บทนำ พี่น้องท้องชนกัน (2)

แม้ไลลาจะตัวเล็กแต่น้ำหนักที่กดทับลงมาทำให้กองทัพสะดุ้งตัวตื่นขึ้น ดวงตาคมเข้มเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าใครบางคนนอนทับที่อกแกร่งของเขา คนคนนี้คือคนที่เขาเกลียดมากที่สุด

“ไลลา!!” จากตอนแรกที่เมามายเป็นอันต้องสร่างเมาทันที เพราะเขารังเกียจที่ผู้หญิงหน้าด้านคนนี้มาแตะต้องเนื้อตัวยามที่เขาไม่ได้สติ

“พี่ทัพ...เอ่อ...คือ”

ดวงตาสวยเบิกกว้างอย่างตกใจเมื่อกองทัพตะโกนใส่เสียงดัง ซึ่งเธอรู้ว่าชายหนุ่มไม่อยากให้เธอเข้าใกล้ แต่ทำไงได้ในเมื่อเจ้าบ่าวเจ้าสาวไหว้วานให้เธอมาดูแลกองทัพ และตรงนั้นก็ไม่มีใครไว้ใจได้เลย

“หน้าด้านเนาะ กูบอกว่าเกลียดขี้หน้ายังเสนอหน้ามาให้กูเห็นอีก” ตั้งแต่เกิดมาไลลาไม่เคยเห็นกองทัพหยาบคายเท่านี้มาก่อน

“พี่ทัพ!! ทำไมต้องหยาบคายกับไลลาขนาดนี้ด้วย ไลลาแค่ช่วยเองนะ” ไลลาร้องถามอย่างโกรธจัดไม่แพ้กันเมื่อชายหนุ่มขึ้นมึงขึ้นกูแบบนี้มันไม่น่ารักเลย

“ช่วยห่าไร แล้วที่มึงใส่ชุดแบบนี้หมายความว่ายังไง จะอ่อยกูว่างั้นเถอะ!!” เพราะความเกลียดชังทำให้ผู้ชายที่แสนสุภาพอย่างกองทัพเปลี่ยนไป อะไรที่เขาเกลียดเขาจะไม่มีทางทำดีด้วย อย่างเช่นผู้หญิงตรงหน้า!!

“ไลลาจะไปคิดแบบนั้นได้ยังไง ในเมื่อพี่ทัพเป็นพี่ชายของไลลา” คิ้วสวยขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจว่าเขาไปเอาความคิดทุเรศๆ แบบนี้มาได้ยังไง

“เหอะ...กูไม่ใช่พี่มึง และไม่เคยเป็นด้วย สิ่งที่มึงกับแม่มึงทำกับแม่กูมันเหี้...ยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น! ยังคิดว่าจะเป็นน้องสาวกูได้งั้นเหรอ” กองทัพจ้องใบหน้าหวานที่ขอบตากำลังเห่อร้อนเพราะอยากจะร้องไห้ แต่เขาไม่สงสารหรอกนะเพราะคนแบบนี้ต้องทำเลวๆ ใส่ถึงจะสำนึก

“พี่ทัพ...ถ้าพี่ทัพยังด่ากราดไลลาแบบนี้ งั้นไลลาขอตัว ไลลาไม่อยากพูดกับคนที่ไม่มีสติอย่างพี่ทัพ!”

ไลลาเดินเข้าไปหยิบกระเป๋าของตัวเองที่วางข้างโซฟา แต่จังหวะที่หญิงสาวหมุนตัวกลับมือหนาของกองทัพก็จับที่ข้อมือเล็กเอาไว้แล้วจัดการเหวี่ยงร่างบอบบางขึ้นไปบนเตียงทันที