บทที่ 1385

กุหลาบสีเหลืองงั้นเหรอ?

จู่ ๆ เมเดลีนก็นึกถึงผู้หญิงกับเด็กสองคนซึ่งถือช่อดอกกุหลาบสีเหลืองที่เธอเห็นอยู่ข้างถนนในวันนั้น

แต่สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจคือเสียงของผู้หญิงคนนั้น

เห็นได้ชัดว่านี่เป็นเสียงของเคธี่!

เมเดลีนหันกลับมาทันทีเพื่อมองหาเจ้าของเสียง ก่อนจะบังเอิญไปเห็นหญิงสาวถือช่อดอกกุหลาบสีเหลืองเดินไปที่ประตูร้านดอกไม้

รูปร่างผอมบางนี้เป็นของผู้หญิงที่เธอเห็นตรงประตูร้านดอกไม้ในวันนั้น

‘นี่คือเคธี่หรือเปล่า?’

ความคิดนี้ปรากฏขึ้นในหัวของเมเดลีนอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“เคธี่!”

เธอตะโกนเรียกจากด้านหลัง แต่ดูเหมือนผู้หญิงคนนั้นจะไม่ได้ยินแล้วเดินตรงออกจากประตูร้านทันที

เมเดลีนพยายามตามให้ทัน แต่พนักงานขายในร้านรีบเรียกเธอเอาไว้ “คุณผู้หญิงคะ คุณลืมดอกไม้ค่ะ”

“ขอบคุณค่ะ!” เมเดลีนหยิบช่อดอกไม้แล้วรีบออกจากร้านดอกไม้ทันที

เจเรมี่มองไปทางร้านอยู่ตลอด แต่ในขณะนี้เขาบังเอิญได้รับโทรศัพท์จากที่บ้าน เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง เขาก็เห็นเมเดลีนวิ่งออกมาจากร้านดอกไม้อย่างเร่งรีบ

เขาไม่สบายใจจึงรีบลงจากรถแล้ววิ่งไปหาเธอโดยไม่ลังเล

“ลินนี่ มีอะไรหรือเปล่า?”

เมเดลีนมองทั้งสองฝั่งของร้านดอกไม้ “เจเรมี่ คุณเห็นผู้หญิงที่ออกมาจากร้านก่อนหน้าฉันไหม?”

เจเรมี่ขมวดคิ้วและพยายามนึก “แม่ของผมเพิ่งโทรมาเมื่อกี้ ผมเลยไม่ทันได้สังเกต เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

“ฉันคิดว่าฉันเห็นเคธี่”

“เคธี่?”

“ใช่!” เมเดลีนพยักหน้าอย่างจริงจัง “เธอซื้อช่อดอกกุหลาบสีเหลืองแล้วก็เดินออกไป”