บทที่ 1143

อะไรนะ?

สีหน้าของนาญ่าเปลี่ยนไปจนเป็นสีเขียวสลับแดงกับราวกับไฟบนต้นตริสต์มาส

เธอจ้องเมเดลีนอย่างไม่อยากจะเชื่อ และในที่สุดก็เข้าใจว่าทำไมเมเดลีนถึงได้มั่นใจมากนัก

ในขณะเดียวกันสายตาที่ตกตะลึงและชื่นชมก็เริ่มจับจ้องไปที่เมเดลีน

“ดีไซเนอร์ชั้นนำของมิสแอลเลดี้เหรอเนี่ย เธอสวยมากเลยนะ ไม่น่าแปลกใจที่การออกแบบจะเป็นที่ชื่นชอบขนาดนี้”

“ฉันซื้อเครื่องประดับของแบรนด์เธอมาไม่น้อยเหมือนกัน เพราะว่าการออกแบบที่ไม่เหมือนใคร”

“ฉันก็ซื้อของจากแบรนด์พวกเขาเหมือนกัน แต่พอเปลี่ยนดีไซเนอร์ ฉันก็หยุดซื้อแล้วล่ะ”

เอวาภูมิใจในตัวเพื่อน เมื่อได้ยินความคิดเห็นเหล่านั้น

ในทางกลับกันเมเดลีนกลับเริ่มรู้สึกเขินอาย “เบาหน่อยเอวา”

เอวายักไหล่และจ้องกลับไปที่นาญ่าด้วยความโกรธเคือง “ไม่ใช่ความผิดของฉันนะ เธอเป็นคนเริ่มก่อน”

“...” ริมฝีปากของนาญ่ากระตุก เธอเริ่มประท้วงเมื่อรู้สึกว่าภาพลักษณ์ของตัวเองเริ่มแตกสลาย

“คุณเป็นดีไซเนอร์ชั้นนำของมิสแอลเลดี้แล้วไง? แต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาใส่ร้ายฉัน! พ่อของฉันเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงในเกลนเดล เราไม่ได้ไม่มีอันจะกินแล้วทำไมฉันต้องซื้อของปลอมด้วย? คุณแค่ใส่ร้ายฉันเพื่อช่วยเอวาก็เท่านั้น!”

เธอเอ่ยด้วยสีหน้าเวทนาเพื่อดึงฝูงชนให้เข้าข้างเธอ

“วีล่า ควินน์ ใช่ไหม? เพราะคุณเป็นคนออกแบบมัน งั้นก็มาดูหมายเลขซีเรียลบนสร้อยข้อมือของฉันสิ! ทำไมฉันต้องใส่ของปลอมด้วยล่ะ ในเมื่อฉันเป็นลูกสาวของนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงน่ะ?”

เมเดลีนยังคงสงบ “ฉันไม่รู้ว่าคุณต้องการหรือเปล่านะคะ แต่ฉันอยากบอกความจริงที่ว่าหมายเลขซีเรียลเป็นการพิสูจน์ว่าสร้อยข้อมือเส้นนี้เป็นของปลอมค่ะ หมายเลขซีเรียลเหล่านี้เป็นระบบที่ออกแบบมาโดยเฉพาะจากผู้ผลิตของปลอม สร้อยข้อมือจริงไม่มีหมายเลขซีเรียลอะไรหรอกค่ะ ฉันสามารถดึงข้อมูลออกมาให้คุณดูได้นะ ถ้าคุณไม่เชื่อฉัน”

“อะไรนะ…” การแสดงออกของนาญ่าสลดลงเป็นอย่างมากหลังจากได้ยินคำอธิบาย