ตอนที่ 99
บทที่ 99 เธอเป็นใคร
October 22, 2026
โจเซฟ ดันน์ ตัวสั่นด้วยความโกรธ!
เขาชี้ไปที่ เจน ดันน์ และดุว่า “เด็กเลว! เธอจะต้องถูกลงโทษ! ฉันให้กำเนิดเด็กที่เลวทรามเช่นเธอออกมาได้อย่างไร!”
เจน ดันน์ กัดฟันแน่น เธอกลัวว่าเธอจะหลุดคำพูดที่ไม่พอใจออกมา!
หลังจากหายใจเข้าลึก ๆ แล้ว เธอก็พูดอย่างใจเย็นที่สุดเท่าที่จะทำได้ “คุณทั้งสองกลับไปได้แล้วค่ะ โปรดกลับไปก่อนนะคะ มันดึกแล้วพวกคุณจะได้พักผ่อน”
มือของเธอแดงขึ้นหลังจากโดนน้ำร้อนลวก แต่เธอก็ไม่ได้รู้สึกถึงความเจ็บปวด
เธอไม่เคยคิดเลย ว่าการพบกันครั้งแรกหลังจากที่เธอถูกปล่อยออกจากคุกจะเป็นเช่นนี้
เธอควรให้คำอธิบายที่ชัดเจนแก่ฉัน เธอเอาเงินทั้งหมดนี้มาจากไหน!” โจเซฟ ดันน์ ยังคงปฏิเสธที่จะปล่อย เจน ดันน์ ไป เขาจ้องมองมาที่เธอและพูดว่า "หรือเธอต้องการให้ฉันช่วย? เงินทั้งหมดของเธอมันสกปรก!”
ร่างกายของ เจน ดันน์ สั่นอย่างรุนแรงพร้อมกับคำว่า “สกปรก”!
"ออกไป! ออกไปเลยคุณทั้งสองคน!” เธอยังคงก้มหัวต่ำ เธอพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ประตู "ฉันจะโทรเรียกตำรวจ ถ้าพวกคุณยังไม่ยอมออกไป! ประธานของบริษัท ดันน์กรุ๊ป และภรรยาของเขาบุกรุกเข้าไปในบ้านของคนอื่นในยามวิกาล ฉันจะทำให้มันพาดหัวข่าวของวันพรุ่งนี้!”
ตาทั้งสองข้างของเธอเป็นสีแดง เธอไม่ต้องการความอบอุ่น ไม่ต้องการครอบครัว และยังยอมรับความจริงที่ว่าเธอถูกทอดทิ้ง อย่างไรก็ตามคนทั้งคู่นี้มีสิทธิอะไรที่มาดุเธอ ว่าเงินของเธอสกปรกต่อหน้าของเธอ?
"ฉันท้าคุณ!"
เจน ดันน์ ดึงโทรศัพท์ของเธอออกจากกระเป๋าโดยไม่พูดอะไร เธอกำลังจะกดหมายเลขในโทรศัพท์ต่อหน้าของ โจเซฟ ดันน์ จริง ๆ คุณหญิงดันน์รีบวิ่งเข้ามาจากด้านข้างในทันที “เจนอย่าทำผลีผลามในตอนนี้ พ่อของลูกทำตัวแบบนั้นเพราะเขาได้ยินข่าวลือ เขาแค่เป็นห่วงลูก ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่มาที่นี่เวลาดึกดื่นขนาดนี้หรอก พ่อของลูกทำเพื่อประโยชน์ของตัวลูกเอง”
คุณหญิงดันน์จับโทรศัพท์ของ เจน ดันน์ ไว้ในมืออย่างแน่นหนา
โจเซฟ ดันน์ ถอนหายใจออกมา “ไม่กี่วันที่ผ่านมาคุณปู่ฮอฟฟ์แมนโทรหาฉันตอนดึกบอกว่าเบรนแดนเจอเธอที่ อีสต์ เอ็มเพอเรอร์ ฉันปฏิเสธที่จะเชื่อในตอนแรก และได้จ้างคนรู้จักจากหน่วยงานนักสืบเพื่อตรวจสอบเรื่องของเธอ ถึงกระนั้นฉันก็ปฏิเสธที่จะเชื่อ วันนี้ฉันได้เห็นเงินสดทั้งหมดบนโต๊ะนี้ ฉันรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอย่างแรง!
“สามปีที่แล้ว เธอทำผิดพลาดแล้วยังไม่ยอมกลับใจ!
“ตอนนี้ เธอได้รับการปล่อยตัวจากคุกแล้ว แทนที่จะไตร่ตรองถึงวิธีที่จะเป็นคนที่ดีขึ้น และกลับใจเธอกลับทำเรื่องเสื่อมเสียในสถานที่เสื่อมโทรมแบบนี้! เธอนี่มันเป็นเรื่องน่าอับอายเป็นที่สุดสำหรับตระกูลดันน์!
“ชายแก่ โจเซฟ ดันน์ กลายเป็นเรื่องตลกในเซี่ยงไฮ้!”
เจน ดันน์ กัดฟันแน่น เธอสั่นไปหมด!
เธอหลับตาลง…ช่างงี่เง่า!
เมื่อเธอเห็นคนทั้งคู่นี้ในวันนี้ ในตอนแรกเธอคิดว่าพวกเขายังคงห่วงใยในความสัมพันธ์ของพ่อและแม่ ที่พวกเขาเคยเลี้ยงดู พวกเขาคิดถึงเธอจึงมาปรากฏตัวขึ้นกลางดึกเช่นนี้
ตั้งแต่พวกเขามาตามหาเธอในวันนี้ เธอจึงคิดว่าจะปล่อยวางความแค้นที่ฝังแน่นอยู่ในหัวใจของเธอมานาน
เธอยังคงคิดว่าถ้าพวกเขามาเยี่ยมเธอในวันนี้ พวกเขาต้องคิดถึงเธออย่างน้อยที่สุด สามปีที่แล้วพวกเขาเพียงแค่กลัวที่จะทำให้ผู้ชายคนนั้นขุ่นเคืองเพราะอำนาจและอิทธิพลของเขา
เรื่องทั้งหมด มันเป็นเพียงความคิดและปรารถนาของเธอเอง!
ทำไมเธอถึงโง่ขนาดนี้!
ถ้าพวกเขาอยากมาเยี่ยมเธอเพราะคิดถึงเธอจริง ๆ พวกเขาก็ควรจะมาเยี่ยมเธอก่อนหน้านี้ เมื่อเธอได้รับการปล่อยตัวออกจากคุก
ตอนนี้เป็นเวลากว่าครึ่งปีแล้วที่เธอถูกปล่อยตัว ไม่ว่าจะเป็นคู่สามีภรรยาคู่นี้ หรือ เจสัน ดันน์ ไม่มีสมาชิกในครอบครัวของดันน์คนใดที่คิดริเริ่มที่จะมาเยี่ยมเธอเลย
อย่างไรก็ตามวันนี้พวกเขามาตามหาเธอในตอนกลางดึก และในทันที่ที่พวกเขาเข้าประตูมา มันกลับมีแต่คำตำหนิเธอแทน…นั่นเป็นเพราะเบรนแดน ฮอฟฟ์แมน เห็นเธอที่ อีสต์ เอ็มเพอเรอร์ ดังนั้นพวกเขาจึง ให้หน่วยงานนักสืบสืบหาเธอ และเรื่องราวของเธอ
“เจนรีบบอกพ่อของลูกสิ ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องไม่จริง เป็นเพียงแค่ความเข้าใจผิดของพวกเขา และมีเหตุผลอื่น ๆ อยู่เบื้องหลัง รีบอธิบายให้พ่อฟังอย่างชัดเจน อย่าทำให้เขาโกรธไปมากกว่านี้เลยลูก”
คุณหญิงดันน์จับแขนของ เจน ดันน์ อย่างประหม่าขณะที่เธอโน้มน้าวเจนอยู่ตลอดเวลา