บทที่ 1218

เขาเลื่อนนิ้วผ่านหน้าจอ แต่ก่อนที่จะพูดอะไรเขาก็ได้ยินเมเดลีนพูดด้วยน้ำเสียงที่วางมาดและเอาแต่ใจ “ไรอัน ฉันอยากพบคุณ”

“ตอนนี้?” ไรอันมองดูนาฬิกาซึ่งเป็นเวลาตีสองแล้ว

“ใช่ ตอนนี้ ฉันอยากเจอคุณ” น้ำเสียงของเมเดลีนหนักแน่น

ไรอันสงสัยมากจึงตอบตกลง “คุณอยู่ที่ไหน?เดี๋ยวผมจะไปรับ”

“ไม่ ฉันจะไปหาคุณเอง”

นั่นทำให้คนที่ฟังรู้สึกว่ามันน่าสนใจขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนเขาจะเอ่ยอย่างลึกซึ้งว่า “งั้นมาที่ห้องของเราสิ ผมจะรอ”

ห้องของเรา?

เมเดลีนกำหมัดแน่นและรู้สึกถึงคลื่นแห่งความไม่พอใจที่มาพร้อมความต่อต้านซึ่งถาโถมเข้ามาภายในตัว ทว่าเธอก็จำเป็นจะต้องทำเรื่องนี้ให้เสร็จภายในคืนนี้

หลังจากที่วางสาย ไรอันก็มองชื่อเมเดลีนบนหน้าจอโทรศัพท์นิ่ง ก่อนจะคิดอะไรบางอย่างในใจ

เขารู้ว่าเพราะเจเรมี่ เมเดลีนจึงกลายเป็นที่ต้องการสำหรับตำรวจเช่นกัน เพราะเธอพยายามช่วยฆาตกรให้หลบหนี

แต่ในขณะนี้เมเดลีนกำลังจะมาหาเขาที่นี่

หลังจากผ่านไปกว่าสิบนาที ไรอันก็กลับมาถึงบ้าน ภาพงานแต่งงานของเขากับเมดลีนยังคงแขวนอยู่บนผนังห้องนั่งเล่น

เขาดูภาพนั้นด้วยความสนใจ จากนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้ามาจากข้างหลัง

ไรอันหันกลับมาพบกับเมเดลีนแล้วดวงตาสีเทาของเขาก็เป็นประกายด้วยความแปลกใจ

เมเดลีนไม่มีเวลาหรือยังไม่มีเสื้อผ้าชุดอื่นให้เปลี่ยน ดังนั้นเธอจึงยังคงสวมชุดที่เธอสวมเมื่อเช้านี้

“คุณดูเซ็กซี่และน่าดึงดูดดีนะ” ไรอันกล่าวชมอย่างจริงใจ และเขาก็ยังคงแสดงความรักต่อเธอผ่านทางดวงตา

ทว่าสำหรับคนถูกชมอย่างเมเดลีนกลับนึกดูถูกเหยียดหยามเขาเท่านั้น “ไรอัน ฉันต้องการช่วยสามีฉัน”

“หืม?” ไรอันขมวดคิ้วและยิ้มเยาะ “คุณก็เลยมาหาผมกลางดึกแบบนี้นะเหรอ?”