บทที่ 383

ในวินาทีที่ได้ยินว่ามาเดลีนมีหลักฐานมากกว่านี้ เมเรดิธเริ่มตื่นตระหนกอีกครั้ง

“ข้าแต่ศาลที่เคารพ อย่าได้เชื่อใจในผู้หญิงคนนี้ เธอพยายามที่จะใส่ร้ายฉัน! ฉันถูกผู้หญิงคนนี้กล่าวหาโดยข้อที่เป็นเท็จ!” เมเรดิธชี้นิ้วมาที่มาเดลีนและเธอใช้เสียงแหลมกรีดร้องด้วยอารมณ์ที่ไม่สามารถควบคุมได้ “ฉันคือผู้บริสุทธิ์ในเรื่องนี้จริง ๆ ท่านผู้พิพากษา!”

“จำเลย โปรดสงบสติอารมณ์ก่อน หากว่าคุณยังคงส่งเสียงดังโวยวายอยู่เช่นนี้ ศาลขออนุญาตตั้งข้อกล่าวหาคุณในการดูหมิ่นสถานที่แห่งนี้” ผู้พิพากษากล่าวอย่างจริงจัง

“...” เมื่อเธอได้ยินเช่นนี้ ทำให้เมเรดิธต้องหุบปากลงอย่างรวดเร็ว

ต่อให้เธอจะทำเหมือนสงบสติตัวเองได้แล้ว แต่เธอก็ยังรู้สึกกังวลยู่ดี เธอไม่รู้ว่าหลักฐานชัดเจนที่มาเดลีนพูดถึงมันคืออะไร

เป็นเวลาเดียวกันนั้น ตำรวจนำตัวจอห์นและโรสเข้าไปข้างในเพื่อนั่งในตำแหน่งของพยาน

เมเรดิธมองจอห์นและโรสอย่างกังวลใจ เธอรู้ได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติในสถานการณ์ตอนนี้

และตามที่เธอคาดไว้ จอห์นและโรสร่วมมือเป็นพยานปากเอกในชั้นศาลในการตัดสินคดีของเธอ!

“แด่ศาลที่เคารพ ลูกสาวบุญธรรมของฉัน เมเรดิธ ครอว์ฟอร์ด เป็นคนวางแผนและวงการเรื่องนี้ทุกอย่าง เธอมาที่บ้านของเราเพื่อบอกถึงแผนการ” โรสกล่าว เธอไม่กล้าสบตากับเมเรดิธ

ในด้านของจอห์นก็สารภาพออกมาหมดดเปลือกเช่นกัน “เราต้องการหยุดเมเรดิธ แต่เธอไม่รับฟังพวกเรา เธอบอกว่า วีล่า ควินน์ แย่งผู้ชายของเธอไปและเธอต้องทำให้ผู้หญิงคนนั้นรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่ได้ทำ เธอเป็นคนจ้างอันธพาลข้างถนนคนนั้นให้ลักพาตัวลูกชายของตัวเองเพื่อที่เธอจะได้กล่าวโทษ วีล่า ควินน์ ว่าเป็นคนบงการเรื่องทั้งหมด แต่สถานการณ์บางอย่างได้เปลี่ยนไป ทำให้เธอตัดสินใจคิดที่จะฆ่า วีล่า ควินน์ เพื่อยุติเรื่องทุกอย่างให้จบไปอย่าโง่เขลาด้วยความโกรธเคืองและตาบอด”

!!!

เมเรดิธแสดงดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างด้วยความตกใจ ร่างกายของเธอเกือบจะอาเจียนออกมาเป็นเลือดเพราะความโกรธที่แน่นอยู่ในใจ

“ทั้งสองคน…” หน้าอกและปากของเธอสั่นอย่างรุนแรงจนแทบยืนไม่อยู่ “ทั้งสองคนบ้าไปแล้ว! พวกคุณพูดอะไรออกมาแบบนี้?”

โรสและจอห์นมองดูเธออย่างไม่ใส่ใจมากนัก “เมอร์ ในเมื่อเรามายืนอยู่ถึงจุดนี้แล้ว เราไม่สามารถที่จะกล่าวหาผู้บริสุทธิ์ผิด ๆ แบบนี้ได้ วีล่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องและเธอคือผู้บริสุทธิ์อย่างแท้จริง”

“...” เมเรดิธโกรธจนตัวสั่นไปทั้งตัว

แม้ว่าเธอจะเป็นคนคิดวางแผนกำจัดแจ็คสันและมาเดลีนไปพร้อม ๆ กันก็จริง แต่คนที่มอบความคิดนี้ให้กับเธอก็คือโรส

ตอนนี้ มีทั้งพยานและหลักฐานกองอยู่ตรงหน้า เมเรดิธไม่มีอะไรจะแก้ตัวอีกต่อไป แม้แต่ทนายที่เก่งที่สุดของเธอยังพูดเกริ่นออกมาว่าสถานการณ์ตอนนี้กำลังแย่ และเขาไม่สามารถที่จะพลิกสถานการณ์ให้เป็นไปตามที่ตกลงกันไว้ได้ เนื่องจากพยานปากเอกมีน้ำหนักมากในการให้ผลการตัดสินของศาลเป็นเอกฉันท์

นอกจากนี้ เมเรดิธได้มีความผิดจริง

ผู้พิพากษาได้ให้คำตัดสินอย่างรวดเร็ว— เป็นการจำคุกทั้งสิ้น 12 ปี

เมเรดิธเริ่มคร่ำครวญ “ฉันถูกใส่ร้าย! ฉันต้องการยื่นเรื่องอุทธรณ์! ฉันจะต้องยื่นอุทธรณ์อย่างแน่นอน!”