บทที่ 1416

พวกเขานั่งลงได้สักพักหนึ่ง ก็มีชายสวมหน้ากากคนหนึ่งเข้ามาขอเต้นรำกับเมเดลีน

แม้ว่าใบหน้าของเจเรมี่จะมีหน้ากากบดบัง แต่เมเดลีนก็สัมผัสและจินตนาการได้ว่าตอนนี้เขาแสดงสีหน้าอย่างไร

แค่เห็นไอน้ำแข็งพวยพุ่งออกมาจากสายตาเย็นชาของคนรัก เธอก็เดาได้ว่าเขากำลังโกรธขนาดไหน แม้แต่การดื่มเครื่องดื่มเย็น ๆ ก็ยังไม่สามารถระงับอารมณ์ที่คุกรุ่นนั้นได้

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้วก็แปลกที่ไม่มีผู้หญิงคนไหนมาขอเจเรมี่เต้นรำเลย ทั้งที่เขามีรูปลักษณ์ที่โดดเด่นขนาดนี้

เมเดลีนเอื้อมมือไปหยิบเครื่องดื่มเย็น ๆ แล้วกำลังจะแกล้งคนอารมณ์เสียตรงหน้า แต่มีหญิงสาวสวมชุดแม่มดเดินเข้ามาหาเจเรมี่เสียก่อน

งานเลี้ยงมีเสียงดนตรีดังกลบไปทั่วบริเวณ แต่เมเดลีนก็ได้ยินเสียงที่หญิงสาวคนนั้นทักเจเรมี่ได้ไม่ยาก

“ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่นะเจเรมี่ บังเอิญจริง ๆ!”

เจเรมี่ไม่รู้ว่าเธออยู่ที่นั่นจนกระทั่งเขาได้ยินเสียงเอ่ยทัก

เธอสวมหน้ากากฟักทองขนาดใหญ่บนใบหน้า เจเรมี่จึงจำไม่ได้ว่าเธอคนนั้นคือใคร

เมื่อเห็นความสับสนของชายหนุ่ม เธอจึงถอดหน้ากากออกอย่างเย็นชา

แสงเจิดจ้าส่องผ่านใบหน้าของหญิงสาวคนนั้น เมเดลีนเห็นใบหน้างดงามและดวงตาทรงเมล็ดอัลมอนด์คู่นั้นก็ดูสดใสและเต็มไปด้วยพลัง

ในขณะนั้นความหึงหวงแผ่ซ่านไปทั่วอกของเมเดลีน

สุดท้ายเธอก็เข้าใจแล้วว่าเมื่อครู่นี้เจเรมี่รู้สึกอย่างไร บางทีความหึงหวงที่เธอรู้สึกตอนนี้อาจมากกว่าด้วยซ้ำ

เป็นเพราะเธอไม่รู้จักผู้ชายคนที่ขอเธอเต้นรำ

แต่ผู้หญิงคนนี้จำเจเรมี่ได้แม้ว่าเขาจะสวมหน้ากาก พร้อมกับเรียกชื่อเขาอย่างสนิทสนม

เธอกำลังจะถามเจเรมี่ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร แต่ก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นสีหน้าตกใจและอยากจะหลีกหนีของเจเรมี่