บทที่ 24

แม้จะเป็นเช่นนั้น มาเดลีน ส่ายหัวและยิ้มออกอย่างฝืดเคือง อะไรคือความแตกต่างระหว่างการบอกเขาและไม่บอกเขา?

เขาจะสนใจเธองั้นเหรอ? สำหรับเจเรมี่มันจะดีที่สุดถ้าเธอตาย

เพื่อผลประโยชน์ของเด็กในท้อง มาเดลีน ต้องใช้ชีวิตในเชิงบวก

แพทย์บอกเธอว่าเด็กกำลังต่อต้านเธอ

ยิ่งเด็กเติบโตในตัวเธอมากขึ้น มาเดลีน ก็จะยิ่งแย่ลงเนื่องจากตำแหน่งที่โอบอุ้มตัวน้อยอยู่เหนือเนื้องอกโดยตรงซึ่งนับวันจะแย่ลง

มาเดลีน ส่งเรซูเม่ทางออนไลน์ออกไปนับไม่ถ้วนก็ไม่ได้รับคำตอบใด ๆ จากพวกเขาและในที่สุดเธอมีหนึ่งบริษัทเสนองานให้เธอ

มันมาจาก บริษัท เล็ก ๆ พวกเขาต้องการให้ มาเดลีน ออกแบบแหวนคู่และเสนอราคาที่เหมาะสมให้กับเธอ

แน่นอนว่า มาเดลีน ยอมรับงานนั้น เธอทำงานทั้งวันในห้องของเธอและลงมาแค่ชั้นล่างเพื่อทำอาหาร

เด็กคนนี้อายุสามเดือน ในขณะนี้มันเป็นฤดูหนาวเธอจึงดูไม่เหมือนท้องขณะสวมเสื้อกันหนาว

ในช่วงที่ผ่านมานี้ เจเรมี่ ไม่ได้ถามอะไรเกี่ยวกับเธอซึ่งเธอก็ชินกับมันแล้ว

ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่ประตูหน้า นอกจากนี้สิ่งที่เธอเห็นคือ เจเรมี่กลับมาที่บ้านมา

ชายคนดังกล่าวสวมเสื้อหนังสีดำ เสมือนมีออร่าเช่นคนที่บำเพ็ญศีลมาหนึ่งร้อยปีเปร่งแสงออกมาจากตัวช่างมีเสน่ห์เหลือร้าย

มีกระเป๋าสองใบที่มีลายการ์ตูนอยู่ในมือของเขา เมื่อมาเดลีน มองเข้าไปใกล้ ๆ เธอสังเกตเห็นว่าพวกเขาเป็นเสื้อผ้าสำหรับเด็ก

เธอรู้สึกประหลาดใจ แต่ก็ยังรู้สึกยินดีและมีความหวัง

อย่างไรก็ตามจากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงเย็นชาของเจเรมี่พูดว่า “นี่คือของแมน์”