บทที่ 1249

ริมฝีปากสีชมพูของเมเดลีนคลี่ยิ้มบาง ๆ เมื่อร่างสูงสะท้อนให้เห็นในรูม่านตาที่สวยงามและชัดเจนของเธอ

เจเรมี่สวมสูทสั่งตัด เสื้อเชิ้ตสีดำ และเนคไทสีเบอร์กันดี เขากำลังยืนอยู่ตรงที่นั่งของจำเลยด้วยท่วงท่าเย็นชาสง่างาม

เมื่อเทียบกับความเหนื่อยล้าและดูเจ็บป่วยของเขาในสองวันก่อนหน้านี้ ตอนนี้เขาอยู่ในสภาพที่ดีกว่ามากทีเดียว

เขามีท่วงท่าที่สง่างาม และแสดงเสน่ห์ที่ดูสงบและผ่อนคลายออกมา

เขาไม่ได้ดูเหมือนอาชญากรที่รอการพิพากษาเลยแม้แต่น้อย แต่ดูเป็นผู้ตัดสินที่น่าจะได้พิจารณาคนอื่นเสียมากกว่า

ไรอันมองเจเรมี่อย่างเฉยเมย

ไม่สำคัญว่าภาพลักษณ์ของเจเรมี่จะเป็นอย่างไร หรือร่างกายของเขาจะแข็งแรงมากขึ้นแค่ไหน

เขาก็จะไม่สามารถหลุดพ้นออกจากคดีฆาตกรรมในครั้งนี้ได้เพราะหลักฐานที่มัดตัวแน่นหนามากพอ

ไรอันยิ้มที่มุมปากอย่างเปิดเผย เมื่อมองไปที่สายตาสงบนิ่งของเจเรมี่

ราวกับว่าเขากำลังอวดชัยชนะที่กำลังจะได้รับของตัวเองอยู่

หลังจากมีการประกาศคำตัดสิน ชื่อเสียงของเจเรมี่ในเกลนเดลจะถูกทำลายจนหมดสิ้น และแน่นอนว่าสถานะของตระกูลวิทแมนในเกลนเดลก็ตกต่ำลงด้วยเช่นกัน

ด้วยวิธีนี้ตระกูลโจนส์ก็จะค่อย ๆ กลายเป็นคระกูลอันดับหนึ่งในเกลนเดลแทน

ทีนี้แหละ เขา ไรอัน โจนส์ ก็จะสามารถเปิดเผยพรสวรรค์ที่โดดเด่นที่สุดได้สักที

ขณะที่คิดถึงช่วงเวลาอันรุ่งโรจน์ที่กำลังจะเกิดขึ้น รอยยิ้มของไรอันก็ยิ่งกว้างขึ้นไปอีก

เมเดลีนมองรอยยิ้มบนใบหน้าของไรอันแล้วเบนสายตาของเธอมองตรงไปข้างหน้าอย่างเงียบ ๆ

ในห้องพิจารณาคดีซึ่งเต็มไปด้วยผู้คนในขณะนี้ หลังจากที่ผู้พิพากษาเข้ามา เขาก็กล่าวเปิดพิจารณาคดีอย่างเป็นทางการ

การสืบถามเจเรมี่เรื่องที่เขาสังหารลาน่าและการหลบหนีออกจากคุกก่อนที่จะฆ่าเจ้าหน้าที่ตำรวจก็ได้เริ่มต้นขึ้น

พนักงานเสิร์ฟในโรงแรม และคู่หนุ่มสาวที่เดินผ่านทางเดินในวันนั้นต่างก็มาปรากฏตัวในศาลเพื่อเป็นพยานด้วยเช่นกัน