บทที่ 107 กลยุทธ์การขับรถไปส่งที่ดี

เจน ดันน์ไม่เคยเจอใครเหมือนไฮด์ โซรอส!

“เฮ้ ทำไมคุณฝันกลางวัน? ตื่นได้แล้ว"

ใต้ต้นไทร ชายเสื้อเชิ้ตสีขาวยังคงยืนอยู่ที่นั่นเหมือนเมื่อวาน แต่วันนี้มีแค่จักรยานกับเขา

“ ... ”

“หยุดฝันกลางวันได้แล้ว เร็วเข้า ตื่นได้แล้ว”

“... ทำไมคุณถึงมาที่นี่อีก?”

รอยยิ้มพราวปรากฏบนใบหน้าของไฮด์ โซรอส“ทำไมฉันถึงมาไม่ได้?”

ไม่ใช่ว่าเขาจะมาไม่ได้ แต่เธอไม่เคยคิดว่าเขาจะยังคงปรากฏตัวต่อหน้าเธอหลังจากสิ่งที่ทำลงไปเมื่อวานนี้

ไฮด์ โซรอสเป็นผู้ชายตัวสูง เขาวางขาข้างหนึ่งอยู่บนพื้นเพื่อรองรับขณะที่อีกขาเหยียบบันไดจักรยาน เขาเหยียดแขนยาวออก และในเวลาไม่นาน เขาก็ดึงผู้หญิงคนนั้นไปข้างๆเขา แล้วดันเธอลงบนที่นั่งผู้โดยสาร

เจน ดันน์พยายามลุกขึ้นยืน

“อย่าขยับ ฉันจะไม่รับผิดชอบหากเธอล้ม” ขณะที่เขาพูดคำเหล่านั้นเขาเหยียบคันเร่งและจักรยานก็ออกตัวไปข้างหน้าในขณะที่แบกเจน ดันน์ไว้ข้างหลัง

ตอนแรกเจน ดันน์กำลังจะลุกขึ้นยืน เธอไม่ทันตั้งตัวจักรยานก็เริ่มเคลื่อนที่ ภายใต้แรงเฉื่อยทำให้เธอกลับเข้าสู่ที่นั่งผู้โดยสารอีกครั้ง เธอยื่นมือออกไปโดยไม่รู้ตัวเพื่อจับเอวที่แข็งแรงและผอมบางของ ไฮด์ โซรอส

เธอรู้สึกสับสน เกิดอะไรขึ้น…กับผู้ชายคนนี้?

“ฉันเดินเองได้” เจน ดันน์พูดด้วยเสียงเรียบๆ

ได้ยินเสียงมาจากด้านหน้าของเธอ

“ทำไม่ได้”

“ ... ”

หลังจากนั้นไม่นาน

"คุณโซรอส เรายังไม่บรรลุข้อตกลงเมื่อวานนี้หรือ?”

ชายตรงหน้าปล่อยเสียงเบา ๆ "ฮิฮิ"

“เมื่อวานนี้เราพูดอะไรไปหรือเปล่า? ทำไมฉันจำอะไรไม่ได้เลย?"

‘เพื่อน…การสนทนานี้จะดำเนินต่อไปไม่ได้ถ้าคุณจะทำตัวแบบนั้น’ เจน ดันน์รู้สึกเหมือนเธอกำลังอารมณ์เสีย… ‘ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงไม่ยอมเล่นตามกฎล่ะ?’

“ ... คุณมีความคิดที่จะพาฉันไปที่ไหนหลังจากนี้?” เขาลากเธอขึ้นจักรยานแค่นั้นเหรอ?

เธอเหลือบมองไปที่รถจักรยานและไม่สามารถเข้าใจสถานการณ์ได้ไฮด์ โซรอสดูไม่เหมือนคนที่ชอบปั่นจักรยาน

“ ไปทานอาหารกลางวันกันก่อน ฉันได้หาและรู้จักร้านอาหารอร่อย ๆแถวนี้”

เจน ดันน์อยากจะบ้าตาย…ชายคนนี้ไม่เพียงแต่ปฏิเสธที่จะเล่นตามกฎเท่านั้น แต่เขายังให้คำตอบที่ไม่เกี่ยวข้องกับเธออีกด้วย

“ ฉันไม่ชอบขี่จักรยาน”

"หยุดโกหก ใครกันที่อิจฉาตาร้อนเมื่อเห็นคู่หนุ่มสาวปั่นจักรยานเมื่อวานนี้?” ไฮด์ โซรอสกล่าวว่า“ ฉันรู้ เจน นี่ต้องเป็นความทรงจำอีกส่วนหนึ่งที่คุณมีกับฌอน สจ๊วตในอดีต ดวงตาของคุณไม่สามารถโกหกได้”

เจน ดันน์อ้าปากและพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง ตอนนี้เธอเป็นคนหนึ่งที่ไม่รู้ว่าจะพูดต่อไปอย่างไร

ไฮด์ โซรอสคำนึงถึงธุรกิจของตัวเองและพูดต่อว่า “ไม่เป็นไรถ้าเธอไม่สามารถยอมรับฉันได้ในช่วงเวลาสั้น ๆ การไล่ตามผู้หญิงต้องใช้เวลาและพลังงานในตอนแรก ฉันขอบอกเธอ เจน ว่านี่เป็นครั้งแรกที่ฉันไล่ตามผู้หญิงคนหนึ่งอย่างสุดหัวใจ

“ถ้าฉันทำอะไรผิดพลาดร้ายแรงหรืออะไรที่ไม่เป็นไปตามมาตรฐานของเธอ เธอคงต้องทนกับฉันหน่อยนะเพราะฉันยังไม่มีประสบการณ์ในเรื่องนี้เท่าไหร่”

"คุณโซรอสความสัมพันธ์ของเราเป็นแค่ลูกค้าและ ... ”

“ฉันรู้ว่าเธอต้องการจะพูดอะไร” ไฮด์ โซรอสพึมพำและขัดจังหวะผู้หญิงที่นั่งผู้โดยสาร “เธอสามารถปฏิบัติต่อฉันในฐานะลูกค้าของเธอ ฉันไม่มีความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนั้น”

‘แต่ฉันทำ…’ เจน ดันน์กระพริบตา แววตาของเธอทำอะไรไม่ถูกอย่างชัดเจน