บทที่ 19

เวลาล่วงเลยผ่านไปไม่นาน เจเรมี่ก็มาถึงที่นี่ แต่เขาไม่ได้มาตามคำขอของเมเดลีน เขามาเพื่อต่อว่าเธออย่างโหดร้าย

แสงในห้องเยี่ยมผู้ต้องหาที่มืดสลัว แค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่เมเดลีนจะเห็นแรงอาฆาตพยาบาท และความร้ายกาจบนใบหน้าของชายคนนั้น

เมเดลีน​ยังคงยืนยันด้วยความหนักแน่น “ฉันไม่ได้เป็นคนผลักเมเรดิธ เธอล้มลงด้วยความตั้งใจของตัวเอง เจเรมี่โปรดเชื่อฉันสักครั้ง!”

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ เจเรมี่ก็ยื่นมือออกมา มือเย็นของเขาจับหลังคอของเธอแน่นก่อนดึงเธอเข้าหาตัว

ดวงตาสีดำที่ไร้ก้นบึ้งของเขา นัยน์ตาสีดําเหมือนกริชเย็น เขายิงแสงสลัว ๆ และพูดว่า “ไม่เพียงแต่มีหลักฐาน แต่ยังมีพยาน เธอยังมีหน้ามาบอกว่าเธอไม่ได้ทำ?”

“ฉันไม่ได้ทำ! เมเรดิธเป็นคนสร้างมันขึ้นมา! ฉันไม่ได้ผลักเธอ! ฉันไม่ได้ทำ!” เมเดลีนอารมณ์เสีย เธอยังคงเน้นย้ำความจริง โดยหวังว่าผู้ชายคนนั้นจะเชื่อเธอสักครั้ง…

ถึงอย่างนั้น ดวงตาของเจเรมี่่มีแต่ความน่ากลัวมากขึ้นเรื่อย ๆ มือของเขาที่หลังคอของเธอถูกบีบให้แน่นขึ้น “แมร์ยอมเสี่ยงเอาชีวิตและลูกในท้องเพื่อมาใส่ร้ายเธอ? เมเดลีนเธอไม่คิดบ้างหรอว่าทฤษฎีของเธอช่างน่าสมเพชสิ้นดี”

เมเดลีน​กล้ำกลืนความความเจ็บปวดนั้น และมองเข้าไปในดวงตาของเจเรมี่ เขาดูราวกับว่าเขารังเกียจเธอ “เด็กในท้องของเธอไม่ใช่…”

"หุบปาก!"

เจเรมี่เอ่ยขัดจังหวะเมเดลีน ก่อนที่เธอจะพูดจบด้วยถ้อยคำที่หยาบคาย

ความโกรธ ทำให้เขาผลักเมเดลีนออกไป

ด้วยสภาพของเมเดลีนที่อยู่ในกุญแจมือ เธอไม่สามารถทรงตัวได้จึงทำให้ธอล้มลงกับพื้น ความเจ็บปวดที่ทำให้ร่างกายของเธออ่อนแอลง ตอนนี้ใบหน้าของเธอขาวซีด แต่เธอกัดฟัน และพยายามที่จะเงยหน้าขึ้น

“เจเรมี่ฉันไม่ได้ทำ! ฉันไม่ได้เป็นคนผลักเธอจริง ๆ!”

ชายคนนั้นยืนอยู่เหนือหัวของเธอ ดวงตาสีเข้มอันเย็นยะเยือกของเขาจับจ้องมาที่เธอ “ไปอธิบายเรื่องชั้นต่ำพวกนั้นของเธอในคุก เมเดลีนจำไว้นะหากมีอะไรเกิดขึ้นกับแมร์และลูกของเธอ​ ฉันจะฝังเธอไปพร้อม ๆ​ กับพวกเขาด้วย!”

คำพูดที่เย็นชาของเขาตะคอกใส่เธอ ก่อนที่เขาจะจากไปอย่างไร้เยื่อใย

เหงื่อเย็นโชกที่หน้าผากของเมเดลีน ขณะที่เธอคลานไปยังทิศทางที่เจเรมี่กำลังเดินจากไปเธอร้องเรียกขอความช่วยเหลือ

“เจเรมี่ ฉันปวดท้อง…”

ผู้ชายชายคนนั้นไม่ได้หยุดหันมามองเธอสักนิด เขาก็เดินจากไป

เจ้าหน้าที่ปิดประตูเหล็กของห้องเยี่ยมผู้ต้องหา และนำเมเดลีนกลับไปยังที่คุมขังเช่นเดิม

ในคืนนั้นเมเดลีนมีอาการเจ็บปวดอย่างรุนแรงในท้องของเธอ เธอ​แจ้งให้เจ้าหน้าที่ทราบว่าเกี่ยวกับการตั้งครรภ์ แต่เธอไม่ได้รับความช่วยเหลือใด ๆ ในทางกลับกันเธอถูกเพื่อนร่วมห้องขังทำร้ายร่างกายอย่างไม่มีเหตุผล

เมเดลีนป้องกันท้องของเธอ และปล่อยให้หมัดลงบนร่างกายของเธอ