บทที่ 151 อย่าทำให้ฉันเกลียดคุณ

เพี๊ยะ! มีเสียงของการตบอย่างกะทันหันดังขึ้น และมันดังมาก!

เธอไม่ได้แสดงออกใด ๆ มีเพียงใบหน้านิ่งและเรียบเฉย “คุณหลอกตัวเองเสร็จหรือยัง?”

น้ำเสียงเย็นชาของเธอ มันไม่เหมือนกับที่เจนและไฮด์เคยรู้จักและพใช้พูดคุยกัน เขาแตะไปที่แก้มด้านซ้ายของเขาด้วยความอาฆาตพยาบาท รอยนิ้วมือของเจนมันค่อย ๆ ปรากฏบนใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา “หลอกตัวเองอย่างนั้นหรอ? คุณกล่าวหาใครว่าหลอกตัวเอง?” เขาหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา “ฉันกำลังเล่นอยู่ คุณไม่เข้าใจอีกหรอ ฉันกำลังเล่นกับคุณอยู่!”

เมื่อเขาพูดเช่นนั้น เขาก็โน้มใบหน้าของเขาเข้ามาหาเธออีกครั้ง เจนผลักเขาออกไปทันที เธอมองเขาอย่างเย็นชา "คุณชายโซรอส คุณคิดว่าฉันน่ารังเกียจและสกปรกใช่ไหม? แล้วทำไมคุณยังพยายามที่จะสัมผัสฉันอยู่อีก? คุณกำลังมองหาโคลนเพื่อที่จะทามันไปทั่ว ๆ ตัวคุณอยู่หรือ?

“ขอเตือนอีกครั้งนะ คุณชายโซรอส ไม่สำคัญว่าฉันมาจากไหน แต่ตอนนี้ฉันมีบริษัท สตอร์จ ทรัสต์ มันเป็นของฉันทั้งหมด แล้วคุณละโซรอส? คุณมีอะไร?”

คุณมีอะไร ไฮด์ โซรอส?!

“แม้ว่าฉันจะเป็นผู้หญิงที่หากินกับผู้ชาย…” เธอโค้งริมฝีปากของเธอเป็นรอยยิ้ม เขาทำให้เธอรู้สึกโมโหจริง ๆ! ริมฝีปากของเธอโค้งงอเธอพูดต่อ “คุณชายโซรอส ถึงฉันจะเป็นโสเภณี แล้วฉันเคยนอนกับคุณไหม?”

เธอเป็นหนี้อะไรกับผู้ชายคนนี้? กระนั้นชายคนนี้ ก็ผลักเธอลงไปอีกครั้งอย่างไร้ความปราณี ขณะที่เธอกำลังจะปีนขึ้นจากเหว และกลับขึ้นฝั่ง

ชายคนนี้รู้อย่างแน่นอน ว่าสิ่งนั้นที่เขาทำลงไปสามารถฆ่าหรือช่วยชีวิตคนได้

“วิดีโอนี้มีความยาวไม่ถึงหนึ่งนาที ทำไมคุณถึงฆ่าฉันได้ในเวลาไม่ถึงนาทีคุณโซรอส?” เธอกล่าว

หากเธอต้องมีความผิด ขอบเขตของความผิดพลาดของเธอคือการซ่อนอดีตของเธอจากเขา

ในขณะเดียวกัน อดีตของเธอเป็นของเธอจริง ๆ หรือ?

เขารู้อะไรบ้าง?

“คุณต้องเป็นผู้ชายที่ยุ่งมากแน่ ๆ คุณชายโซรอส ฉันจะไม่ใช้เวลาของคุณ และไม่ทำให้คุณมาเสียเวลากับฉันอีกต่อไปแล้ว”

ไฮด์รู้สึกเหมือนเส้นเลือดของเขากำลังจะระเบิดออกมา ราวกับว่าเขากำลังจะบ้าคลั่งด้วยความโกรธ การแสดงออกของเขาดุร้ายมากขึ้น เขาจับเจนและพูดว่า "ใช่ ฉันไม่เคยนอนกับคุณ แต่ฉันพนันได้เลยว่าสจ๊วตเคยใช่ไหม? เจน ดันน์ คุณมี สตอร์จ ทรัสต์ เพราะสจ๊วตให้เงินคุณซื้อมันคืนใช่ไหม?

“หึ-หึ ไม่ต้องตอบฉันก็ ได้เพียงแค่มองคุณ ฉันก็ดูออก คงทำงานหนักมากสินะ บนเตียง”

"คุณกำลังพูดอะไร?!"

“ฉันกำลังพูดอะไรหรอ? คุณไม่รู้จริง ๆ หรอ? คุณต้องการให้ฉันพูดออกมาดัง ๆ และทำให้หูของฉันแปดเปื้อนหรือไม่เจน?

“สจ๊วตจะไม่มีวันให้บางสิ่งฟรี ๆ หรอก”

“คุณเป็นแค่ผู้หญิงขายตัว คุณทำอะไรได้บ้างนอกจากทำให้ผู้ชายพอใจ คุณกำลังบอกว่าคุณมีคุณสมบัติอื่นใด ที่ควรค่าแก่การเคารพหรอ? ฮะ!” ไฮด์มองเธออย่างดูถูกเหยียดหยาม

“โสเภณีทำทุกอย่างเพื่อเงินเท่านั้น ทุกคนที่มีเงินสามารถมีอะไรกับคุณได้ใช่ไหม? ถ้าคุณต้องการเงินเพียงแค่พูดออกมาสักคำ ฉันมีตั้งมากมาย”

เจนโกรธมากจนตัวสั่น!

ไฮด์ดึงกระเป๋าเงินออกมา และหยิบเงินสดจำนวนหนึ่งโยนขึ้นไปในอากาศ ขณะที่เขาคำรามใส่หน้าของเธอ “ถ้าคุณต้องการเงินก็รับไป!” ทันใดนั้นเขาก็จำอะไรบางอย่างได้ และพูดว่า “โอ้ เจน ดันน์” มีความหยิ่งผยองในสายตาของเขา ขณะที่เขาพูดกับเธอว่า “ฉันได้ยินมาว่า คุณสามารถทำอะไรก็ได้เพื่อเงิน ถ้าอย่างนั้นก็เปลื้องผ้า เปลื้องผ้าตรงนี้ต่อหน้าฉันเลยสิ”

มือของเจนกำแน่นเป็นหมัดข้าง ๆ ลพตัวของเธอ

ทันใดนั้น เธอก็คว้าแก้วน้ำจากโต๊ะแล้วสาดใส่ใบหน้าของไฮด์