บทที่ 118 คาลเลนทำให้เรื่องยาก

ซัคและคาลเลนตกใจทันทีที่ประตูเปิดออก

อย่างไรก็ตามในวินาทีถัดมา ซัคยิ้มและพูดกับ ไฮด์ โซรอส ว่า “ไม่เลวเลยพ่อหนุ่ม นายแน่มาก” ความประทับใจที่เขามีต่อเจนคือสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องวันนั้น

มีรอยยิ้มที่ลึกซึ้งบนใบหน้าของคาลเลนซึ่งงดงามยิ่งกว่าผู้หญิงเสียอีก

“เราพบกันอีกครั้งแล้วนะคุณหนูดันน์” คาลเลนเอ่ยขึ้น

ไฮด์ โซรอส และ ซัค ลูคัส ดูประหลาดใจในเวลาเดียวกัน

“คุณสองคนรู้จักกันหรอ?”

ไฮด์ โซรอส หันหน้าไปถามเจน “คุณรู้จักคาลเลนได้อย่างไร?”

ในขณะนี้แขนขาของเจนกำลังสั่น

เธอไม่ได้คาดหวังว่าทั้งสามคนจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดต่อกัน

นอกจากนี้เธอยังไม่คาดหวังว่า ไฮด์ โซรอส จะพาเธอไปพบเพื่อนที่ดีที่สุดของเขา

เจนถามตัวเองว่าเธอจะมาที่นี่ไหม ถ้าเธอรู้เรื่องนี้มาก่อน

คำตอบนั้นดังและชัดเจนว่า ไม่แน่นอน

ไฮด์ โซรอส ดึงเก้าอี้ออกมาให้เจนอย่างเกรงใจ "นั่งเถอะ อย่ากังวลมาก ซัค และ คาลเลน เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผม อย่าคิดว่าพวกเขาไม่สามารถเข้าถึงได้ พวกเขาดีมากจริง ๆ”

ใบหน้าของเจนขาวซีด เธอฝืนยิ้ม และนั่งลงตามคำสั่งของเขา

ซัคถามอย่างอยากรู้อยากเห็นว่า “คุณชายโซรอสเพลย์บอยหนุ่ม รู้จักคำว่าเกรงใจตั้งแต่เมื่อไร?” ในขณะที่เขาพูดอย่างนั้นเขาก็เรียกไฮด์เข้ามาใกล้ ๆ “นี่นายหมายความว่าอย่างไรที่ว่าเราไม่สามารถเข้าถึงได้? เราดูไม่น่าเข้าใกล้อย่างนั้นหรือ?”

ซัคพูดแล้วหันไปสะกิดคาลเลนด้วยศอก “ใช่ไหมคาลเลน?”

อย่างไรก็ตามเขาสังเกตเห็นคาลเลนจ้องมองไปที่เจน ราวกับคิดแผนอะไรอยู่

ซัคขมวดคิ้ว “คาลเลน ทำไมนายเอาแต่จ้องคุณหนูดันน์? นายกำลังทำให้เธอกลัวนะ นายไม่กลัวว่าโซรอสจะทุบตีนายหรือ?”

คาลเลนหัวเราะเบา ๆ "โอ้จริงหรอ?" เขามองไปที่เจนอย่างเหม่อลอย “ฉันทำให้คุณกลัวหรือเปล่าคุณหนูดันน์?”

คำว่า "คุณหนู" ฟังดูเหมือนมีความหมายอย่างอื่นซ่อนอยู่ เมื่อมันออกมาจากปากของคาลเลน

ใบหน้าของเจนนั้นขาวซีดยิ่งขึ้น เมื่อได้ยินคำพูดของเขา

ตอนนี้ ไฮด์ โซรอส ให้ความสำคัญกับคาลเลน เขาเม้มริมฝีปาก “ทำไมฉันรู้สึกว่า นายมีความคิดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับแฟนของฉัน?” ไฮด์ไม่ชอบที่คาลเลนมองเจนแบบนั้น นอกจากนี้เขายังไม่ชอบน้ำเสียงและวิธีที่เขาพูดคำว่า "คุณหนูดันน์" เขาไม่รู้ว่าเขาคิดมากไปหรือเปล่า แต่มันก็รู้สึกว่ามันมีบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง

คาลเลนเม้มริมฝีปากและเงยหน้าขึ้น เขามองไฮด์ด้วยปลายหางตาของเขา และทันใดนั้นเขาก็เหลือบมองไปที่เจน ก่อนที่จะพูดอย่างเย็นชาว่า “ไม่ต้องกังวลหรอกน่า เธอไม่ใช่สเปคของฉัน”

ซัคหันกลับไปมองคาลเลน ‘วันนี้คาลเลนเป็นอะไรไปหรือเปล่า? ทุกสิ่งที่เขาพูดฟังดูแปลกมาก ๆ'

ไฮด์ดูไม่มีความสุข เขามองไปที่คาลเลนและวางมือไว้บนบ่าของเจน เขายิ้มและถามอย่างอบอุ่นว่า “คุณอยากกินอะไร?”

“ฉัน…ห้องน้ำอยู่ที่ไหนคะ? ฉันอยากไปห้องน้ำค่ะ” เธอไม่สามารถทนต่อการจ้องมองอย่างร้อนแรงของคาลเลนได้อีกต่อไป

“ออกไปที่ประตู แค่เลี้ยวซ้ายก็จะเจอเลย”

หลังจากที่ไฮด์พูดจบ เจนก็ลุกขึ้นยืนทันทีและเดินออกไป

“ดูเหมือนว่าเธอจะรีบ” คาลเลนพูดขึ้นในทันที