บทที่ 337

“อะไรกันเนี่ย?”

“พูดบ้าอะไรออกมา?”

แม่ของเจเรมี่และเอโลอิสลุกขึ้นยืนทันที ใบหน้าของพวกเธอทั้งคู่มีความตกใจเต็มอยู่บนใบหน้า

“วีล่า ควินน์ พูดซ้ำในสิ่งที่เธอพูดออกมาเมื่อกี้ซิ!” แม่ของเจเรมี่ตะโกนลั่นห้องโถง

มาเดลีนมองด้วยสายตาตรวจสอบที่ใบหน้าเมเรดิธ และเห็นว่าดวงตาของเธอกำลังเปิดกว้างในขณะที่กรามของเธอทั้งสองข้างแล้วยังทิ้งตัวลงอย่างไม่สามารถควบคุมได้ด้วยความตกใจ จากนั้น เธอเงยหน้าขึ้นมองดวงตาดําทมิฬที่เดาใจไม่ออกของเจเรมี่

“เจเรมี่ ตอนนี้ฉันกำลังอุ้มลูกของคุณอยู่นะ”

เธอยิ้มออกมาและแจ้งให้เขาทราบเรื่องนี้

“เมื่อเช้านี้ฉันไปตรวจที่โรงพยาบาลและนี่คือผลทางการแพทย์”

เจเรมี่มองมาเดลีนและหยิบกระดาษรายงานผลขึ้นมา

ในนั้นระบุไว้ว่าเธอตั้งครรภ์ได้ประมาณสามสัปดาห์แล้ว

“เอามาให้ฉันดู!” แม่ของเจเรมี่รีบคว้ากระดาษใบนั้นก่อนที่จะดูมันอย่างใกล้ชิด

เอโลอิสเดินเข้ามาดูด้วยเช่นกัน หลังจากที่พวกเขาเห็นผลลัพธ์ ใบหน้าของพวกเขาเปลี่ยนเป็นความเครียดหนักกว่าเดิม

เมื่อเมเรดิธเห็นดังนั้น เธอจ้องมาเดลีนด้วยความอิจฉาและหึงหวง หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เธอกัดริมฝีปากของตัวเอง ดวงตาของเธอดูเจ็บปวดและเต็มไปด้วยความรู้สึกแตกสลาย

“ทำไมถึงเป็นแบบนี้?” เสียงของเธอนุ่มนวล “เป็นไปได้อย่างไร…”

ในขณะที่เอโลอิสเห็นเมเรดิธร้องไห้ด้วยความเศร้า เธอขยำรายงานในมือของเธอด้วยความโกรธและโยนมันทิ้งลงบนพื้น

“วีล่า ควินน์ นังจิ้งจอก! เธอ..”

“หุบปาก” เจเรมี่พูดขัดจังหวะด้วยน้ำเสียงเย็นชา เขามองไปที่เอโลอิส สายตาของเขาเปรียบเสมือนมีดคมก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปจับข้อมือของมาเดลีน “ไปกันเถอะ”

มาเดลีนยิ้มและปลายสายตามองไปเมเรดิธที่กำลังทำหน้าบูดเบี้ยวใส่เธอ จากนั้น เธอก็หัวเราะเยาะเบา ๆ “ตกลง ไปกันค่ะ”

เมื่อแม่ของเจเรมี่เห็นดังนั้น เธอจึงก้าวไปข้างหน้าเพื่อหยุดทั้งสอง “เจเรมี่ คิดจะทำอะไร? นาย กำลังจะแต่งงานกับเมเรดิธเร็ว ๆ นี้ วันนี้คิดจะไปกับผู้หญิงคนอื่นตอนนี้ได้ไงกัน?”

“เจเรมี่ เพียงแค่หนึ่งวินาทีนายสามารถยกเลิกงานแต่งงานระหว่างเมอร์ แล้วนายก็กลับมาบอกว่าจะแต่งงานกับเธออีกครั้ง อีกทั้งตอนนี้ นายยังพัวพันกับผู้หญิงคนนี้อยู่ นี่นายเห็นว่าเมเรดิธของฉันเป็นอะไร?” ใบหน้าของเอโลอิสแสดงความโกรธออกมา “นายต้องให้คำอธิบายเกี่ยวกับเมอร์วันนี้!”

“ผมไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องอธิบายให้คุณฟัง” เจเรมี่พูดออกมาอย่างเย็นชา เขามองมาเดลีน ด้วยดวงตาที่หยั่งไม่ถึงและจับมือเธอไว้ก่อนจะพาเธอเดินไปข้างหน้า

“นาย…” เอโลอิสพูดไม่ออกเพราะความโกรธ “ลูกสาวของฉันตกหลุมรักผู้ชายแบบนี้ได้ยังไง?”