บทที่ 29

ก่อนที่มาเดลีนจะพูดจบ เธอถูกขัดจังหวะโดยเทรนเนอร์

การที่เขาสามารถชี้ให้เห็นลักษณะของร่างกายของเธอได้ ราวกับว่าเขาได้ยืนยันความสัมพันธ์ในอดีตของเขากับมาเดลีน

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ เมเรดิธมองใบหน้าของเธออย่างประหลาดใจขณะที่เธออุทานออกมาว่า “โอ้แม่เจ้า! แมดดี้ ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่แฟนเก่าของเธอเหรอ? เขาให้เงินเธอทุกครั้งที่พวกเธอทำอย่างนั้นเหรอ? นั่นหมายความว่าเธอขายร่างกายเพื่อเงินไม่ใช่หรือ? แมดดี้ เธอทำกับตัวเองแบบนี้ได้อย่างไร? เธอสามารถนอนกับผู้ชายคนไหนก็ได้ตราบเท่าที่พวกเขาจ่ายเงินให้คุณหนึ่งร้อยเหรียญเหรอ!”

มาเดลีนรู้สึกขยะแขยง เธอต้องการที่จะปฏิเสธเมเรดิธ แต่เธอรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงในบริเวณที่เป็นเนื้องอกและเธอไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้

ความเงียบของเธอดูเหมือนจะเป็นการยินยอมโดยปริยายสำหรับเจเรมี่

ก่อนหน้านี้มีแดเนียล ตอนนี้มีเเทนเนอร์ หึ!

ผู้หญิงคนนี้มีผู้ชายกี่คนกันแน่?

เส้นเลือดบนหน้าผากของเจเรมี่เริ่มปูดออกมา และเขารู้สึกรังเกียจ

“เจเรมี่ ทำไมถึงเป็นแบบนี้? ฉันรู้สึกแย่มาก” เมเรดิธดูผิดหวังและราวกับว่าเธอรู้สึกเสียใจกับมาเดลีน “เจเรมี่ไปกันเถอะ ฉันอยากอยู่คนเดียวสักพัก”

นัยน์ตาเย็นชาของเจเรมี่มองไปที่มาเดลีน และเขาทำเพียงอนุญาตให้เมเรดิธพาเขาออกไปในขณะที่จับแขนเขาไว้

“เจเรมี่... มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ...”

มาเดลีนไม่สามารถส่งเสียงใด ๆ ได้เนื่องจากความเจ็บปวด เธอมองไปที่หลังของเจเรมี่ด้วยความสิ้นหวัง หลังจากที่มองเธอ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรังเกียจและขยะแขยง

เขาเชื่อในสิ่งที่เทรนเนอร์และเมเรดิธพูด เขาเชื่อว่าเธอเป็นผู้หญิงราคาถูกที่สามารถขายร่างกายเพื่อหาเงินได้

มาเดลีนถูกลากเข้าไปในห้องส่วนตัวจากน้ำมือเทนเนอร เขามักแสดงอาการหื่นกระหายกับมาเดลีนเสมอ แต่ไม่เคยมีโอกาสได้ทำมันสำเร็จ

ตอนนี้ เขาอยู่ที่นี่แล้ว แน่นอนว่าเขาจะไม่ปล่อยให้โอกาสของเขาหลุดไป

มาเดลีนอยากจะวิ่ง แต่เธอก็ถูกเขาลากกลับมาและโยนลงไปที่พื้น เศษแก้วที่แตกไปก่อนหน้านั้นบาดเข้าที่ฝ่ามือของเธอ และเลือดก็เริ่มไหลทะลักออกมา ความเจ็บปวดทำให้เธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว นอกจากความเจ็บปวดจากเนื้องอกแล้ว มาเดลีนพยายามที่จะลุกขึ้นยืนจากความทรมานทั้งสอง

ในความทรงจำของเธอ เจเรมี่พาเธอไปที่คลินิกอย่างรีบร้อนหลังจากที่เท้าของเธอถูกเศษแก้วบาด