บทที่ 1271

หัวใจของเมเดลีนเต้นรัวเมื่อได้ยินอย่างนั้น

สองคนที่เขาพูดถึงในหัวของเธอคือพ่อแม่ของเธอเอง

“เปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ ผมจะรอคุณข้างล่าง” ไรอันดูจริงจังและเหมือนจะไม่ได้เล่นตลกอีกต่อไป

หลังจากไรอันออกจากห้องไป เมเดลีนก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลงไปชั้นล่างทันที

ตั้งแต่มาถึงที่นี่ ไรอันไม่เคยให้เธอออกจากห้องไปไหนเลยสักครั้ง

ตอนนี้เธอจึงเพิ่งรู้ว่าในบ้านหลังนี้ตกแต่งอย่างหรูหรา

‘พวกเขาบอกว่าที่นี่คือบ้านพักตากอากาศ แต่ในโลกนี้จะมีวิลล่าสักกี่หลังที่ดูแพงและตกแต่งอย่างพิถีพิถันขนาดนี้?’

สิ่งที่ทำให้เมเดลีนงงงวยที่สุดตั้งแต่มาที่นี่ก็คือ นาโอมิ อยู่ ๆ อีกฝ่ายก็มาปรากฎตัวทั้งที่เธอไม่เคยเห็นมาเป็นเวลานานแล้ว

แน่นอนว่าเธอจะไม่เข้าไปยุ่งและถามไรอันเกี่ยวกับเรื่องนาโอมิ

ไรอันเปลี่ยนเสื้อผ้าไปสวมสูทกับเนคไทดูสง่างาม

เมเดลีนรีบตามเขาไปที่ลานบ้าน

สภาพอากาศของเมืองวายคล้ายกับฤดูใบไม้ร่วงในเกลนเดล แสงแดดที่ส่องผ่านร่างกายไม่ได้ทำให้รู้สึกอบอุ่น ทั้งยังมีสายลมที่เย็นยะเยือกพัดผ่าน

ไรอันยังคงทำตัวเป็นสุภาพบุรุษเปิดประตูรถให้เธอ ก่อนที่ตัวเขาจะเข้าไปนั่งฝั่งคนขับ

เมเดลีนรู้สึกงงงวย ไรอันถูกระบุว่าเป็นอาชญากรที่กำลังถูกตามตัวแล้ว ทั้งตำรวจท้องถิ่นและตำรวจสากลต่างก็ร่วมมือเพื่อตามตัวเขา แต่เขายังสามารถไปไหนมาไหนได้ตามต้องการภายในเมืองวาย

‘ผู้ชายคนนี้ยังมีความลับอีกมากมายที่ฉันไม่รู้’

ราวกับว่าไรอันเห็นได้ถึงความอยากรู้อยากเห็นผ่านสายตาของเมเดลีน เขามองเธอด้วยรอยยิ้มจาง ๆ “ไม่ต้องห่วง บางอย่างคุณจะได้รู้เมื่อผมพร้อมที่จะบอก”

“ฉันไม่ได้สนใจเรื่องของคุณด้วยซ้ำ ฉันแค่อยากกลับบ้านไปใช้ชีวิตกับครอบครัวของฉันอย่างสงบ” เป็นอีกครั้งที่เมเดลีนเอ่ยความคิดในใจของเธอออกมาอย่างแน่วแน่

สายตาของไรอันหม่นลง ตอนนี้เขาดูไม่มีความสุขอย่างเห็นได้ชัด

“อย่างที่บอก ผมคือสมาชิกในครอบครัวของคุณ ไม่ว่าเราจะไปที่ไหนเราก็จะยังคงเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”

เมเดลีนไม่สามารถโต้กลับได้เมื่อได้ยินอย่างนั้น