บทที่ 248

…

สองวันผ่านไป งานเลี้ยงอาหารค่ำแห่งโอกาสครบรอบได้ดำเนินไปตามที่กำหนดขึ้น

ตั้งแต่ มิสเลดี้ เติบโตขึ้นเรื่อย ๆ เหล่าบรรดาคนรวยและมีชื่อเสียงจากชนชั้นสูงทั่วสารทิศก็พากันมารวมตัวอยู่ที่นี่ คนส่วนใหญ่ที่นี่เป็นคนในสังคมและผู้หญิงที่ร่ำรวย

มาเดลีนทำใจเตรียมตัวมาระยะหนึ่งแล้ว แต่ในขณะนี้ เธอรู้สึกสับสน

เธอรู้ว่าเอโลอิสจะมาที่นี่ในคืนนี้เช่นกัน

คนนี้คือแม่ของที่ให้กำเนิดเธอและอยากทำเธอสูญหายไป

ภายหลังจากที่เธอรับโทรศัพท์จากทางผู้จัดการสำนักงานใหญ่ มาเดลีนได้เดินเข้าไปในสถานที่จัดงาน

และเมื่อเธอเดินเข้าไปเธอเห็นเหล่าไฮโซและผู้หญิงที่ร่ำรวยชั้นสูงจำนวนมากมารวมตัวกันจับกลุ่มสนทนา พวกเขาคอยแต่โอ้อวดเกี่ยวกับเครื่องประดับราคาแพงที่มีไม่มากบ้างก็สั่งทำพิเศษที่พวกเขาสวมใส่อยู่ตอนนี้

เมื่อมาเดลีนเดินเข้าไปปรากฎตัว เธอมองเห็นสายตาของความตกตะลึงถูกถ่ายทอดมาทางเธออย่างเลี่ยงไม่ได้

ชุดเดรสสีแชมเปญของเธอเน้นขับรูปร่างที่สมบูรณ์แบบให้เด่นขึ้นในขณะที่ผมสีดำของเธอตัดกับความถูกต้องของผิวที่ไร้ที่ติ เธอจะทิ้งร่องรอยกลิ่นของความหอมหวานในทุกที่ที่เธอเดินไป ไม่มีใครสามารถหยุดตัวเองจากการสูดดมเพิ่มอีกสองสามครั้งได้

“ผู้หญิงคนนั้นใช่ วีล่า ควินน์ ไหม?”

“นี่ฉันได้ยินมาว่าเธอเป็นคนที่ชนะงานประมูลร้านค้าที่เฟิร์สคริสตัลสตรีทด้วยนะ แล้วเธอยังทำงานให้กับมิสเลดี้และเป็นเจ้าของร้านสาขานั้นด้วยนะเธอ”

“เธอเป็นเจ้าของร้านมิสเลดี้ที่เฟิร์สคริสตัลสตรีทใช่ไหม? เธอดูแพงและสวยไปด้วยความสามารถมากมากมาย”

“มีความสามารถงั้นหรอ? ฉันได้ยินมาว่าเธอเป็นเด็กเลี้ยงของผู้ชายมั่งคั่งคนนึง”

“ไม่เห็นน่าแปลก ฉันล่ะสงสัยว่าเธอมีชีวิตที่ดีแบบนี้ได้อย่างไรถ้าไมมีใครหนุนหลัง และในที่สุดเธอก็มีโอกาสได้ลอยหน้าลอยตาในตอนนี้ที่งานเลี้ยงอาหารค่ำวันครบรอบที่ มิสเลดี้ จัดขึ้นที่เมืองเกลนเดล”

มาเดลีนได้ยินคำถามและความสงสัยที่ดูไม่เป็นมิตรในทุกรูปแบบจากรอบตัวเธอ เธอเพียงยิ้มเบา ๆ และเดินเชิดหน้าต่อไป

ไม่นานนัก เธอเห็นผู้จัดการจากสำนักงานใหญ่และหัวหน้าฝ่ายออกแบบของ มิสเลดี้ พวกเขากำลังคุยกับลูกค้าสองสามคน

เธอมองไม่เห็นสิ่งอื่น นอกจากในบรรดาลูกค้า สองคนมีแค่เมเรดิธและเอโลอิส

ขณะที่พวกเขากำลังคุยกันผู้จัดการของสำนักงานใหญ่และหัวหน้าฝ่ายออกแบบสังเกตเห็นมาเดลีน “ทุกท่านครับ ผมขอแนะนำพวกคุณให้รู้จักกับผู้หญิงคนนี้”

หัวหน้าฝ่ายออกแบบมองมาทางมาเดลีนด้วยความชื่นชม เอโลอิสและเมเรดิธหมุนตัวมามองในเวลาเดียวกัน เกิดความตกใจและประหลาดใจบนใบหน้าของพวกเขา กระทั่ง ใบหน้าแห่งการดูถูกเหยียดหยามได้เข้ามาแทนที่ความประหลาดใจที่มีในทันที ในขณะเดียวกัน ก็มีรอยยิ้มที่น่ากลัวในดวงตาของเมเรดิธเผยออกมาเช่นกัน