บทที่ 274 กับดัก

คาลเลน เฟโรซ มองไปที่มือที่ยื่นออกมา เธอดูผอมลงกว่าเมื่อก่อนไปเยอะ

เขายื่นมือออกไปเพื่อจับฝ่ามือที่บอบบาง มันดูเหมือนไม่ค่อยเข้ากันด้วยซ้ำเมื่อฝ่ามือที่ดูแข็งแรงได้คว้าฝ่ามือที่ดูบอบบางนั้น และจับมือเข้าด้วยกัน

หัวใจของเขาปวดร้าวด้วยความรู้สึกไม่สบาย ใจ... ‘เธอผอมลงมาก’

‘บางทีถ้าฉันให้เธอ 500,000 เหรียญในตอนนั้น เธอก็คงไม่เป็นแบบนี้ในวันนี้’

ปลายนิ้วของเธอปัดมือเขาเล็กน้อย ...

“คุณชายคาลเลนโปรดให้ความเคารพกันบ้างค่ะ"

คาลเลนชะงัก ... ‘เคารพหรอ? เธอขอให้ฉันเคารพเธองั้นหรอ? '

เขาวางมือที่จับฝ่ามือของเธอด้วยความไม่เต็มใจเล็กน้อย

เขาจ้องลงไปบนรอยแผลเป็นบนหน้าผากของเธอ มันทำให้เขานึกถึงเวลาที่เขารู้สึกคันปากของเขาเมื่อเขาจูบที่แผลเป็นของเธอเบา ๆ เขาหันหน้าไปทางอื่นทันทีเพื่อป้องกันตัวเองจากการสัมผัสแบบนั้นอีกครั้ง

“รอยแผลเป็นนี้ ... ”

"คุณชายคาลเลน ฉันคิดว่าฉันอาจคาดคะเนการทำงานร่วมกันของเราในครั้งนี้ผิดพลาด " ขณะที่เธอจัดเสื้อผ้าลงให้เข้าที่ เธอก็พูดว่า "งั้นฉันขอตัวนะคะ"

ถ้าเธอไม่เต็มใจที่จะยอมรับความช่วยเหลือของฌอน เธอจะยอมรับความช่วยเหลือของบุคคลนี้หรือไม่?

เธอเหลือบมองไปที่โฟลเดอร์ในมือ ดูเหมือนว่าความพยายามทั้งหมดของเธอจะไม่เป็นประโยชน์ วิเวียนจะดุว่าเธอโง่ในภายหลัง เมื่อเธอออกไปข้างนอก

เมื่อเธอคิดถึงเรื่องนี้เธอก็หัวเราะเบา ๆ

วิเวียนจะเรียกเธอว่าโง่

‘ใช่แล้วเจน เธอโง่จริง ๆ นั่นแหล่ะ'

"เดี๋ยวก่อน" เธออยู่ที่ประตูห้องประชุมแล้ว แต่คาลเลนเรียกเธอไว้

“เราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไหม?”

เจนหยุดเดินและพูดว่า "เรามีอดีตร่วมกันจริง ๆ หรือเปล่านะ? คุณชายคาลเลน ถ้าคุณรู้อดีตของฉันพยายามลืมมันไปเถอะค่ะ"

'อดีต?

‘โสเภณี นางบำเรอ?’

รอยยิ้มเย้ยหยันเกิดขึ้นที่มุมริมฝีปากของเธอ

อดีตของเธอช่างดูมีสีสันจัง

“เท่าที่ฉันรู้ โจเซฟได้ฉ้อโกงเงินส่วนใหญ่ของ ดันน์ กรุ๊ป ไป”

“กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือกระแสเงินสดหมุนเวียนของ ดันน์ กรุ๊ป แทบจะหมดไปแล้ว”

มือของเจนอยู่บนลูกบิดประตูบีบแน่นขณะที่หัวใจของเธอเต้นแรงมาก "คุณชายคาลเลน คุณควรมีหลักฐานด้วย เมื่อคุณพูดมันออกมา! คุณควรรู้ว่าข่าวลือของคุณอาจทำให้หุ้นของ ดันน์ กรุ๊ป ตกต่ำและคุณต้องรับผิดชอบทางกฎหมายทั้งหมด หากเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นจริง ๆ !" ‘เขารู้ได้ยังไงกัน?!’

ไม่มีใครรู้เรื่องนั้น นอกจากหัวหน้าฝ่ายการเงิน และตัวเธอเอง!

หัวหน้าเจ้าหน้าที่การเงินจะไม่มีวันทำลายบริษัทของตัวเองแน่! แม้แต่หัวหน้าเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงินเอง ถ้าเธอบอกเรื่องนั้นกับใคร เธอก็ยังมีความรับผิดชอบที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้หากทุกคนรู้ว่า โจเซฟ ดันน์ โอนเงินทั้งหมดของ ดันน์ กรุ๊ป ไป!

เพราะถ้าข่าวหลุดออกไปพวกเขาสามารถทำให้เขาเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับเรื่องทั้งหมดนั้นได้เลย

ผู้คนยังคงถือว่าเขาต้องรับผิดชอบต่อการไม่ปฏิบัติตามหน้าที่ของเขา

ไม่ว่าจะยังไงหัวหน้าฝ่ายการเงินก็ไม่มีวันหลุดพ้นจากความผิด ถ้าเรื่องนี้แพร่สะพัดออกไป!

‘แล้วทำไม คน ๆ นี้รู้ได้ยังไงกัน?!’

"ไม่ว่าจะเป็นข่าวลือหรือไม่ก็ตาม ฉันแน่ใจว่าคุณรู้ดีที่สุด" ชายคนนั้นพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ และลุกขึ้นเดินไปข้างหน้า "เจน คุณจะร่วมมือกับฉันในตอนนี้หรือไม่?"

เสียงทุ้มต่ำดูเหมือนจะถามเพื่อยืนยันการตัดสินใจของเจน

เธอได้ยินมันชัดเจน

‘แต่… แต่!’

และทันใดนั้นเธอก็บิดลูกบิดประตูด้วยความรุนแรง และเปิดประตูห้องประชุมกว้าง แสงจากทางเดินส่องเข้ามาในดวงตาของเธอและเธอก็ก้าวออกไปโดยที่ไม่พูดอะไร

ต๊อก ต๊อก ต๊อก ต๊อก….

เธอฟังเสียงฝีเท้าของเธอที่ทางเดินที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เธอยกศีรษะขึ้นสูงและเดินอย่างมั่นใจ

เมื่อเธอเดินออกมาจากทางเดินยาว และมองไปที่ลูกน้องของเธอที่มาด้วย ทุกคนยืนขึ้นและมองไปที่เธออย่างตื่นเต้น