บทที่ 46 ซูซี่ โยนความผิดให้ เจน

บอดี้การ์ดร่างใหญ่และกำยำ สุดเคร่งขรึมยืนอยู่ตรงหน้าของซูซี่

“ท่านคะ ที่นี่คือ อีสต์ เอ็มเพอเรอร์! ท่านกำลังพยายามที่จะทำอะไรอยู่คะ? ไม่ว่าท่านกำลังต้องการที่จะทำอะไรก็ตาม ไม่มีใครสามารถทำทุกอย่างได้ตามที่ปราถนาที่ อีสต์ เอ็มเพอเรอร์”

เธอไม่ได้ตกใจอะไรมากนัก เพราะท้ายที่สุดที่นี่คือ อีสต์ เอ็มเพอเรอร์ และข้อเท็จจริงนั้นเป็นข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอ

คุณเดนแฮมมี่ที่ท่าลังเลเช่นกัน เขาเคยได้ยินชื่อเสียงของ อีสต์ เอ็มเพอเรอร์ แม้กระทั่งในพื้นที่ทางตอนใต้

ทันใดนั้นก็มีคนเดินเข้ามาภายในห้อง และกระซิบอะไรบางอย่างที่หูของคุณเดนแฮม ท่าทางที่ดูหวาดกลัวเล็กน้อยในตอนต้น ถัดมากกลับกลายเป็นการสบประมาทขึ้นมาในทันที “คุณทอมสัน ฉันได้ยินมาว่า คุณเป็นคนที่ถูกขับไล่ที่ อีสต์ เอ็มเพอเรอร์ ซึ่งไม่ได้อยู่ภายใต้การคุ้มครองของ อีสต์ เอ็มพอเรอร์”

ซูซี่จำสิ่งที่อโลร่าเคยพูดในวันนั้นขึ้นมได้ในทันที และใบหน้าของเธอก็ซีดลง ครั้งนี้เธอตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก “นะ- นายออกไปห่าง ๆ ฉันนะ”

“อย่ากลัวไปเลย คุณทอมสัน เราจะไม่ทำอะไรคุณหรอก เราแค่อยากให้คุณแสดงบางอย่างเพื่อเรา”

“แสดงอะไร?”

“เดี๋ยวคุณก็จะรู้เอง เมื่อเพื่อนรักของฉันส่งอุปกรณ์ประกอบฉากมาให้” ทันทีที่เขาพูดอย่างนั้นจบ ตู้โปร่งใสขนาดใหญ่ก็ถูกเข็นเข้ามาภายในห้อง

ตู้ใสถูกตั้งในแนวตั้งภายในห้อง ขนาดความสูงของตู้นั้นอยู่ที่ประมาณสามเมตร โชคดีที่เพดานของ อีสต์ เอ็มเพอเรอร์ นั้นสูงกว่าตู้ใบใหญ่นี้

สิ่งของนั้นช่างดูเหมือนกับโลงศพที่ตั้งอยู่ แต่ทว่ามันใหญ่กว่าโลงศพมาก สามารถใส่ได้ถึงสามหรือสี่คน

อย่างไรก็ตามภาชนะใสเหมือนโลงศพนี้มีผนังทั้งสี่ด้านปิดสนิทแต่ไม่มีฝาปิดที่ด้านบน

ในมุมมืดของทางเดินนอกห้องนั้น ไฮด์ โซรอส เฝ้าดูขณะที่ "ของเล่น" ที่เขาเรียกว่าอุปกรณ์ประกอบฉากถูกเข็นเข้าไปในห้อง บุหรี่ที่เขาสูบนั้นไหม้จนหมด และมีถังขยะอยู่ข้าง ๆ เขาเขาจึงเอื้อมมือไปดับบุหรี่แล้วจากไปโดยไม่สนใจโลก

ภายในห้อง

“คุณทอมสัน” คุณเดนแฮมหัวเราะเบา ๆ ขณะหยิบเช็คชูขึ้นต่อหน้าซูซี่ และเขียนตัวเลขจำนวณมากลงในนั้นและโชว์ให้ซูซี่ดี จากนั้นเขาก็เซ็นชื่อและวางเช็คไว้บนโต๊ะพรางผลักมันเข้าหาเธอ “ฉันขอให้คุณแสดงบางอย่างให้ฉันสักหน่อย คุณ ทอมสัน และทั้งหมดนี่คือค่าธรรมเนียมในการแสดงของคุณ”

"หนึ่งล้าน?" ซูซี่อดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้าง ชั่วขณะนั้นเธอหน้ามืดตามัวเพราะจำนวนเงินในนั้น แต่วินาทีถัดมาเธอก็กลับมามีสติอีกครั้ง การแสดงแบบใดที่จะรับประกันค่าธรรมเนียมครั้งเดียวสูงถึงหนึ่งล้าน?

เธอมองไปที่คุณเดนแฮมทันที อย่างใจเย็น “การแสดงเป็นแบบไหนคะ?” ในท้ายที่สุดเธอก็ถูกล่อลวงด้วยจำนวนเงินที่เขียนไว้ในเช็คนั้นด้วยเช่นกัน

คุณเดนแฮมชี้ไปที่ตู้กระใสที่เพิ่งถูกเข็นเข้ามาติดตั้งภายในห้อง “คุณเคยดูใครบางคนแสดงการต่อสู้ดิ้นรนใต้น้ำไหม คุณทอมสัน? นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการจากคุณ ดังนั้นโปรดเข้าไปข้างในนั้นด้วย”

ในตอนนั้นคนงานที่นำตู้เข้ามาในห้อง ก็ทำงานต่ออย่างขยันขันแข็ง พวกเขาเชื่อมต่อสายยางเข้ากับก๊อกน้ำในอ่างล้างจานอย่างรวดเร็ว โดยวางปลายสายยางอีกด้านหนึ่งลงในตู้ใสนั้น มีน้ำกระเซ็นออกมาขณะที่ตู้ใบนั้นเริ่มเต็มไปด้วยน้ำอย่างช้า ๆ

ใบหน้าเล็ก ๆ ของซูซี่ซีดลงอย่างสิ้นเชิง

“ฉัน – ฉันอาจจะตายได้” ซูซี่ส่ายหัวใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอนั้นซีดจนเป็นสีขาว

“ไม่ ไม่ ไม่ เราคงไม่กล้าฆ่าใครหรอกน่า” รอยยิ้มของคุณเดนแฮมดูใจดีขึ้น “โดยปกติคนจมน้ำจะใช้เวลาอยู่ที่สี่ถึงหกนาที จะมีคนดึงคุณขึ้นมาภายในช่วงเวลา 3 นาที”

“ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ๆ…ทำไมคุณถึงเสนอเงินตั้งเป็นล้านให้ฉัน?” ต้องบอกว่าซูซี่มีสติและมีเหตุผล แม้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับเงินจำนวนมากนั้นก็ตาม