บทที่ 1118

ดูเหมือนเจเรมี่จะสนใจในตัวลูกชายคนนี้ ดังนั้นเขาจึงเดินเข้าไปในบ้าน

“เดี๋ยว” เมเดลีนหยุดเขา

เจเรมี่หยุดเดิน และเห็นเมเดลีนเดินมาหาเขาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เธอส่งลิเลียนให้คาเลน “แม่ช่วยพาลิลลี่กับแจ็คเข้าไปข้างในได้ไหมคะ? หนูมีอะไรจะพูดกับเจเรมี่สักหน่อย”

คาเลนสัมผัสได้ถึงบรรยากาศแปลก ๆ และกังวลว่าเมเดลีนจะทะเลาะกับเจเรมี่ เธอจึงเตือนพวกเขาว่า “พวกเธอควรคุยกันด้วยเหตุและผลนะ ยังไงพวกเธอก็เป็นสามีภรรยากัน”

‘สามีภรรยา

‘แน่สิ

‘เคยเป็นสามีภรรยากัน แต่ตอนนี้เธอเป็นภรรยาของคนอื่นแล้ว’

“เจเรมี่ทำไมคุณถึงทำเป็นไม่สนใจลิลลี่ล่ะ?” เมเดลีนพยายามถามด้วยน้ำเสียงที่สงบ “ครั้งที่แล้วตอนที่คุณเป็นสายลับคุณก็เมินเธอและพยายามทำให้ลาน่ามีความสุข

“แม้ว่าจะยังเด็ก แต่ลูกก็ยังมีความรู้สึกและเศร้ามากนะคะ แต่ถึงจะเกิดเรื่องไม่ดีพวกนั้น เธอก็ยังชอบคุณ แล้วทำไมคุณถึงทำร้ายเธอแบบนี้ล่ะ? เธอเป็นลูกสาวของเรานะ”

เจเรมี่ฟังสิ่งที่เมเดลีนพูดเงียบ ๆ โดยไม่แสดงออกใด ๆ แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็พูดอย่างเย็นชาว่า “เธอไม่เคยเรียกผมว่า ‘พ่อ’ เลยสักครั้ง บางทีผมอาจจะไม่ใช่พ่อที่แท้จริงของเธอก็ได้”

“...” เมเดลีนตะลึงเมื่อได้ยินคำตอบของเจเรมี่ “คุณกำลังพูดอะไรเจเรมี่? คุณกำลังจะบอกว่าลิลลี่ไม่ใช่ลูกสาวของคุณงั้นเหรอ?”

เจเรมี่ยิ้มบาง ๆ เมื่อสัมผัสได้ว่าเมเดลีนกำลังโกรธ “ผมพูดผิดเองแหละ อย่าโกรธเลยนะ คุณจะไปบริษัทหรือเปล่า? เดี๋ยวผมขับรถไปส่ง”

เขาพูดก่อนจะเดินไปที่โรงรถ

เมเดลีนรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเจเรมี่ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว และตอนนี้เขาก็ยิ่งทำตัวน่าสงสัยมากขึ้นไปอีก จากมุมมองที่เขามีต่อลิเลียน

เธออยากรู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นอะไรกันแน่ เธอจึงเข้าไปนั่งในรถ

เมื่อเมเดลีนมาถึงที่ทำงาน โคโค่ก็เข้ามาแจ้งว่าคุณเวลส์มาถึงแล้ว เขาบินมาที่นี่เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับธุรกิจน้ำหอมของเธอ

เมเดลีนพยักหน้ารับทราบและบอกให้โคโค่เตรียมบางอย่างที่จำเป็น