บทที่ 381

ทุกประโยคที่พยาบาลพูดออกมานั้น ทำให้บรรยากาศรอบตัวของพวกเขาเต็มไปด้วยความกดดันอย่างไม่น่าเชื่อ

มาเดลีนยิ้มออกมาอย่างสุขุมและพูดว่า “ฉันคิดว่าคุณจะต้องพูดถึงมาเดลีนอยู่แน่ ๆ”

“นั่นเป็นเธอที่…”

เสียงอุทานที่แสดงถึงความตกใจของฌอน ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบกระทบเข้ามาในหูของเธอ

มาเดลีนหันหลังไปมองและในเวลาเดียวกันเธอเห็นใบหน้าที่เสียใจในเชิงขอโทษที่แสดงออกมาของฌอน

แม้ว่าฌอนจะมีอายุมากแต่หน้าตาที่ดูดีของเขาไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย

“ฉันไม่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็นคนบริจาคเลือดให้เอลลี่ หนำซ้ำฉันยัง…”

ความคิดของเขาในตอนนั้นรู้สึกว่ามาเดลีนกำลังรังแกเมเรดิธ ทำให้เขาตะโกนเสียงดัง ใส่หน้ามาเดลีนอย่างโกรธเคือง

เขาเคยพูดกับเธอด้วยว่า “ไม่น่าแปลกใจเลยที่พ่อแม่แท้ ๆ ของเธอไม่ต้องการคนอย่างเธอ คนชั่วนิสัยเลวทรามแบบเธอไม่สมควรที่จะอยู่บนโลกนี้ด้วยซ้ำ!”

ฌอนอยู่ในอาการอึ้ง เขาเอามือปิดหน้าตัวเองอย่างสำนึกผิด

มาเดลีนเคยบริจาคเลือดมากมายให้กับเอโลอิสและแจ็คสันโดยปิดเป็นความลับ

แต่ทว่า เธอไม่ได้พูดโต้ตอบอะไรออกมา ผู้หญิงคนนั้นทำเพียงยอมรับและอดทนต่อคำพูดเลวร้ายและการดุด่าทั้งหมดจากพวกเขาเท่านั้น

ในตอนนี้ ทุกสิ่งที่ได้รับรู้นั้น ทำให้ฌอนรู้สึกเหมือนได้ทำบาปร้ายแรงที่สุดลงไป

แม้ว่าตอนนี้ เขาเองอยากจะเอ่ยปากขอโทษเธอ แต่เขาไม่มีโอกาสนั่นอีกแล้ว

มาเดลีนได้เสียชีวิตไปแล้ว

“มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าคะ นายท่านมอนต์โกเมอรี” มาเดลีนสังเกตได้ถึงความวิตกกังวลและสีหน้าที่แสดงออกมาเป็นคำขอโทษของฌอน ทำให้เธอเอ่ยถามเขาขึ้นเบา ๆ

ฌอนดึงสติของตัวเองกลับมาและยิ้มเพื่อซ่อนความไม่สบายใจเอาไว้ในส่วนลึกของจิตใจ “ไม่มีอะไร ทุกอย่างปกติดี ขอบคุณที่บริจาคเลือดกับภรรยาของฉันนะ คุณควินน์”

“การช่วยชีวิตคนก็เหมือนการต่อสู้กับไฟ ฉันไม่สามารถละทิ้งคนที่ตกอยู่ในอันตรายได้” มาเดลีนยิ้ม ในขณะที่เธอหันหลังกลับมา เธอก็ได้เห็นเจเรมี่ที่กำลังแสดงสีหน้าหดหู่ใจ

ความเศร้าในดวงตาของเขารุนแรงยิ่งกว่าของฌอนเสียอีก

มาเดลีนยิ้มออกมาอย่างขมขื่น