บทที่ 1196

เขายังคงโกรธเธออยู่

เมเดลีนรู้สึกผิด แต่ก็ไม่สามารถพูดเรื่องนี้กับใครได้

เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาเอวา “เอวา ตอนนี้เธอว่างไหม? มารับฉันที่โรงแรมได้หรือเปล่า?”

จากวิธีการพูดของเมเดลีน เอวาสามารถบอกได้ทันทีว่าเพื่อนของเธอจะต้องเมาเป็นแน่ เธอจึงรีบไปรับเมเดลีนที่โรงแรมทันทีโดยไม่พูดอะไรอีก

เจเรมี่ยังคงรอต่อไป เขารอให้เมเดลีนบอกเหตุผล แต่ก่อนที่เขาจะได้รับคำอธิบาย เอวาก็มาถึงพอดี

เขาเห็นเมเดลีนและเอวาเดินไปหากัน ก่อนจะคล้องแขนและเดินออกจากห้องจัดเลี้ยง เมเดลีนดูเมามายขณะที่เธอพิงไหล่เอวาไว้

“เป็นอะไรไปแมดดี้? ทำไมถึงดื่มหนักขนาดนี้ล่ะ? ทะเลาะกับเจเรมี่เหรอ?” เอวาถามอย่างเป็นห่วง เธอเห็นว่าเจเรมี่ยืนอยู่ไม่ไกล แต่ก็ไม่ได้สนใจพวกเธอ

“เมื่อไหร่เจเรมี่จะเลิกทำให้เธอเสียใจนะ?”

เมเดลีนส่ายหัวอย่างแรงเพราะความเมา “เขาไม่ได้ทำอะไร มันเป็นความผิดของฉันทั้งหมด

“เอวา คืนนี้ฉันนอนบ้านเธอได้ไหม?”

“เกิดอะไรขึ้น? ทะเลาะกันรุนแรงจนกลับบ้านไม่ได้เลยหรือไง?” เอวาถามด้วยความโกรธ

เมเดลีนไม่ตอบและยังคงพิงเอวาต่อไป แม้ว่าจะเข้าไปในรถแล้วก็ตาม

สายลมยามเย็นโชยเข้ามาทางกระจกรถ แต่ก็ไม่สามารถพัดพาความเจ็บปวดในใจของเธอออกไปได้

‘เจเรมี่ ฉันจะอธิบายให้คุณฟังยังไงดี?

‘ถ้าคุณรู้ทุกอย่าง แม้ว่ามันจะเป็นยารักษาอาการป่วยของคุณ คุณก็จะปฏิเสธยาถอนพิษจากพวกเขาแน่’

สองสาวขับรถไปจนถึงอพาร์ตเมนต์ของเอวา หลังจากลงจากรถ เมเดลีนก็อ้วกลงที่ถังขยะข้างถนนทันที

เอวารู้สึกสงสารจึงช่วยพาเธอขึ้นไปข้างบน

เมเดลีนไม่มีเรี่ยวแรงอีกต่อไปขณะที่ทิ้งตัวนอนลงบนโซฟา เอวารินน้ำอุ่นใส่แก้วให้เพื่อนดื่มล้างปาก ก่อนจะหยิบผ้ามาเช็ดหน้าให้กับเมเดลีน