บทที่ 187

มันจะไม่เกิดขึ้น

เมื่อเห็นว่ามาเดลีนพร้อมที่จะเดินออกไป เจเรมี่กระตุกยิ้มที่ริมฝีปาก “คุณวีล่า คุณต้องการจะกีดกันผมหรือไง?”

มาเดลีนหันกลับไปและหัวเราะเบา ๆ “คุณวิทแมน คุณและฉันเป็นเพียงแค่คนเดินสวนกัน ไม่จำเป็นต้องกีดกันอะไรทั้งนั้น”

เธอรีบพาลิลลี่ขึ้นรถและกลับไปที่อพาร์ตเมนต์

หลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอเตรียมที่จะส่งลิลลี่เข้านอนแต่โทรศัพท์ของเธอดังขึ้นอีกครั้ง

หลังจากมองดู คราวนี้เป็นเมเรดิธ

มาเดลีนเดินไปที่ระเบียงเพื่อรับโทรศัพท์ และเสียงถามของเมเรดิธดังมาจากอีกด้านหนึ่งทันที “วีล่า ควินน์ ตอนนี้เจเรมี่อยู่ที่ไหน? เธออยู่กับเขาหรือไม่?”

มาเดลีนหัวเราะเสียงต่ำ “คุณครอว์ฟอร์ด ทำไมคุณถึงไม่มาหาฉันหากคู่หมั้นของคุณหายไป? คุณนี่น่าสนใจจริง ๆ”

“วีล่า ควินน์ คุณไม่ต้องเสแสร้ง! ถ้าไม่ใช่เพราะศัลยกรรมของเธอไม่ดูเหมือนอดีตภรรยาของเจเรมี่คิดว่าคุณจะดึงดูดความสนใจของเขาได้งั้นเหรอ?” น้ำเสียงของเมเรดิธเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง

“ฟังฉันนะ อย่าคิดว่าตัวเองสามารถดึงดูดความสนใจของเจเรมี่ได้ด้วยการทำเช่นนี้ เธอมีสิทธิ์อะไรมาพูดจาเถียงกับฉันเพื่อมาแย่งผู้ชายของฉัน?!”

หลังจากที่เมเรดิธพูดออกมาอย่างหยิ่งผยอง เธอก็หัวเราะเยาะอย่างภาคภูมิใจว่า “ทั้งในแง่ของชื่อเสียงและฐานะ ฉันเป็นผู้หญิงที่สง่างามและร่ำรวยที่มีแฟนคลับหลายล้านคนบนอินเทอร์เน็ต! แล้วเธอล่ะ? เธอคงไม่ได้มีแค่เงินที่น่าขยะแขยงนั่นสินะ? เงินอาจได้มาจากวิธีการที่ผิดปกติ วีล่า เธอจะมาเทียบกับฉันได้ยังไง? ดังนั้น เธอควรอยู่ในขอบเขตของตัวเองดีกว่าหรือต้องการให้สิ่งต่าง ๆ จบไม่ดีกับเธอ! "

ตื๊ด ตื๊ด

เมเรดิธวางสายโทรศัพท์ โดยไม่เปิดโอกาสให้มาเดลีนได้พูดต่อ ด้วยเหตุนี้มันก็เหมือนกับว่าเธอชนะ

แต่อย่างไรก็ตาม ในความคิดของมาเดลีนการแสดงที่น่าวิตกกังวลของเมเรดิธเผยให้เห็นความกระสับกระส่ายและวิตกกังวลภายในของเธอในขณะนี้

ในขณะที่จินตนาการถึงท่าทางที่ไม่มีความสุขของเมเรดิธ ในตอนนี้มาเดลีนเดินกลับไปยังห้องนอน

เมื่อเธอเดินเข้าไป โทรศัพท์ได้ดังขึ้นอีกครั้ง