บทที่ 1183

เมเดลีนรู้สึกอึดอัดแต่ในขณะเดียวกันไม่สามารถบอกได้ว่ามาจากส่วนไหนของร่างกาย

“ฉันรู้สึกเวียนหัวน่ะค่ะ” เมเดลีนรู้สึกเซื่องซึมจึงจับมือเจเรมี่เอาไว้ “ช่วยพาฉันกลับห้องหน่อยสิคะ ฉันอยากจะพัก”

ขณะที่กำลังพูด เธอก็ค่อย ๆ เผชิญกับความยากลำบากในการหายใจ และใบหน้าที่เห็นตรงหน้าก็ค่อย ๆ พร่ามัวเช่นกัน

วินาทีต่อมาเธอก็สลบไป

“ลินนี่! ลินนี่!”

เจเรมี่ใจเสียมากและอุ้มเมเดลีนที่หมดสติเอาไว้

“ลินนี่!”

เขาอุ้มเธอและวิ่งไปที่รถด้วยความรู้สึกกังวล

แจ็คสันและลิเลียนได้ยินเสียงเอะอะโวยวายจึงหันไปมอง

คาเลนออกมาจากบ้านเช่นกัน เธอตกใจมากเมื่อเห็นเจเรมี่กระวนกระวายขณะอุ้มเมเดลีนที่หมดสติ

“เจเรมี่! เกิดอะไรขึ้นกับเมเดลีน!”

“ผมไม่รู้ ผมจะไปส่งเธอที่โรงพยาบาล” หัวใจของเจเรมี่เต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง แต่เขาก็พยายามอย่างที่สุดเพื่อจะสงบสติอารมณ์ “ฝากดูลิเลียนกับแจ็คด้วยนะครับ โดยเฉพาะลิเลียน”

ทันทีที่เขาจับพวงมาลัย เขาก็สังเกตเห็นว่ามือของเขาที่จับขาของเมเดลีนเต็มไปด้วยเลือด

เขามองกลับไปที่ที่นั่งผู้โดยสารและสังเกตเห็นว่าเมเดลีนสวมกางเกงสีดำ ถ้าใครไม่มองใกล้ ๆ ก็คงจะไม่เห็นว่ากางเกงกำลังเปียกโชกไปด้วยเลือด

‘แต่ทำไมกางเกงของเธอถึงเปื้อนเลือดไปหมดแบบนี้?’

เจเรมี่รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่นผ่านตัวเขา

และไม่ลังเลที่จะเหยียบคันเร่งและมุ่งหน้าไปโรงพยาบาลอย่างเต็มกำลัง

ระหว่างทางไปส่งเมเดลีนที่แผนกฉุกเฉิน เจเรมี่ก็พยายามแย่งกระเป๋าจากมือของเธอออกมา แต่สังเกตเห็นว่าเธอกำกระเป๋าไว้แน่น

เขาจึงใช้แรงงัดนิ้วของเธอออกและเอากระเป๋ามาไว้กับตัวได้สำเร็จ

เมื่อมองไปที่ใบหน้าซีดเผือด เจเรมี่ก็ตกอยู่ในอาการหวาดกลัว