บทที่ 354

หากย้อนกลับไป เธอเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถแสดงบทบาทนี้ออกมาเพื่อให้เจเรมี่เชื่อใจและสงสาร แต่ในตอนนี้...

เมเรดิธมองดูเจเรมี่ดึงวีล่ามาไว้ในอ้อมแขนด้วยความอ่อนโยนที่เธอไม่เคยได้รับมัน น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะปกป้องเธอ

“ไม่มีใครหน้าไหนแตะต้องคุณได้แม้แต่เส้นผมเพียงแค่เส้นเดียวตราบใดที่ผมยืนอยู่ตรงนี้!”

“เจเรมี่ เธอกำลังเสแสร้ง! ผู้หญิงคนนั้นแค่แสดงละคร!” เมเรดิธแปลงเสียงออกมาอย่างโกรธจัด

“ผมมีความสุขแม้ว่าสิ่งที่ได้ดูจะเป็นเพียงแค่การแสดงละครก็ตาม”

“...”

คำตอบของเจเรมี่ทำเอาเมเรดิธค้างอยู่แบบนั้น ในเวลาเดียวกัน มาเดลีนเองก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน แต่ทั้งหมดนี้ ทำให้มาเดลีนยิ้มแบบมีเลศนัยออกมา

‘เมเรดิธ ท้ายที่สุดแล้วเธอก็ได้รับสิ่งที่เธอควรจะได้รับสักที’

“เจเรมี่ เราอยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปี คุณไม่เคยเชื่อในสิ่งที่ฉันพูด! แต่คุณกลับไปเชื่อในสิ่งที่ยัยแม่มดคนนั้นพูด! หัวใจของฉันไม่สามารถรับเรื่องแบบนี้ได้อีกแล้ว หัวใจของฉันกำลังจะสลายลงตรงนี้ ฮือ…”

เมเรดิธปิดหน้าร้องสะอื้น ในจังหวะนั้นเธอวิ่งขึ้นไปชั้นบนแล้วเข้าห้องไป

อันที่จริง สิ่งที่เธอทำอยู่ตอนนี้คือการหนีออกจากข้อกล่าวหาของเจเรมี่

ถ้าเจเรมี่ถามเธอเกี่ยวกับลูกที่เขาเคยมีกับมาเดลีนในตอนนั้น เธอไม่รู้จะใช้คำไหนมาตอบคำถามและอธิบายเข้าข้างตัวเองได้

หากย้อนกลับไป ในตอนนั้นเธอเองที่เป็นคนจ้างคนไปทำให้มาเดลีนเบ่งคลอดออกมาก่อนกำหนดและนำเด็กที่คลอดก่อนกำหนดที่เธอขโมยมาเป็นของตัวเอง

และหลังจากที่มาเดลีนออกจากคุกมา เธอโกหกว่าเจเรมี่เป็นคนฆ่าเด็กเองกับมือ

หลังจากที่เจเรมี่รู้เรื่องการคลอดของมาเดลีนในคุกแล้ว เมเรดิธก็จ้างคนมาปลอมเอกสารเพื่อทำให้เขาเชื่อว่าเด็กเสียชีวิตจากอาการแทรกซ้อนระหว่างทำคลอด

มีเพียงโรสและจอห์นเท่านั้นที่รู้ความลับนี้ เธอจะไม่ยอมให้มีคนที่สี่รู้เรื่องนี้เด็ดขาด!