันชื่อหยงซือเหม่ย เขาก็รู้แล้ว "

หยงซือเหม่ยพูดอย่างไม่สบอารมณ์

แผนกต้อนรับเห็นว่าการแต่งตัวของหยงซือเหม่ยเต็มไปด้วยเสื้อผ้าราคาแพง ยังมีรถที่เธอขับก็เป็นรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นระดับโลกอีกด้วย ไม่น่าจะใช่คนธรรมดาทั่วไป ก็เลยโทรไปแจ้งลู่จิ้นยวน

เมื่อลู่จิ้นยวนได้ยินการมาของเธอ สีหน้าที่มืดมนและหงุดหงิดของเขาก็ดูน่าเกลียดยิ่งขึ้น

ผู้หญิงคนนี้ มาทำอะไรที่นี่อีก

ครั้งที่แล้วเรื่องที่อยู่ในบาร์ เขายังไม่ได้คิดบัญชีกับเธอ ตอนนี้เธอยังกล้ามาหาเขาที่นี่อีกเหรอ

แถมยังกล้าบอกว่าคุณแม่ให้เธอมา ...

หรือว่า คุณแม่ได้เจอเธอแล้ว

" บอกว่าฉันไม่อยู่ "

ลู่จิ้นยวนไม่มีกะจิตกะใจที่จะไปพัวพันกับเธอจนมากเกินความจำเป็น จึงสั่งให้คนด้านล่างบอกว่าเขาออกไปประชุมข้างนอกทันที

จากนั้น ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง แล้วทำการโทรกลับไปที่บ้านคฤหาสน์หลังเก่าของตระกูลลู่

เย่หวานจิ้งกำลังนั่งดื่มชาที่ห้องรับแขก ในมือของพ่อบ้านถือโทรศัพท์แล้วพูดว่า " เป็นสายจากคุณชายครับ "

" คุณแม่ครับ แม่กำลังทำบ้าอะไรอีก "

ครั้งล่าสุดก็เป็นเฉิ่นหรูเย่ว์ที่ไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อน แล้วครั้งนี้ก็มาหยงซือเหม่ยอีกคน แค่คิดเรื่องเหล่านี้ลู่จิ้นยวนก็รู้สึกยิ่งปวดหัวเข้าไปใหญ่

“ จิ้นยวน ทำไมลูกพูดอย่างไงกับแม่ล่ะ

นี่แม่กลัวว่าลูกจะลืมกินยา พอดีว่าคุณหนูของตระกูลหยงมาพอดี ก็เลยรบกวนเธอไปส่งยาให้ลูก ลูกน่าจะขอบคุณเธอถึงจะถูก "

ขอบคุณอะไร

ลู่จิ้นยวนหลบเธอยังมาไปทัน ในสายตาของลู่จิ้นยวนหยงซือเหม่ยเป็นตัวปัญหาอย่างมาก

“ ผมไม่สนใจเธอแม้แต่น้อย ต่อไปนี่คุณแม่อย่ามายุ่งเรื่องพวกนี้โดยพละการอีก”