บทที่ 1112

“ลาน่า!” ฟาเบียนคว้าคอเสื้อของลาน่าขึ้นมา เขาเป็นเพียงเด็กอายุ 18 ปี แต่ในขณะนี้ดวงตาของเขากลับดูทิ่มแทงและแข็งแกร่ง “แกต่างหากคือคนที่สมควรตาย! แกกำลังฆ่าโยริค และทำลายแก๊งสเตเจี่ยนจอห์นสัน”

ลาน่าผลักฟาเบียนออกไปและเยาะเย้ยเขา “ฟาเบียน รู้ไหมว่าใครเป็นคนฆ่าโยริค และทำลายแก๊งสเตเจี่ยนจอห์นสัน? เจเรมี่ไงล่ะ!”

“เกี่ยวอะไรกับเจเรมี่? แกยั่วเขาเพราะแกหลงเขาจนหัวปักหัวปำ! แล้วแกยังฆ่าพ่อแม่ของเอวลีน จนเธอต้องตัดขาดชีวิตการแต่งงานกับเจเรมี่! ตอนนี้แกยังกล้าพูดว่าเขาเป็นคนที่ทำลายทุกอย่างอีกงั้นเหรอ?”

ลาน่าหันหน้าหนีอย่างรู้สึกผิดพลางกำหมัดแน่น “ใช่ แล้วไงถ้าฉันจะเป็นคนยั่วเขา? ถ้าเขากับไรอันไม่ใส่ร้ายฉัน เรื่องมันจะจบลงแบบนี้เหรอ? แกรู้หรือเปล่าว่าเจเรมี่กับไรอันเป็นส่วนหนึ่งของอินเตอร์โพล?”

สีหน้าของฟาเบียนเปลี่ยนไปเมื่อได้ยินเช่นนั้น “อินเตอร์โพล!?”

“ฮึ!” ลาน่าตะคอก “ฟาเบียน เจเรมี่และไรอันเป็นศัตรูของเรา แกเข้าใจหรือยัง? แล้วแกยังยังปกป้องยัยเด็กใบ้ลิเลียนนั่นอีก โยริคกำลังจะตายนะ แกควรจะฆ่ายัยเด็กใบ้นั่น และทำให้เอวลีนได้ลิ้มรสการสูญเสียคนในครอบครัวไม่ใช่หรือไง?”

หลังจากที่เธอพูดอย่างนั้น ฟาเบียนก็ยกมือขึ้นตบลาน่าอย่างแรง “หุบปาก!”

“...” ลาน่าตกตะลึง จากนั้นเธอก็เห็นสายตามุ่งร้ายของผู้เป็นน้องชาย

“แกคือสาเหตุที่ทำให้เธอเป็นใบ้! ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าตราบใดที่ฉันอยู่ที่นี่ ฉันจะไม่ยอมให้ใครรังแกลิเลียน ลาน่า แกนั่นแหละคือคนที่สมควรตายที่สุด!”

“...”

หลังจากฟาเบียนพูดอย่างนั้น เขาก็จากไป

ลาน่านั่งอยู่ที่นั่นในขณะที่พูดอะไรไม่ออก เธอแตะแก้มที่บวมของตัวเองและกัดฟันแน่น

…

ไรอันกลับมาจากเมืองเอฟแล้ว และเมื่อมาถึงเกลนเดลเขาก็บอกเมเดลีนทุกอย่างเกี่ยวกับแก๊งสเตเจี่ยนจอห์นสัน

โยริคกำลังจะได้รับโทษประหารในไม่ช้า แต่ลาน่ากลับได้รับโทษเพียงสามปีเท่านั้น

เมเดลีนไม่สามารถยอมรับคำตัดสินนี้ได้

ผู้หญิงคนนี้ก่ออาชญากรรมมากมาย แต่ใช้เวลารับโทษเพียงสามปีเท่านั้น

เมเดลีนรู้สึกไม่สบายใจด้วยเหตุนี้เธอจึงขังตัวเองอยู่ในห้องแล็บทุกวันเพื่อคิดค้นน้ำหอมกลิ่นใหม่ ๆ

เมื่อรู้สึกเหนื่อย เธอก็จะหยิบปากกาขึ้นมาวาดใบหน้าของเจเรมี่บนกระดาษเอสี่