บทที่ 1381

การที่จดหมายถูกแย่งออกไปกะทันหันแบบนั้นทำให้เมเดลีนตกใจมาก

เธอเงยหน้าขึ้นมองนักข่าวที่แย่งจดหมายไปทันที

หากเนื้อหาในจดหมายถูกเปิดเผย ชื่อเสียงของตระกูลโจนส์จะถูกทำลายทันที และผู้อาวุโสโจนส์ที่ล่วงลับก็จะจากไปอย่างไม่สงบ

เมเดลีนวิ่งขึ้นมาเพื่อแย่งจดหมายคืนเมื่อเห็นว่านักข่าวกำลังจะอ่านเนื้อหาในโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ตอนที่เธอกำลังจะทำแบบนั้น พ่อของไรอันก็พุ่งเข้ามาหานักข่าวคนนั้นทันทีราวกับสิงโตที่กำลังโกรธเกรี้ยว เขาคว้าคอเสื้อนักข่าวแล้วเอ่ยลอดไรฟันอย่างเอาเรื่อง “เอาจดหมายคืนมา!”

นักข่าวตกใจมาก แต่ในขณะเดียวกันเขารู้ว่าตัวเองกำลังถือชิ้นส่วนของข่าวสำคัญอยู่ เขาจึงไม่สามารถปล่อยมันไปได้

“คืนมันให้เขา”

ทันใดนั้นเสียงของเจเรมี่ก็เอ่ยขึ้นเนิบ ๆ อย่างน่ากลัว แม้ว่าน้ำเสียงของเขาจะสงบ แต่รังสีของเขาก็เพียงพอที่จะทำให้นักข่าวคนนั้นรู้สึกกังวล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนนี้ที่เจเรมี่กำลังจ้องมองอย่างไม่วางตา สายตาของเขาเฉียบคมราวกับนกอินทรีที่พร้อมจะทำลายทุกอย่างตรงหน้าจนคนมองรู้สึกเสียวสันหลังอยู่ไม่น้อย

“ทำไม? คุณจะคืนให้เขาหรือเปล่า? หรืออยากให้ผมไปเอามันคืนมาเอง หืม?” ชายหนุ่มเอ่ยอย่างช้า ๆ แต่สิ่งที่เขาพยายามจะพูดนั้นชัดเจน

มุมปากของนักข่าวคนนั้นกระตุก ก่อนจะรีบส่งจดหมายที่เขาเพิ่งได้รับคืนให้พ่อของไรอันอย่างเขินอาย

หลังจากที่ได้รับจดหมาย นายท่านโจนส์ก็เก็บมันอย่างระมัดระวังราวกับว่ามันเป็นสมบัติชิ้นสำคัญที่หลงเหลืออยู่

เขาตรวจดูเนื้อหาในจดหมายอย่างละเอียดอีกครั้งด้วยสีหน้าที่ซีดเผือด

เขามองเจเรมี่และเมเดลีนอยู่พักหนึ่งก่อนจะถือจดหมายไว้ และจ้องเข้าไปในกล้องที่สื่อนำมา

“ทุกคน ผมอยากจะใช้โอกาสนี้พูดบางอย่างให้ชัดเจน” เขาประกาศอย่างจริงจัง “ผมอยากจะขอโทษอย่างจริงใจสำหรับคำพูดของผมและภรรยาเกี่ยวกับเรื่องที่คนในตระกูลวิทแมนได้ฆ่าพ่อของผมเมื่อ 15 ปีที่แล้ว รวมถึงการที่พวกเขาพยายามฆ่าลูกชายของผมในตอนนี้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเพียงเรื่องเข้าใจผิดเท่านั้น”

“โอ้…”

ทุกคนมองหน้ากันด้วยความสงสัยมากมายบนใบหน้า

“เข้าใจผิด? คุณโจนส์ คุณช่วยบอกเราได้ไหมว่ามันเป็นเรื่องเข้าใจผิดอะไรกันคะ?”