บทที่ 1152

“คุณมีแผนจะจัดการกับมันยังไงคะ?” เธอถาม

“ผมสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรไม่ดี โอเคไหม? แค่รอผมที่บ้าน ได้ไหม? แล้วทุกอย่างจะไม่เป็นไร”

เขาลูบศีรษะของเธออย่างแผ่วเบา ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปทางประตูอย่างเย็นชา

“เจเรมี่” เมเดลีนเรียกตามหลังเขาไป

เขาจึงหยุดแล้วหันกลับมายิ้มให้อย่างมั่นใจ เพื่อปลอบโยนต่อความกังวลที่เธอมี “ไม่ต้องห่วง คุณรอผมที่บ้านก็พอ”

เมเดลีนพยักหน้า หลังจากดูเขาขับรถออกไป เธอก็ไปที่ห้องแล็บทันที

ระหว่างทางไปวิทแมน คอร์ปอเรชั่น เจเรมี่ก็โทรออกสองสาย และสายที่สองคือไรอัน

เสียงรอสายดังไปไม่ถึงนาทีไรอันก็รับสายด้วยความใจเย็น “คุณยังมีเวลามาโทรหาผมตอนนี้ได้อีกเหรอ? คุณเห็นทุกอย่างแล้วใช่ไหม? แล้วคุณจะจัดการกับมันยังไง?”

เจเรมี่ตอบด้วยท่าทีเมินเฉย “นี่แกยอมรับว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดแล้วสิ?”

ไรอันไม่ตอบเพียงแต่หัวเราะเบา ๆ “มีสองสิ่งที่คอยกีดขวางมนุษย์เพศชายมาเสมอ เจเรมี่ วิทแมน หนึ่งคือผู้หญิงและอีกอย่างคืออำนาจและชื่อเสียง

“ซึ่งคุณเลือกอย่างแรก นั่นจึงกลายเป็นจุดอ่อนของคุณ” ไรอันหยุดชั่วครู่ “ถ้าคุณไม่รู้มากขนาดนี้ ผมก็คงให้โอกาสคุณได้ใช้เวลากับผู้หญิงที่คุณรักเป็นครั้งสุดท้าย เจเรมี่”

ไรอันวางสายราวกับว่าเขาชนะเจเรมี่แล้ว

เจเรมี่ถอดหูฟังบลูทูธออกและจ้องไปที่ถนนเบื้องหน้าเขาเขม็ง ดวงตาเขาเป็นประกายด้วยเปลวไฟแห่งความเจ้าเล่ห์

ขณะขับรถไปที่วิทแมน คอร์ปอเรชั่น เขาก็ได้พบกับกลุ่มคนที่ผ่านไปมาที่รอดูข่าวซุบซิบและนักข่าวจำนวนมากก่อนที่จะไปถึงทางเข้าบริษัทด้วยซ้ำ

ทันใดนั้นก็มีคนตะโกนว่า "เจเรมี่ วิทแมนมาแล้ว!"

ทุกคนต่างจับจ้องไปยังรถที่เจเรมี่กำลังขับอยู่ ก่อนจะพุ่งเข้ามาหาเขาราวกับเป็นระลอกคลื่น

รถของเจเรมี่ถูกล้อมในทันที

ความสงสัย คำถาม และคำพูดต่าง ๆ นานาเริ่มดังก้องไปทั่ว

“จะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับข่าวที่เป็นกระแสอยู่ในตอนนี้เลยเหรอคะ คุณวิทแมน?”

“คุณกลับมาอยู่กับคนรักเก่าของคุณอย่างเอวลีน มอนต์โกเมอรีแล้วเหรอ?”