บทที่ 111 ระหว่าง ฌอน สจ๊วต กับ ไฮด์ โซรอส

ไฮด์ โซรอส หัวเราะเบา ๆ และถามว่า "ของนายหรอ? คุณชายสจ๊วต นายกำลังหมายถึงอะไร?”

“ฉันแน่ใจว่านายคงรู้ดีอยู่แล้ว ทำไมถึงถามมันออกมา?

“ถ้าคุณชายสจ๊วตหมายถึงเจน ...” รอยยิ้มบนริมฝีปากของ ไฮด์ โซรอส ค่อย ๆ จางลง “เธอเป็นคนมีชีวิตจิตใจ เธอไม่ใช่สิ่งของที่เป็นของใคร”

ไม่มีร่องรอยของอารมณ์ใด ๆ บนใบหน้าที่ดูดีของ ฌอน สจ๊วต เขาจ้องมองอีกฝ่ายและพูดว่า “ฉันเคยเตือนนายมาก่อนแล้ว แม้ว่าฉันจะไม่ต้องการสิ่งของของฉัน แต่คนอื่นก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะหยิบมันขึ้นมา”

ใบหน้าของ ไฮด์ โซรอส ดูเคร่งขึมขึ้น “เจน ดันน์ เป็นคนที่มีชีวิตจิตใจ เธอมีวิธีคิดของตัวเอง และมีสิทธิ์เลือกเส้นทางชีวิตของตัวเอง ฌอน สจ๊วต นายไม่คิดว่าตัวเองก้าวก่ายมากเกินไปหรือ?

“ใช่ บางทีคุณชายสจ๊วต และเจนอาจมีอดีตต่าง ๆ ร่วมกันที่ไม่มีใครรู้เรื่องราวเหล่านั้น แต่นั่นมันคืออดีต ฌอน สจ๊วต ก็เพราะว่านายเคยพูดเอง ว่าเธอไม่ใช่คนที่นายต้องการ แล้วทำไมนายถึงไม่ปล่อยเธอไปละ?”

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา มีความเย็นชาวูบวาบในดวงตาที่ลึกซึ้งของ ฌอน สจ๊วต…เธอพูดอะไรกับไฮด์ โซรอส นะ?

“แม้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างคุณสองคนในอดีต แต่ฉันก็มั่นใจว่ามันก็ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเช่นกัน ฌอน สจ๊วต ถ้านายไม่ได้ตาบอด ฉันมั่นใจว่านายจะเห็นว่าฉันมีความสามารถที่จะทำให้เธอยิ้มได้” ไฮด์ โซรอส ไม่ยอมจำนน “นายทำเหมือนฉันได้ไหม ฌอน สจ๊วต?”

อโลร่าสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงร่างกายของหัวหน้าใหญ่ของเธอที่แข็งทื่ออยู่ข้าง ๆ เธอ แม้ว่ามันจะแสดงออกมาไม่ชัดเจนนัก แต่เธอก็ยังมองเห็นทุกอย่างได้ชัดเจนเพราะเธอนั้นนั่งใกล้กับเขาที่สุด

ทันใดนั้น ฌอน สจ๊วต ก็หรี่ตาลง “นายรู้จักเธอดีพอไหม?”

“ตอนนี้ฉันก็กำลังทำความรู้จักกับเธอให้มากขึ้นอยู่ ไม่ใช่หรอ?” ไฮด์ โซรอส หัวเราะเยาะ

“ถ้าเป็นอย่างนั้น นายรู้เกี่ยวกับอดีตของเธอไหม เธอเป็นคนแบบไหน?”

“ไม่สำคัญว่าเธอจะเป็นคนแบบไหน เจน ดันน์ เป็นผู้หญิงที่ดีสำหรับฉัน และนั่นคือทั้งหมดที่สำคัญ”

ไฮด์ โซรอส เลิกคิ้วทันที "สจ๊วตนายก็ไม่สามารถรักเจนได้เหมือนกัน ทำไมนายถึงเอาแต่ห้ามฉันละ?คุณชายถ้านายหลงรัก เจน ดันน์ ก็มาแข่งขันกันอย่างยุติธรรมกันเถอะ”

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ฌอน สจ๊วต ก็โกรธย่างควบคุมไม่ได้ “ฉันตกหลุมรักเธอหรอ?” เขาหัวเราะเยาะ “ฉัน ฌอน สจ๊วต จะตกหลุมรักได้ทุกคน นอกจากเธอ” ผู้หญิงเจ้าชู้คนนี้ไม่เพียง แต่เล่นหูเล่นตากับลูคัสเท่านั้น แต่ตอนนี้เธอยังกำลังจีบนายหนุ่มที่มีเสน่ห์และร่ำรวยอย่าง ไฮด์ โซรอส อีกด้วย

ฌอน สจ๊วต ผู้เก่งกาจและเย็นชาตกหลุมรักนักขุดทองจอมเจ้าชู้มันจะเป็นไปได้อย่างไร?

ขณะนี้ ฌอน สจ๊วต อยู่ในความโกรธ เขาไม่ได้ไตร่ตรองถึงสาเหตุที่อยู่เบื้องหลังอารมณ์ที่ผิดปกติของเขา มันเป็นอย่างที่เขาพูดหรือไม่ ที่ว่าเขาจะไม่มีวันตกหลุมรัก เจน ดันน์?

เขาเย่อหยิ่ง และหยิ่งมากจนถึงขั้นสันโดษจนไม่สามารถที่จะยอมรับความจริงที่ว่าเขาตกหลุมรัก เจน ดันน์ ได้และปฏิเสธหัวใจของตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า

ร่องรอยของความประหลาดใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของ ไฮด์ โซรอส หลังจากที่เขาได้เห็นปฏิกิริยาที่กระวนกระวายเล็กน้อยของ ฌอน สจ๊วต ... ฌอน สจ๊วต คนปัจจุบันและ ฌอน สจ๊วต ที่เขารู้จักเป็นคนที่มีสติสัมปชัญญะเย็นชา และเฉยเมยราวกับว่าเขาเป็นหุ่นยนต์ที่ไม่มีความรู้สึก – เขาในตอนนั้นกับตอนนี้เป็นคน ๆ เดียวกันจริง ๆ หรือ?

ไฮด์ โซรอส จ้องมอง ฌอน สจ๊วต ที่ดูท่าทางว่ากำลังมีปัญหาและกระวนกระวายใจจากอีกด้านหนึ่งเป็นเวลาราว ๆ เกือบสามสิบวินาที ความประหลาดใจในดวงตาของเขานั้นชัดเจนก่อนมันจะค่อย ๆ หายไป และถูกแทนที่ด้วยความเข้าใจในที่สุด

มุมริมฝีปากของเขาค่อย ๆ โค้งขึ้น…เนื่องจากหนุ่มน้อยสจ๊วตคนนี้อ้างว่าเขาจะไม่มีวันตกหลุมรักเจน ดันน์ ไปตลอดชีวิตเขาก็จะปล่อยให้สจ๊วตคนนี้มีทางของเขา เขาไม่จำเป็นต้องเตือนคู่ต่อสู้แห่งความรักของเขาใช่ไหมละ?

อโลร่า และ อูโน่ ก็ไม่ใช่คนโง่เหมือนกัน แม้ว่าพวกเขาจะสังเกตเห็นความผิดปกติของหัวหน้าใหญ่ของพวกเขาเอง

ไฮด์ โซรอส หัวเราะเบา ๆ “ตอนนั้นฉันคิดผิดเกี่ยวกับคุณชายสจ๊วต อย่างไรก็ตาม เจน ดันน์ เหมาะกับรสนิยมของฉันเป็นอย่างดี ทุกคนบอกว่าฉัน ไฮด์ โซรอส คนนี้เป็นคนเจ้าชู้ 100 เปอร์เซ็นต์

“ฉันก็ไม่ปฏิเสธในเรื่องนี้เช่นกัน”

“อย่างไรก็ตามฉันต้องการที่จะปฏิบัติต่อ เจน ดันน์ ด้วยใจจริง ๆ ของฉัน”

ไฮด์ โซรอส หัวเราะเบา ๆ ในขณะที่เขาพูดคำเหล่านั้นออกมา เมื่อเขาเอ่ยชื่อ เจน ดันน์ ดวงตาที่ฉ่ำวาวของเขาก็กระพริบพร้อมรอยยิ้ม โดยที่เขาไม่ได้สังเกตในความอ่อนโยนและความอ่อนไหวของตัวเขาเอง ดูเหมือนว่ามันจะเยอะมากจนสามารถที่จะล้นอกมาผ่านหน้าต่างรถเบนท์ลีย์ของ ฌอน สจ๊วต ได้เลย

ด้วยเหตุผลบางอย่างหัวใจของ ฌอน สจ๊วต เต้นไม่เป็นจังหวะด้วยความขุ่นเคือง ไม่พอใจ และแม้กระทั่งร่องรอยของความเสียใจข้างในนั้น ... อย่างไรก็ตามอารมณ์เหล่านี้ดูไม่คุ้นเคยเป็นอย่างยิ่งสำหรับเขา

รอยยิ้มค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากบางของชายที่เบาะหลังของรถเบนท์ลีย์ อย่างไรก็ตามรอยยิ้มนั้นไปไม่ถึงตาของเขา มีนัยแห่งความเหี้ยมโหดในแววตาของเขา

“จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเธอไม่ใช่อย่างที่นายคิดว่าเธอจะเป็น?”

“ถ้าเป็นอย่างนั้นฉัน ไฮด์ โซรอส จะยังคงเชื่อมั่นว่าเธอคือที่หนึ่ง”