บทที่ 1253

ผู้หญิงในวิดีโอพันผ้าเช็ดตัวรอบร่างและกำลังยืนอยู่หน้าชายร่างสูงสง่างามคนหนึ่ง

ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขากำลังพูดอะไร จากนั้นผู้ชายก็หยิบปืนที่เก็บเสียงออกมายิงผู้หญิงคนนั้นที่น่องทันที

เธอล้มลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวด ขณะที่ร่างบางพิงอยู่กับกำแพง

จากนั้นเขาก็ยิงเธออีกครั้งที่ตรงไหล่ แล้วมาหยุดที่จุดสุดท้ายคือกลางหัวใจของเธอ

ภาพเหตุการณ์นั้นชัดเจน

ทว่าด้วยระยะห่างของอาคาร ใบหน้าของทั้งสองจึงไม่ชัดเจนนัก ทว่าจากรูปร่างและเสื้อผ้าก็สามารถระบุได้ว่าชายในชุดสูทสีดำคือไรอัน ส่วนผู้หญิงคือลาน่า

“โอ้พระเจ้า!”

“นั่นไรอัน โจนส์ นี่!”

“ไม่นึกเลยว่าไรอันจะเป็นฆาตกรตัวจริง!”

“เขาฆ่าคนจริง ๆ แล้วยังกล้าโทษเจเรมี่อีกงั้นเหรอ?”

“เจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว!”

ผู้คนในห้องพิจารณาคดีต่างก็ตะลึง และแน่นอนว่าความคิดเห็นในโลกออนไลน์ก็คลั่งตามไปด้วย

จากนั้นเมเดลีนก็เปิดวิดิโออีกอัน “แม้ว่าคุณจะใช้ชื่อของฉันหลอกให้เจเรมี่เข้าไปในห้องนั้น แต่จะบอกให้นะว่าก่อนที่เจเรมี่จะเข้าไปในโรงแรม เขาได้ทิ้งหลักฐานไว้เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ตัวเองแล้ว”

“...”

“ถึงกล้องในโรงแรมจะบังเอิญไม่ทำงานพร้อมกัน แต่ที่จริงแล้วเขาได้เริ่มถ่ายวิดีโอไว้ตั้งแต่ตอนที่เขาเริ่มขับรถเข้าไปในโรงแรม จนกระทั่งเข้าไปในห้องไว้แล้ว เมื่อดูจากเวลาที่ลาน่าเสียชีวิต เธอหมดลมหายใจไปตั้งแต่ก่อนที่เจเรมี่จะเข้าไปในโรงแรมด้วยซ้ำ คุณรู้ใช่ไหมว่ามันหมายความว่ายังไง? มันหมายความว่าสามีของฉันไม่ได้ก่ออาชญากรรมอะไรเลย!”

เมเดลีนสรุปด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ตอนนี้มีหลักฐานชัดเจนแล้ว คุณมีอะไรจะพูดอีกไหมไรอัน?”

ไรอันหัวเราะออกมาทันทีขณะดูหลักฐานที่เมเดลีนงัดออกมาทีละชิ้น รอยยิ้มของเขาเริ่มดูแข็งกร้าวขึ้นมาเล็กน้อย