บทที่ 349

เมเรดิธรับไม่ได้อย่างยิ่งสำหรับตอนจบแบบนี้ เธอปฏิเสธที่จะเชื่อเรื่องพวกนี้เช่นกัน

ไม่ เจเรมี่ต้องยอมสละสิทธิ์เพื่อผลประโยชน์ข้างหน้าแน่ ๆ!

‘เจเรมี่ต้องแสร้งทำเป็นไม่สนใจเพื่อที่ฉันจะได้หยุดใช้ขี้เถ้าของมาเดลีนมาเป็นเครื่องต่อรอง’

เมื่อเมเรดิธคิดหาเหตุผลเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอพบว่ามันสมเหตุสมผล

ทว่า ในขณะที่เธอกลับมามีสติอีกครั้ง เจเรมี่ได้เดินหนีออกไปแล้ว

เมเรดิธไม่มั่นใจ นี่เธอเข้าใกล้การเป็นคุณนายวิทแมนมากขนาดนี้แล้ว แต่เธอยังถูกตัดสิทธิ์ ยังไงเธอไม่ยอมปล่อยให้เป็นแบบนี้ไปได้อยู่ดี!

เธอกำหมัดที่เต็มไปด้วยความโกรธแน่น “วีล่า ควินน์ ยัยสารเลว! รอก่อนเถอะ!”

เอโลอิสเดินออกจากบ้านมาดูเหตุการณ์ในเวลานั้นพอดีเพราะเธอเป็นห่วงลูกสาวของเธอ

แต่สิ่งหนึ่งที่เหนือความคาดหมายนั่นคือการที่ได้เห็นเมเรดิธกำหมัดและพูดคำหยาบคายเหล่านั้นออกมา

หัวใจที่เต็มไปด้วยความกังวลของเอโลอิสหล่นลงทันที

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นใบหน้าชั่วร้ายของเมเรดิธ ในใจของเธอ เมเรดิธคนที่นุ่มนวลและอ่อนโยน นอกจากนั้น เธอยังรักทุกสิ่งที่เป็นและมีเหตุผลของเมเรดิธ แต่ทำไมเมเรดิธถึงมีสีหน้าและกิริยาท่าทางที่น่ากลัวในขณะนี้?

เอโลอิสนึกถึงสิ่งที่วีล่าพูดกับเธอเมื่อไม่นานมานี้ว่า ‘เมเรดิธ ครอว์ฟอร์ด ไม่ใช่ลูกสาวแท้ ๆ ของคุณ’

หัวใจของเธอเริ่มเต้นแรง กระนั้น เอโลอิสเลือกที่ปฏิเสธความคิดพวกนั้นหลังจากไม่กี่วินาทีต่อมา

“ไม่มีทาง มันสมเหตุสมผลอยู่แล้วที่เมเรดิธจะโกรธ ทั้งหมดเป็นความผิดของ วีล่า ควินน์ นังจิ้งจอกตัวนั้นน่ารังเกียจมากเกินกว่าที่จะพูดดีด้วยได้!”

เอโลอิสหาเหตุผลให้เป็นข้อแก้ตัวที่สมเหตุสมผลให้เมเรดิธ เและในขณะเดียวกัน เธอก็เพิ่มความมั่นใจกับตัวเอง

…

หลังจากที่เจเรมี่กลับไปถึงบ้านของตัวเอง เขาพบว่าบ้านของเขาไม่มีใครอยู่มาเดลีนได้ออกบ้านไปแล้ว

เขาเดินเข้าไปในห้องนอนและเห็นข้อความที่โต๊ะข้างเตียง

เจเรมี่เอื้อมมือไปหยิบโน้ตและเห็นลายมือที่สวยงามที่เขียนด้วยปากกาไว้บนนั้น ‘เจเรมี่ วันนี้ฉันมีความสุข ฉันขอบคุณพระเจ้าที่ทำให้ฉันได้พบคุณ’

มันเป็นประโยคที่เรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยความรู้สึกชอบเจเรมี่อยู่ภายในเนื้อหานั้น

นอกจากนี้ในบรรทัดสุดท้ายของข้อความยังถูกลงนามไว้อีกว่า ‘คิดถึงคุณ จากวีล่า’

มีความรู้สึกปริ่มเปรมที่ไม่รู้ที่มาอยู่ข้างในสายตาอันมืดมิดของเจเรมี่

มาเดลีนกำลังจะเล่าถึงแผนการต่อไปให้เฟลิเป้ฟังในขณะนั้นแต่เจเรมี่ได้โทรเข้ามาหาเธอ

เธอมองไปยังหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะปิดเสียง