บทที่ 94 ทุกคนต้องเผชิญกับอันตราย

"ที่เธอพูดว่า ‘พวกเขา’...นี่รวมถึงคุณชายสจ๊วตด้วยหรือเปล่า?"

เมื่อเธอพูดอย่างนั้นอโลร่ารู้สึกได้อย่างชัดเจน ว่าร่างกายของเจนแข็งทื่อไปชั่ววินาทีในอ้อมกอดของเธอ

อโลร่าถอนหายใจอย่างไร้เสียง ... เพื่อปล่อยวางปัญหาทั้งหลายนี้

พวกเขาไม่เชื่อเธอ…และ ฌอน สจ๊วต ก็ไม่ได้เชื่อเช่นกัน

ด้วยเหตุนี้อโลร่าจึงสามารถเดาได้มากขึ้น หรืออย่างน้อยก็พอจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเจนกับหัวหน้าของเธอ โดยไม่ต้องมีข้อมูลเพิ่มเติมจากส่วนของเจนเลย

โรซาลีน ซัมเมอร์ … อโลร่า ทำงานให้กับฌอนมาสองปีแล้ว และเธอจำได้ลาง ๆ ว่าเคยได้ยินใครเอ่ยชื่อนั้นมาก่อน

ดูเหมือนเธอจะจำได้ว่า โรซาลีน ซัมเมอร์ หญิงสาวคนนี้ก็ค่อนข้างพิเศษกับเจ้านายของเธอเช่นกัน น่าเสียดายที่เธอเสียชีวิตในเหตุการณ์ที่น่าเศร้าในขณะที่ยังอยู่ในวัยสาวอยู่เลย

อโลร่าไม่เคยรู้มาก่อนว่าหญิงสาวที่มีสถานะที่พิเศษในหัวใจของเจ้านายของเธอนั้นเสียชีวิตอย่างไร

ในที่สุดเธอก็ได้รู้แล้ว

ถึงกระนั้น…เธอก็ไม่อยากที่จะเชื่อ

เจนไม่มีทางที่จะทำเช่นนั้น มันเลวร้ายเกินไปที่เจนจะสามารถทำได้

อโลร่ายกมือขึ้นลูบหัวเจน เธอไม่ได้ถามเจนว่าทำไมเธอถึงไม่พยายามที่จะอธิบายอะไรกับฌอน และพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเธอเอง

ท้ายที่สุดมีเพียงคนที่เคยประสบกับสิ่งเดียวกันเท่านั้นที่จะรู้ถึงความเศร้าโศกทั้งหมดนี้ และความรู้สึกหมดหนทาง เมื่อคนที่เธอรักปฏิเสธที่จะเชื่อเธอ

เป็นเพราะอโลร่ามีประสบการณ์บางอย่างที่คล้าย ๆ กัน นั่นคือเหตุผลที่เธอเข้าใจว่าทำไมเจนไม่พยายามที่จะอธิบายอะไรเลย หรือบางทีเจนอาจเคยพยายามที่จะอธิบายมาก่อน แต่ไม่มีใครเชื่อเธอหรือฟังเธอเลย…ส่วนใหญ่แล้วเมื่อมีคนปฏิเสธที่จะเชื่อคุณ มันก็ไม่ได้สร้างความแตกต่างระหว่างการอธิบายหรือไม่อธิบาย

"แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไป?"

“ฉันจะรอให้เขาเบื่อค่ะ”

เบื่อ?

เบื่ออะไร?

เบื่อเจนอย่างนั้นหรือ?

อโลร่า คิดบางอย่างและพูดว่า "ฉันไม่ได้โกหกเธอนะ ฉันเก็บเงินทั้งหมด และเช็คที่เธอให้ฉันไว้ในตู้เซฟของฉันเอง แทนที่จะโอนไปยังบัญชีของเขาโดยตรง”

"ตอนแรกฉันวางแผนไว้ว่าจะรอปาฏิหาริย์ ถ้าเธอสามารถรวบรวมเงินห้าล้านได้ในวันนี้ฉันจะใช้เส้นสายที่ฉันพอจะมี ที่ฉันทำงานในระยะสองปีที่นี่ที่เมืองเอสนี้ เพื่อฝากเงินที่เหลือทั้งหมดลงในบัญชีของเธอในวินาทีสุดท้ายก่อนจะให้เขา”

“แต่ฉันไม่ได้คาดคิดว่าเรื่องทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้น”

"เจนฉันช่วยอะไรเธอไม่ได้มากนัก แต่คุณชายสจ๊วตไม่ได้ต้องการเงินอะไรมากมาย และฉันจะไม่โอนเงินเข้าบัญชีนั้นอีกต่อไป ฉันจะให้เงินสดและเช็คกับเธอต่อจากนี้ไป เธอควรจัดเก็บอย่างระมัดระวังด้วยตัวเอง ในที่สุดเมื่อเธอมีเงินมากพอ และสามารถจากไปได้ให้นำเงินทั้งหมดติดตัวไปด้วย”

"อย่าโทษฉันที่ไม่ช่วยเธอหนี ฉันอาจมีตำแหน่งหรูหราเป็นผู้จัดการทั่วไปของ อีสต์ เอ็มเพอเรอร์ แต่จะบอกบอกความจริงอะไรให้ ฉันก็เป็นเพียงสุนัขเฝ้ายามสุนัขรับใช้ของเจ้านายอีกตัวหนึ่งเท่านั้นเอง"

เจนรู้สึกซาบซึ้งใจมาก "ฉันรู้ ฉันรู้ ว่าคุณกำลังเสี่ยงกับการทำทั้งหมดนี้เพื่อฉัน" เธออยากจะขอบคุณอโลร่า แต่ในขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกว่าคำว่า "ขอบคุณ" นั้นไม่พอที่จะแสดงความขอบคุณของเธอที่มีต่ออโลร่า สิ่งที่เธอทำได้คือกอดอโลร่าให้แน่นด้วยกำลังทั้งหมดของเธอที่มี!

"เอาละ ฉันจะต้องไปแล้ว"