บทที่ 255

“เอาสิตามสบายเลยค่ะ คุณวิทแมน” มาเดลีนพูดออกมาอย่างใจเย็น “ฉันเองก็อยากรู้ว่าคุณจะประกาศอะไรเหมือนกัน”

เจเรมี่เม้มริมฝีปากอันแสนเย้ายวนของตัวเองเเน่น “คุณคงจะรู้มันอีกไม่นานเกินรอ” เขาเอ่ยขึ้นมาก่อนจะมองไปยังฟลิเป้ที่ยืนอยู่ด้านหลังมาเดลีน จากนั้น เขาหันหน้ากลับมาประจันหน้ากับสารธารณชนและสื่อมวลชนที่ถือกล้องอยู่ในมือ

เมเรดิธรู้ดีแก่ใจแล้วว่าบางทีเจเรมี่อาจจะประกาศว่าเขาต้องการยกเลิกงานแต่งงานกับเธอก็เป็นได้ หัวใจของเธอเริ่มระส่ำระส่ายขณะที่เธอจับแขนของเจเรมี่อย่างไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้

“เจเรมี่เชื่อฉันเถอะนะ วิดีโอนั้นเป็นของปลอม อย่าไปเชื่อ! อย่าประกาศเรื่องนั้นออกไปได้ไหม ได้โปรด? ฉันขาดคุณไม่ได้ ได้โปรดอย่าทิ้งฉันไปเลย…”

เสียงของเธอนุ่มนวลจนแทบไม่มีเสียงเปล่งออกมาให้ได้ยิน แต่เจเรมี่เองสามารถได้ยินที่เธอพูดสื่อออกมาอย่างเเจ่มชัด

เจเรมี่ฟังคำอ้อนวอนเหล่านั้น พร้อมกับหรี่ตาที่ลึกแคบลง “คุณไม่ต้องอธิบายอะไรกับผมทั้งนั้น ถ้าเป็นเรื่องที่อยู่ในวิดีโอนั้นล่ะก็ ผมเองก็บอกได้เลยว่าผมได้เห็นมันมาตั้งแต่สามปีก่อนเเล้ว”

“อะ - อะไรนะ?” หน้าเมเรดิธซีดเผือกในขณะที่ดวงตาของเธอเบิกกว้างโตขึ้น

เขาเห็นวิดีโอนั้นเมื่อสามปีที่เเล้ว?

อะไรกัน?

แต่ทำไมเขาไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เลยล่ะ!

ซึ่งหมายความว่าเขายังเข้าข้างเธอ!

เมื่อคิดได้ดังนั้น เมเรดิธเรียกความมั่นใจกลับมาได้อีกครั้ง

“เจเรมี่ ถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะก็ นั่นหมายความว่าคุณยังเชื่อใจฉันอยู่ งั้นได้โปรดเถอะนะ อย่าประกาศมัน ตกลงไหม? ฉันขาดคุณไม่ได้คุณก็รู้…” เธอวิงวอนเขาเบา ๆ มีการเผยสีหน้าที่น่าสงสารบนใบหน้าที่งดงามของเธอ

เจเรมี่มองใบหน้าและดวงตาของเธอ ภาพของลินนี่ก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขาในทันที

หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วินาที เขาดึงแขนออกจากเมเรดิธและเผชิญหน้ากับมวลชนอีกครั้ง

“ทุกคน ผมอยากจะประกาศอย่างเป็นทางการว่าการแต่งงานระหว่างผมและทายาทของมอนต์โกเมอรีนั้นถืองว่ายก—”

พรึบ!

“เมอร์! เมเรดิธ !”

ขณะที่เจเรมี่กำลังจะพูดส่วนที่สำคัญที่สุดออกไป เมเรดิธได้ทรุดตัวล้มลงตรงหน้าเขาอย่างไม่คาดคิดมาก่อน

เอโลอิสรีบวิ่งไปหาเมเรดิธ เธอร้องไห้ออกมาอย่างลนลาน