บทที่ 194 ฉันไม่เคยรับสายจากเธอเลย

ในโรงพยาบาล ท่านอาวุโสสจ๊วตยังไม่ได้ออกมาจากหอผู้ป่วย ชายที่ยืนอยู่ข้างประตูรู้สึกกังวล

หลังจากตาขวาของเขากระตุกความวิตกกังวลในใจของเขาก็ทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ

เขาหันหน้าไปมองที่ประตูและถามพ่อบ้านของท่านผู้อาวุโสว่า “คุณปู่เป็นลมได้อย่างไร?”

“นายท่านล้มอย่างกระทันหัน…” พ่อบ้านยังคงพูดแบบนี้ซ้ำ ๆ เมื่อเขาพูดอย่างนั้นประตูก็เปิดออก แพทย์ออกมาจากข้างใน ฌอนหยุดหมอในเสื้อคลุมสีขาว “คนที่อยู่ข้างในคือปู่ของฉัน เขาเป็นอย่างไรบ้าง?”

หมอไม่ได้คาดหวังให้ใครบางคนหยุดเขาและถามคำถาม “ปู่ของคุณไม่ได้…”

“ท่านผู้อาวุโสของเราเป็นประธานเก่าของสจ๊วต อินดัสตรี้คุณต้องดูแลเขาให้ดี”

ก่อนที่หมอจะพูดประโยคเสร็จพ่อบ้านที่ยืนอยู่ด้านหนึ่งก็เข้ามาขัดจังหวะเขา

สมองของแพทย์ทำงานเร็ว เขาเปลี่ยนคำพูดทันที เขากล่าวว่ายังไม่ทราบอาการของ ท่านผู้อาวุโสสจ๊วตดังนั้นพวกเขาจึงต้องทำการตรวจสอบเพิ่มเติม

ชายคนนั้นไม่ได้พูดอะไร เขาขยับขาขวาเพื่อหลีกทางให้หมอ ในขณะเดียวกันเขาก็หยิบโทรศัพท์ออกมา และแสร้งเอียงศีรษะอย่างไม่ไยดี เขาเลิกคิ้วมองพ่อบ้านชราที่เงียบอยู่ข้างหนึ่ง “เอลิออร์ศึกษาเรื่องยาด้วย ความสามารถของเขาถูกยอมรับในวงกว้างทั่วประเทศ เขาค่อนข้างมีชื่อเสียงเช่นกัน ฉันจะสบายใจก็ต่อเมื่อเขาอยู่ที่นี่”

ตาของพ่อบ้านชรากระตุกวูบ เขาเงยหน้าขึ้นและอ้าปาก เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่างกับผู้ชายตรงหน้า แต่ไม่มีอะไรจะพูดกับเขาได้

เขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกและถูกบังคับให้ต้องทนทุกข์อยู่ในความเงียบ

นายหนุ่มแห่งสจ๊วตเชื่อในการกระทำ เขาบอกว่าจะโทรไปหานายน้อยแห่งไวท์ ก่อนที่พ่อบ้านจะหยุดเขา ฌอนก็ได้โทรหาเอลิออร์แล้ว เชื่อมต่อการโทรแล้ว เขาจะพูดอะไรอีก?

“เอลิออร์มาที่โรงพยาบาลในเครือ XX ใช่ ท่านผู้อาวุโสเป็นลมไปแล้ว แพทย์ที่นี่กำลังช่วยชีวิตเขา มาดูว่ายังมีโอกาสสำหรับนายท่านอยู่หรือไม่”

เมื่อพ่อบ้านชราได้ยินประโยคสุดท้ายที่ฌอนพูดใบหน้าของเขาก็ก้มลง 'คุณชายกำลังพูดราวกับว่านายเก่ากำลังจะตาย'

แม้ว่าไวท์และสจ๊วตจะเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจ แต่ในตอนท้ายของวันนี้เอลิออร์ ไวท์ก็ยังคงเป็นคนนอก ฌอนพูดได้อย่างไรว่าmท่านผู้อาวุโสกำลังจะตายกับคนนอกงั้นหรอ? นี่ไม่ถูกต้องใช่มั้ย?

หลังจากที่เอลิออร์ได้รับสายนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างประหลาด เกิดอะไรขึ้น? จากน้ำเสียงของฌอนดูเหมือนว่านายเก่ากำลังจะตายในไม่ช้า