บทที่ 1123

เมเดลีนพูดเช่นนี้เพื่อให้ลิเลียนเข้าใจประเด็นที่ว่าเจเรมี่เป็นพ่อผู้ให้กำเนิดของเธอจริง ๆ

แน่นอน ถ้าเธอสามารถทำให้ลิเลียนพูดได้ มันก็คงน่าทึ่งมาก

“ลิลลี่ ลูกเข้าใจที่แม่บอกไหมจ๊ะ?” เมเดลีนถามอย่างอดทน

ลิเลียนกะพริบตาโตของเธอราวกับว่าเข้าใจ จากนั้นเธอก็เตะขาสั้น ๆ ของตัวเองแล้วเดินกลับไปที่ห้องนั่งเล่น

เธอมองไปที่เจเรมี่ ดวงตาสดใสของเธอสะท้อนร่างของเขา

“ลิลลี่ คุณสุดหล่อคือพ่อแท้ ๆ ของลูกนะ” เมเดลีนย้ำอีกครั้ง

เธอไม่รู้ว่าลิเลียนจะเข้าใจหรือเปล่า แต่อย่างน้อยเธอก็เห็นประกายแวววาวในดวงตาของลูกสาวแล้ว

บางทีเพื่อให้ลิเลียนพูดได้อีกครั้ง รวมถึงเยียวยาบาดแผลในใจ เธออาจต้องทำมากกว่าแค่การรับคำปรึกษา

หลังจากที่เด็ก ๆ กลับไปที่ห้องของพวกเขา เมเดลีนและเจเรมี่ก็กลับห้องตัวเองเช่นกัน

เจเรมี่เข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ ในขณะที่เมเดลีนไปเตรียมตัวสำหรับขั้นตอนการหย่าในวันพรุ่งนี้

ในขณะนี้เองที่ไรอันโทรหาเธอ

เมเดลีนจึงรับสายอย่างไม่ลังเล “ไรย์ มีอะไรหรือเปล่า?”

ที่อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ ไรอันพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ผมกลับไปที่บ้านพ่อกับแม่เพื่อเอาเอกสารแล้วพวกท่านก็โกรธมากที่รู้ว่าเรากำลังจะหย่ากัน พวกท่านอาจจะโทรหาคุณ แต่คุณจะไม่รับสายก็ไม่เป็นไร”

หลังจากที่ได้ยินอย่างนั้น เมเดลีนก็รู้สึกขอโทษ “ฉันขอโทษค่ะไรย์ คุณเป็นคนพิเศษสำหรับฉัน แต่ตอนนี้คุณจะถูกตราหน้าว่าหย่าแล้วเพราะฉัน”

ไรอันตอบอย่างใจเย็น “อันที่จริง ผมมีความสุขที่ได้แต่งงานปลอม ๆ กับคุณนะ”

จากคำพูดของเขา เธอสัมผัสได้ถึงความรักที่เขามีต่อเธอ

เมเดลีนเงียบไปสองสามนาที ก่อนจะพูดว่า “ไรย์ ฉันซาบซึ้งกับทุกอย่างที่คุณทำเพื่อฉันจริง ๆ คุณจะต้องเจอกับคนที่ดีกว่าฉัน…”

ก่อนที่เมเดลีนจะพูดจบ จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่ามีมือเปียก ๆ จับคางของเธอเอาไว้

จากนั้นเธอก็ถูกบังคับให้หันศีรษะไปมอง ก่อนที่จะรู้สึกได้ถึงริมฝีปากนุ่มของเจเรมี่กดจูบลงมา

“อืม…”