บทที่ 329

อัตราการเต้นของหัวใจมาเดลีนไม่คงที่ในขณะนี้ แต่เธอแสดงสีหน้าประหลาดใจและสับสนออกมา เธอสบเข้ากับดวงตาดำของเจเรมี่

“ว่าไงนะ? คุณกำลังจะบอกว่าภรรยาเก่าของคุณยังไม่ตายงั้นเหรอ?”

เธอขมวดคิ้วเข้าหากันก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ

“นี่คุณกำลังสงสัยว่าฉันเป็นมาเดลีนอดีตภรรยาของคุณ อีกแล้วใช่ไหม?”

เมื่อเสียงของเธอกดต่ำลง เจเรมี่หัวเราะออกมา สายลมกรรโชกแรงในฤดูใบไม้ร่วง พัดอย่างแผ่วเบาที่ดวงตาสีดำลึกลับของเขา เขามองมาเดลีนและพูดอย่างสื่อความหมายลึกซึ้งว่า “บางคนยังมีชีวิตอยู่ แต่ก็ตายไปแล้ว แต่บางคนตายไปแล้ว แต่ยังคงยังมีชีวิตอยู่”

หลังจากที่ได้ฟังคำพูดพวกนั้นผ่านความเงียบ มาเดลีนยกยิ้มที่ริมฝีปากของตัวเอง

“นี่คุณกำลังพยายามบอกฉันว่าภรรยาเก่าของคุณยังอยู่ในใจคุณนั้นเหรอ?”

เธอไม่เพียงแค่หัวเราะออกมา แต่เธอยังประชดประชันในน้ำเสียงนั้นด้วย

“ใคร ๆ ก็รู้ว่า มาเดลีนเป็นผู้หญิงที่คุณเกลียดที่สุด”

“ทุกคนรู้งั้นเหรอ?” เจเรมี่ได้ยินคำเหล่านี้ขณะที่รอยยิ้มจาง ๆ แห่งการการประชดของเขารุนแรงกว่าของมาเดลีน

ใช่ ทุกคนรู้ ทุกคนรู้ว่ามาเดลีนหลงรักเขาอย่างบ้าคลั่ง

แต่ทว่า ใครจะรู้ว่าเขาเองก็หลงรักเธอไม่แพ้กัน

แม้แต่เขาเองในตอนนี้ก็รู้ว่ามันสายเกินไป

มันสายเกินไปที่เขาจะพูดว่า “ผมรักคุณ” ก่อนเธอไป

ตามความต้องการของมาเดลีน เจเรมี่ได้พาเธอมาส่งที่อพาร์ตเมนต์

หลังจากนั้นไม่นาน มาเดลีนได้เห็นว่ามีคนรายงานข่าวเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในงานวันเกิดครบรอบ 80 ปีของ อาวุโสวิทแมนทางอินเทอร์เน็ต

ชาวเน็ตหลายคนเข้าไปที่ทวิตเตอร์ของเมเรดิธเพื่อด่าเธอ

ชาวเน็ตเริ่มขุดคุ้ยประวัติด้านมืดของเมเรดิธ รวมถึงรูปถ่ายตอนที่เธอยังเป็นนักเรียนในมหาวิทยาลัยและโรงเรียนมัธยม แม้แต่รูปถ่ายสมัยประถมของเธอก็ยังถูกขุดขึ้นมา

แม้ว่าเมเรดิธจะใช้เงินเพื่อจัดการกับประวัติอันมืดมนพวกนั้นในทันทีหลังจากที่เธอรู้เรื่องนี้ แต่เนื้อหาบางส่วนก็ยังถูกมือดีบันทึกหน้าจอเอาไว้ทัน

ณ บริษัทวิทแมน