บทที่ 109 พระเจ้าบอกให้คุณทำอะไร

พวกเขาออกจากอีสต์ เอ็มเพอเรอร์และรับประทานอาหารมื้อเย็นกัน

ที่ตลาดกลางคืนเธออนุญาตให้ ไฮด์ โซรอสจับมือเธอขณะที่พวกเขาเดินผ่านฝูงชน

แน่นอน ว่ามันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่คนหน้าตาแปลก ๆ พุ่งเข้ามาในทางของพวกเขา

“คราวนี้เราจะไปไหนอีก?” นี่ไม่ใช่ทางกลับไปยังอีสต์ เอ็มเพอเรอร์

ไฮด์ โซรอสขับรถมาสเซอร์ราติของเขาและใช้เส้นทางอื่น

“เธอจะรู้เมื่อเราไปถึงที่นั่น”

“เราตกลงกันแค่ทานอาหารเย็น ไม่ใช่หรือ?”

“แน่นอนว่าเราต้องเดินเล่นหลังจากทานอาหารมื้อเย็น”

‘…ใครก็ตามที่เชื่อคำพูดเหล่านี้ก็ไร้เดียงสาจริงๆ’ ไฮด์ โซรอสคิดอย่างนั้นในใจ

ขณะที่รถขับไปบนทางหลวงยกระดับ เจน ดันน์รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย “เราจะไปที่ไหนกันแน่”

“ไปขับรถ”

“ ... ”

เจน ดันน์เห็นว่า ไฮด์ โซรอสไม่ยอมบอกเธอ เธอจะไม่ได้รับคำตอบแม้ว่าเธอจะถามต่อก็ตาม

ดังนั้นเธอจึงหันศีรษะและมองไปที่ทิวทัศน์นอกหน้าต่าง

"เรามาถึงแล้ว"

เมื่อรถหยุดลงเจน ดันน์ก็เบิกตากว้าง…“ สวนสนุก หรอ?”

"ใช่ ฉันอยากเล่น และเธอจะไปกับฉัน”

ไฮด์ โซรอสวางมือบนเอวของเขาและอวดดีอย่างไร้ยางอาย “สำหรับนายหนุ่มที่ร่ำรวยและหล่อเหลาอย่างฉันซึ่งเป็นคนที่มีการศึกษาและฉลาดเป็นผู้ใหญ่ด้วยฉันไม่สามารถเข้าคิวที่นี่ในตอนกลางวันแสกๆได้เหมือนกับทอม,ดิ๊ก หรือแฮร์รี่

“ฉันจะแสดงคุณสมบัติว่าฉันเป็นนายน้อยได้อย่างไรถ้าฉันไม่ได้จองสถานที่ทั้งหมด?”

เสียงพึมพำในหัวของเจน ดันน์เธอจ้องมองไปที่ ไฮด์ โซรอสที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเธอมากเกินไป…เธอไม่เคยคิดเลยว่า ไฮด์ โซรอสจะพูดคำที่ไร้ยางอายเช่นนี้

อย่างไรก็ตามเธอเห็นด้วยว่าเขารวยและหล่อ

มีการศึกษาและฉลาด ... อาจจะเป็นเช่นนั้น

อย่างไรก็ตาม ผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่จะมาที่สวนสนุกหรือ?

นอกจากนี้…“ การจองสถานที่ทั้งหมดมีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณสมบัติพิเศษอย่างไร”

โดยไม่รู้ตัวเจน ดันน์เปล่งคำถามในใจของเธอออกมา

บนใบหน้าที่มีเสน่ห์ของ ไฮด์ โซรอสรอยยิ้มของเขาหยุดนิ่ง ในพริบตาเขาก็กลับไปดูไร้ยางอายอีกครั้ง “คุณไม่ได้ดูหนังเลยเหรอ? ในภาพยนตร์ประธานาธิบดีผู้เย็นชาและสง่างามเหล่านั้นจะมีบอดี้การ์ดคอยดูแลไม่ว่าจะไปที่ใดก็ตาม ปกติ "ประธานของเราจะจองสถานที่ทั้งหมดนี้เสมอจัดการให้คนออกจากสถานที่ทั้งหมด "ใช่ไหม? มีแบบนี้ใช่มั้ย?

“มีอย่างนั้น! ใช่ไหม?

“มีเรื่องแบบนี้จริงๆ ใช่ไหม?

“คุณคิดว่าตัวเอกหญิงจะทำอะไร?

“เธอใช้มือทั้งสองข้างปิดแก้มที่แดงระเรื่อของเธอและมองไปที่ตัวเอกชายด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความชื่นชม สิ่งนี้จะไม่ทำให้ผู้ชายดูมีเสน่ห์เป็นพิเศษหรือ?

“ประธานที่ไม่รู้วิธีจองสถานที่ทั้งหมดไม่ใช่ผู้ชายที่ดี!”

“ ... ” ถ้าเธอยังเป็นเจน ดันน์คนเดิมเมื่อสามปีที่แล้วเธออาจจะกุมท้องและเริ่มหัวเราะบนพื้น

ไฮด์ โซรอสได้ทฤษฎีที่น่าเหลือเชื่อนี้มาจากไหน? ตามที่คาดไว้ละครเกาหลีมีอิทธิพลต่อคนทุกรุ่น

“แค๊ก ๆ” ขณะที่เจน ดันน์ยังคงกะพริบตาและจ้องไปที่ ไฮด์ โซรอสอย่างโง่เขลาอีกฝ่ายก็เริ่มแสดงท่าทีอีกครั้ง เขารวบมือขึ้นเป็นกำปั้นวางไว้ข้างปากแล้วไอสองครั้งถามว่า “เธอยังจะรออะไรอีกหรอ เจน”

"อะไร?"

เจน ดันน์เสียสูญอย่างสิ้นเชิง

มีร่องรอยของความไม่พอใจในดวงตาของ ไฮด์ โซรอสเขาจ้องไปที่เจน ดันน์ "ถึงตาคุณแล้ว!"

"ฮะ?"

“เอามือปิดหน้าแล้วมองฉันด้วยความชื่นชม! ความชื่นชมของคุณอยู่ที่ไหน อารมณ์ในดวงตาของคุณอยู่ที่ไหน”

“ ... ” ‘หูของฉันผิดไปหรือเปล่า? ผู้ชายปัญญาอ่อนคนนี้มาจากไหน! ’

ถ้า เจน ดันน์ยังคงเป็นเจน ดันน์คนเดิมเมื่อสามปีก่อนเธอจะบอกเลิกเขาอย่างแน่นอน!

อย่างไรก็ตาม เธอไม่ใช่

ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงจ้องไปที่ ไฮด์ โซรอสด้วยการแสดงออกที่แปลกประหลาด…“ เมื่อเร็ว ๆ นี้คุณดูอะไรกันแน่?”

“ฉันไม่สนใจเจน เร็วเข้า! ปิดหน้า. คุณต้องอายและมองฉันด้วยความชื่นชม!

“ฉันเป็นพระเจ้าเจน! ทำในสิ่งที่พระเจ้าบอกให้เธอทำ!

“คุณจะทำหรือเปล่าเจน…ฉันจะบ่นกับหัวหน้าของเธอถ้าเธอไม่ทำ”

“ ... ” ในท้ายที่สุดเจน ดันน์ยกมือทั้งสองข้างขึ้นอย่างไม่เต็มใจและปิดใบหน้าที่ ‘เขินอาย’ ของเธอและจ้องมองเขาด้วยความชื่นชม “พอแล้วใช่ไหม?”

“อย่าขยับ ถูกตัอง เก็บท่านี้ไว้”