บทที่ 1110

แดเนียลพูดได้น่าประทับใจและจับมือของเอวาเอาไว้ก่อนจะให้คำมั่นด้วยท่าทีจริงจัง

“ทุกคนในที่นี้ฟังผมให้ดี ๆ ผมจะไม่ยอมแพ้ต่อผู้หญิงที่ผมรักแค่เพราะครอบครัวของเธอ ถ้าใครต้องการให้นาญ่ามาเป็นสะใภ้นักก็จัดการกันเอาเอง แต่อย่าเอาผมเข้าไปยุ่งด้วย”

“...” ผู้เป็นแม่ตกใจอย่างมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น

แดเนียลเป็นคนสุภาพและพูดจานุ่มนวลอยู่เสมอ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาระเบิดอารมณ์ออกมา

จากนั้นแดเนียลก็พาเอวาออกไป ทิ้งให้ทุกคนที่โต๊ะมองหน้ากันด้วยความตกตะลึง

นาญ่าเม้มริมฝีปากของเธอแน่นจนเป็นเส้นตรง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอถูกทำให้ขายหน้าขนาดนี้

เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวในเกลนเดลที่เหมาะสมกับแดเนียล แต่ตอนนี้เธอกำลังพ่ายแพ้ให้กับผู้หญิงคนนี้

เธอจะยอมรับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

หลังจากที่แดเนียลส่งเอวากลับไปที่อพาร์ตเมนต์ของเธอ เขาก็ขอโทษกับสิ่งที่เกิดขึ้น

แต่เอวาไม่ได้ใส่ใจเรื่องนั้นเลย และในทางตรงกันข้ามเธอกลับกำลังยิ้มอย่างมีความสุขอยู่

แดเนียลไม่เข้าใจว่าทำไมเอวาถึงยิ้มและไม่โกรธ เขาจึงถามอย่างประหม่าว่า “ทำไมคุณถึงไม่โกรธล่ะ? ตอนงานวันเกิดคุณปู่คุณก็ไม่โกรธผมเลยเหมือนกัน”

“แล้วอยากให้ฉันโกรธคุณเหรอคะ แดน?” เอวาถามด้วยรอยยิ้มก่อนจะอธิบาย “เวลาฉันเศร้าและเสียใจ คุณก็ลุกขึ้นยืนเพื่อฉันโดยไม่ลังเลเลย สำหรับฉันแล้วนั่นคือการยอมรับและการสนับสนุนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเลยค่ะ ดังนั้นฉันก็เลยมีความสุข แล้วทำไมฉันต้องโกรธด้วยล่ะคะ?”

หลังจากที่แดเนียลได้ยินอย่างนั้นเขาก็รู้สึกโล่งใจ

“ไม่โกรธจริง ๆ เหรอ?”

“ไม่เลยค่ะ แล้วฉันก็อยากทำอะไรอร่อย ๆ ให้คุณทานด้วย” เอวาเดินไปที่ครัวและเริ่มทำอาหารเย็น

บางทีเธออาจจะอารมณ์ดีมากจึงมองแต่แดเนียลไม่วางตาจนไม่เห็นเก้าอี้ที่อยู่ตรงหน้าและเดินชนมันเข้าเต็ม ๆ

แดเนียลรีบวิ่งเข้ามาแล้วโอบเอวเธอไว้ "ระวังหน่อยสิ"

เอวาถอนหายใจโล่งอก หลังจากที่เธอยืนขึ้นเธอก็รู้สึกถึงอุณหภูมิอุ่น ๆ ที่โอบหลังเอวเธอไว้ และได้กลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกบลูเบลล์ ในขณะนั้นเองที่หัวใจดวงน้อยของเธอก็เริ่มเต้นแรง