บทที่ 1361

เมื่อเห็นภาพนี้เมเดลีนก็หยุดชะงักไปชั่วครู่

ฉากที่ไรอันถูกยิงและล้มลงต่อหน้าเธอปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ความอุ่นของเลือดที่สาดกระเซ็นโดนหน้า ดูเหมือนจะยังคงอุ่นจนแทบจะร้อนและแผดเผาไปทั้งหน้าของเธอ

เจเรมี่เองก็รู้สึกได้ถึงอุณหภูมิที่ลดลงอย่างเห็นได้ชัดของฝ่ามือเธอ

“ลินนี่ คุณโอเคไหม?” เจเรมี่ถามอย่างเป็นห่วง

เมเดลีนกลับมามีสติอีกครั้งหลังจากที่เธอได้ยินเสียงเขา เธอส่ายหัวเบา ๆ “ฉันไม่เป็นไร จู่ ๆ ฉันก็นึกถึงคืนนั้น เขาบอกว่าเขาต้องพาฉันไป แต่ฉันแค่อยากกลับไปหาคุณ แล้วเขาก็…”

“เอวลีน มอนต์โกเมอรี!”

ก่อนที่จะพูดจบ แม่ของไรอันก็พุ่งเข้ามาหาเธอด้วยความโกรธจัด เธอพยายามเข้ามาจับตัวของเมเดลีน

ทว่าเจเรมี่ดึงร่างบางเข้ามาหลบในอ้อมแขนของเขาเสียก่อนด้วยแววตาที่คุกรุ่นอยู่ภายใน

เมื่อคว้าตัวเมเดลีนไม่สำเร็จ แม่ของไรอันก็เดือดดาล

“เอวลีน คนชั่ว! ไรย์ต้องกลายเป็นแบบนี้ก็เพราะแก! ทีแรกแกคิดว่าสามีตัวเองตายแล้วก็เลยมาคบกับลูกชายฉัน แต่พอเจเรมี่กลับมาแกก็ทิ้งไรย์อีกครั้ง ฉันไม่เชื่อแม้แต่วินาทีเดียวว่ามันคือภารกิจจากอินเตอร์โพล!”

เธอคำรามอย่างไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีก “เอวลีน แกเป็นคนฆ่าไรย์!”

เมเดลีนฟังขณะที่ยังงุนงง และไม่ตอบสนองอะไร

แน่นอนว่าเจเรมี่ทนไม่ได้ “ฉันจะพูดอีกครั้ง แม้ว่าไรอันจะตายจริง ๆ เขาก็ต้องโทษตัวเอง!”

“เจเรมี่ แก…”